Μετάβαση στο περιεχόμενο

Δαιμονισμός: μία υπερβατική τραγωδία

Η λέξη «δαιμονισμός», αποτελεί μία λεκτική απλοποίηση μίας κατάστασης ενός ανθρώπου, ή ζώου. Πρόκειται για την «κατάληψη» που πραγματοποιείται σε ένα ζωντανό ον, από κάποιον δαίμονα και βάσει της οποίας το ον δρα παρά τη θέλησή του.

Όπως είναι ήδη γνωστό, η λέξη «δαίμων» προέρχεται από τη λέξη «δαήμων», που μεταφέρεται στη νέα ελληνική ως «ειδήμων». Δηλαδή, εκείνος που έχει υψηλή γνώση σε κάποιον τομέα. Ωστόσο, η λέξη «δαίμων», από τα αρχαία χρόνια, προσδιορίζει μία τάξη ετεροδιαστατικών όντων, τα οποία μπορούν να δρουν και στη διάσταση την οποία ζούμε κι εμείς και επηρεάζουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τον κόσμο μας. Διαχωρίζονταν σε αγαθούς και πονηρούς δαίμονες, ενώ σήμερα οι αγαθοί δαίμονες αποκαλούνται «άγγελοι», που αποδίδεται ως «μεταφορείς μηνυμάτων» καθώς το ρήμα «αγγέλω» αποδίδεται ως «ενημερώνω» (παράγωγα: αναγγέλω, αγγελία, αγγελιοφόρος κοκ).

Ο «δαιμονισμός» ωστόσο, έχει επικρατήσει εδώ και αρκετά χρόνια, ως η κατάσταση εκείνη κατά την οποία ένας πονηρός δαίμων καταλαμβάνει το σώμα ενός ανθρώπου, κάνοντάς τον να φέρεται παράλογα και ενίοτε αντίθετα με τους φυσικούς νόμους.

Χαρακτηριστικές σκηνές τέτοιου δαιμονισμού, έχουμε δει στο Ευαγγέλιο όπου ο Ιησούς βρίσκεται στη χώρα των Γεργεσηνών, ή σε άλλο σημείο όπου ένας άνθρωπος του ζητάει βοήθεια λέγοντάς του: «το παιδί μου κακώς δαιμονίζεται».

Το φαινόμενο αυτό βεβαίως, έχει γίνει και αντικείμενο της κινηματογραφικής βιομηχανίας. Ποιος δε θυμάται τον «Εξορκιστή» ή και άλλες ακόμη ταινίες που είτε βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα, είτε σε φανταστικά, κάνουν το θεατή ν’ ανατριχιάζει στη θέαση των εικόνων που προσφέρουν;

Η Anneliese Michel, πριν και μετά το δαιμονισμό της. Η περίπτωσή της έγινε ταινία με τίτλο «The Exorcism of Emily Rose.» (Ο εξορκισμός της Emily Rose)

Πολλοί είναι εκείνοι που αμφισβητούν το γεγονός του δαιμονισμού, καθώς κι αυτήν την ίδια την ύπαρξη των δαιμονίων ή δαιμόνων. Ένας αρνητικός σκεπτικισμός, που δε συνάδει με το ελληνικό πνεύμα, το οποίο ανέκαθεν χαρακτηριζόταν από το θετικό σκεπτικισμό του «ό,τι δε βλέπω, δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει». Θα μου επιτρέψετε μόνο, να μην επεκταθώ στην ανάλυση των δύο μορφών σκεπτικισμού, καθώς δεν είναι της παρούσης, αλλά να εισέλθω κατ’ ευθείαν στο θέμα μας.

Οι δαίμονες, αποτελούν μία τάξη ετεροδιαστατικών όντων, η οποία δύναται να δρα εντός και της διαστάσεως της οποίας υπάρχουμε κι εμείς οι άνθρωποι. Με δεδομένο ότι αναφερόμαστε σε πονηρούς δαίμονες, γίνεται κατανοητό ότι η κατάληψη αυτή, μόνο για καλό δεν είναι.

Αναζητώντας τα αίτια και τις αφορμές μίας τέτοιας κατάληψης, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν ορισμένοι βασικοί λόγοι, αλλά και διαφορετικές «ποιότητες» κατάληψης. Τέτοιες, που ακόμα και με προσεκτική μελέτη, ορισμένες φορές είναι δύσκολο να γίνουν αντιληπτές, καθώς είναι δυσδιάκριτα τα σημάδια εκείνα που πιστοποιούν τη δαιμονοκατάληψη, ενώ άλλες φορές παρουσιάζουν στοιχεία ψυχικής νόσου, όπως κατάθλιψη ή σχιζοφρένεια. Είναι μάλιστα -ορισμένες φορές- τόσο δυσδιάκριτα τα σημάδια, που ακόμα κι έμπειροι ιερείς αδυνατούν να τα εντοπίσουν.

Ένας λόγος ώστε να καταληφθεί ένα ανθρώπινο σώμα από πονηρό δαίμονα, είναι η μαγεία. Η μαγεία αποτελεί το είδος εκείνο που επικαλείται αυτές τις ετεροδιαστατικές οντότητες, προκειμένου να επιτευχθεί η επιθυμία του μάγου. Οι δαίμονες που θα ενεργήσουν προς όφελος του μάγου, έχουν ήδη συνάψει «συμφωνία» μαζί του, βάσει της οποίας μπορούν να καταλάβουν το σώμα του «παραλήπτη» της μαγικής ενέργειας. Και αυτό πράττουν. Για να επιτύχει το ξόρκι, πρέπει να καταλάβουν τον δύστυχο «παραλήπτη». Οι μάγοι, το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό. Εκείνοι που δεν το γνωρίζουν, είναι εκείνοι που καταφεύγουν σε αυτούς. Στο σημείο αυτό, καλό θα ήταν να τονίσουμε ότι ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙ «λευκή» και «μαύρη» μαγεία. Η αποκαλούμενη «λευκή» μαγεία, αποτελεί έναν παραπλανητικό όρο, προκειμένου να προσελκύει τους αφελείς

Το γενικό χαρακτηριστικό δαιμονοκατάληψης ωστόσο, παραμένει κοινό στη μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων. Πρόκειται για την αγνότητα και την προαίρεση του ίδιου του «θύματος». Έχει παρατηρηθεί ότι άτομα με αγαθή προαίρεση και καθαρή καρδιά, δεν μπορούν εύκολα να γίνουν θύματα δαιμονοκατάληψης. Αντιθέτως, άτομα που διακατέχονται από δολιότητα, φθόνο, ζήλεια, φιλαυτία, φιλαργυρία, λαιμαργία, θυμό, οργή, υπερηφάνεια, εγωισμό και άλλα παρόμοια συναισθήματα, καταλαμβάνονται πολύ πιο εύκολα. Έχει επίσης παρατηρηθεί, ότι ακόμα και σε περιπτώσεις μαγείας, εάν ο «παραλήπτης» έχει αγνή και καθαρή καρδιά, δεν υποκύπτει και δεν καταλαμβάνεται. Τουλάχιστον, όχι εύκολα.

Σκηνή από την ταινία «the Exorcist» (ο Εξορκιστής)

Οι θρησκείες, αποδέχονται το δαιμονισμό. Για την καταπολέμησή του, επιστρατεύονται ειδικά εκπαιδευμένοι ιερείς, που αποκαλούνται «εξορκιστές». Οι εξορκιστές, θα πρέπει να είναι άτομα «καθαρά» κι αφοσιωμένα στο Θεό, με αγνό βίο και αγνή καρδιά. Δυστυχώς, στις μέρες μας, αυτό το είδος είναι ιδιαίτερα σπάνιο. Σε τέτοιο σημείο που οι πραγματικοί εξορκιστές να μετριούνται στα δάχτυλα των δύο χεριών και να έχουμε και περίσσευμα δακτύλων.

Ένας εξορκιστής, είναι επιφορτισμένος με το καθήκον της εκδίωξης του πονηρού δαίμονα ή των πονηρών δαιμόνων που έχουν καταλάβει ένα σώμα, μέσω ειδικών ευχών. Στην Ορθόδοξο Χριστιανική Θρησκεία, είναι γνωστές οι ευχές των Αγίου Κυπριανού, Μεγάλου Βασιλείου και Αγίου Γρηγορίου, οι οποίες διαβάζονται κατά τη διάρκεια ενός εξορκισμού. Στην αρχαία Ελλάδα επίσης, υπήρχε ειδική τελετή εξορκισμού, κατά τη διάρκεια της οποίας διαβάζονταν εξορκιστικές ευχές από συγκεκριμένους ιερείς. Ανάλογες ευχές έχουν εν μέρει διασωθεί στις ημέρες μας, είναι του Απόλλωνος, της Αρτέμιδος, της Μηλινόης και της Εκάτης. Έχουν ακόμη διασωθεί και αποσπάσματα από ξόρκια εξορκισμού που δείχνουν καθαρά ότι οι πρόγονοί μας, όχι μόνο γνώριζαν περί δαιμονοκατάληψης, αλλά και την πολεμούσαν. Οι εξορκιστικές ευχές, διαβάζονται ΜΌΝΟ από ιερείς. ΠΟΤΈ από λαϊκούς, καθώς ο κίνδυνος είναι τεράστιος.

Πολλοί μάγοι, πολλά «μέντιουμ» και διάφοροι άλλοι επιτήδειοι, διατείνονται ότι εκβάλλουν δαίμονες και ότι «λύνουν» μάγια. Πρόκειται για καθαρή απάτη, έξυπνα στημένη, ώστε να παρασύρει είτε τους αδαείς, είτε τους απελπισμένους. Στην πραγματικότητα, αυτό που κάνουν είναι να καλούν έτερο πονηρό δαίμονα και να τον αποστέλλουν στο ταλαίπωρο εκείνο άτομο που προσπαθεί να λυτρωθεί. Κι έτσι, αντί να τον γλυτώσουν, τον χαρίζουν σε αυτούς. Υπάρχει ένα ρητό που λέει: «δαίμονας, δαίμονα ουκ εκβάλλει». Δηλαδή, ο δαίμονας, δε διώχνει δαίμονα. Η μόνη λύση, είναι ένας καλός και σωστός ιερέας, που θα μπορέσει να δώσει τη μάχη του εξορκισμού. Δυστυχώς, έχω πληροφορηθεί ότι κάποιοι αλητήριοι «ιερείς», στέλνουν τα ταλαίπωρα θύματα σε μέντιουμ και μάγους για να λυθούν τα μάγια ή για να γίνει η διαδικασία εκδίωξης δαίμονος. Σε αυτούς αξίζει η καθαίρεση και το ξύρισμα, χωρίς δεύτερη σκέψη.

Επειδή, όπως προανέφερα, πολλές φορές τα σημάδια είναι δυσδιάκριτα, καλό θα ήταν να είμαστε πολύ προσεκτικοί στο ν’ αποφανθούμε εάν πρόκειται για δαιμονοκατάληψη ή κάποια ψυχική νόσο. Καλό θα ήταν, τέτοιες αποφάσεις να μην τις λαμβάνουν άτομα που αγνοούν τα του δαιμονισμού. Ένας σωστός κι έμπειρος ιερέας, μπορεί να τα διακρίνει. Είναι πολύ σημαντικό να παραπέμπεται ένα άτομο στον ανάλογο ειδικό. Δεν μπορούμε να στείλουμε έναν ψυχικά ασθενή σε εξορκιστή, ούτε ένα θύμα δαιμονοκατάληψης σε ψυχίατρο ή ψυχολόγο. Αυτό θα ήταν καταστροφικό σε κάθε περίπτωση.

Εν κατακλείδι, ο δαιμονισμός, δεν είναι κάτι το ανύπαρκτο. Δυστυχώς υφίσταται! Όμως, καλό θα ήταν να λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν μας τα παραπάνω, ώστε να μπορέσουμε να διαμορφώσουμε τη ζωή μας σωστά αλλά και να βοηθήσουμε τους οικείους μας να διαμορφώσουν τη δική τους ζωή έτσι ώστε να διατρέχουν το μικρότερο δυνατό κίνδυνο. Μην εμπιστεύεστε μάγους και μέντιουμ. Μην εμπιστεύεστε κανέναν που θα σας υποσχεθεί ότι μπορεί να λύσει μάγια.

Εάν μπλέξει κάποιος σε αυτά τα δίχτυα, δύσκολα ξεμπλέκει. Μα πάνω απ’ όλα, είναι βασικό και απαραίτητο να σεβόμαστε το αυτόβουλο και το αυτεξούσιο του κάθε ανθρώπου και να μην προσπαθούμε να επιβάλλουμε το δικό μας θέλημα στους άλλους, όπως δε θέλουμε οι άλλοι να επιβάλλουν το δικό τους θέλημα σ’ εμάς. Μη γίνουμε η αιτία να καταστραφεί ένας άνθρωπος.

2 σκέψεις σχετικά με το “Δαιμονισμός: μία υπερβατική τραγωδία Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: