Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γράμμα ενός ελεύθερου φυλακισμένου


Καθώς κάθομαι εδώ και χαζεύω την παλίρροια ν’ ανεβοκατεβαίνει, σκέφτομαι…

Σκέφτομαι όλα εκείνα που συμβαίνουν.

Σκέφτομαι όλα εκείνα που μας έφεραν σε αυτό το σημείο.

Κι από τη μια είναι αυτοί! Εκείνοι που προσπαθούν να με πείσουν ότι έχω άδικο.

Κι από την άλλη εκείνοι που προσπαθούν να με πείσουν ότι έχω δίκιο. Μεταξύ αυτών κι η συνείδησή μου.

Εκείνοι, προσπαθούν να με πείσουν ότι έχουμε «πανδημία». Να με πείσουν ότι η ανθρωπότητα κινδυνεύει. Να με πείσουν ότι τα mRNA εμβόλια θα μας σώσουν. Να με πείσουν ότι ο εγκλεισμός θα μας σώσει…

Οι άλλοι προσπαθούν να με πείσουν ότι έχω δίκιο που φωνάζω ότι δεν υπάρχει «πανδημία». Να με πείσουν ότι έχω δίκιο που φωνάζω ότι η ανθρωπότητα δεν κινδυνεύει από κανέναν κορωναϊό. Να με πείσουν ότι έχω δίκιο που φωνάζω ότι ο εγκλεισμός δε σώζει κανέναν. Να με πείσουν ότι έχω δίκιο που φωνάζω ότι τα mRNA εμβόλια είναι επικίνδυνοι δολοφόνοι…

Ξέρετε…

Δε θέλω να με πείσετε ότι έχω άδικο.

Δε θέλω καν να με πείσετε ότι έχω δίκιο.

Μόνο για ένα θέλω να με πείσετε:

ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ!

Μα την αλήθεια, μόνο αυτό με νοιάζει!

Να πειστώ ότι είμαι ελεύθερος!

Να πειστώ ότι το σπίτι μου δεν είναι η φυλακή μου.

Να πειστώ ότι οι δρόμοι που πατούν τα πόδια μου, δεν είναι οι διάδρομοι μιας μεγάλης φυλακής με διάσπαρτα κελιά.

Να πειστώ ότι οι αστυνομικοί που με περιτριγυρίζουν, δεν είναι οι δεσμοφύλακες που θέλουν να με κρατούν υπάκουο και φιμωμένο.

Να πειστώ ότι ο αέρας που αναπνέω μυρίζει Ελευθερία και όχι το φτηνό υλικό μιας άρρωστης σκλαβιάς.

Και σ’ αυτά, δε μ’ έχει πείσει κανείς

Μας κοιτάζω να πολεμάμε μεταξύ μας. Να τρωγόμαστε σαν τα σκυλιά. Και κάποιοι άλλοι να θησαυρίζουν απ’ αυτήν τη φαγωμάρα. Να χαίρονται που τρωγόμαστε και να τρίβουν τα χέρια τους.

Να βλέπουν τούτο το Έθνος που κάποτε μεγαλουργούσε, τώρα να κυλιέται στη λάσπη κι εκείνοι να χαίρονται που μας έκαναν ίδιους με αυτούς.

Κι όλα αυτά, βασισμένα στο φόβο. Βασισμένα στην τρομοκρατία, την πλύση εγκεφάλου, τη διχόνοια…

Προσπαθούν να με πείσουν ότι νοιάζονται για την υγεία μου. Αλλά αντί να μου δίνουν το φάρμακο, μου δίνουν ένα εμβόλιο mRNA, λέγοντάς μου ότι αυτό θα με σώσει.

Από τι;

Από το θάνατο μου λένε…

Ποιον θάνατο;

…….

Όχι! Δεν πρόκειται να γίνω αθάνατος με ένα εμβόλιο mRNA. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Κι από την άλλη εμείς…

Εμείς που ποτέ μας δεν ξεκαθαρίσαμε το τι ζητάμε, κάνοντας τα πάντα να φαίνονται αντίδραση για την αντίδραση. Και δώσαμε το πάτημα να μας καταδικάζουν.

Ποτέ δεν ξεκαθαρίσαμε ότι εκείνο που δε θέλουμε είναι ένα mRNA εμβόλιο, αμφιβόλου και αγνώστου δράσεως κι ότι δε λέμε όχι σε ένα εμβόλιο στο οποίο θα υπάρχει «διαφάνεια» των συστατικών του και απόλυτη εγγύηση – διασφάλιση ότι στο μέλλον (εγγύς ή απώτερο) δε θα προκαλέσει άλλα προβλήματα στην υγεία μας.

Ποτέ μας δεν ξεκαθαρίσαμε ότι αυτό που ζητάμε είναι το αυτονόητο:

Πλήρη και απρόσκοπτη πρόσβαση στην ιατρική πληροφορία, ώστε μόνοι μας ν’ αποφασίσουμε για το τι θα κάνουμε.

Απλώς… αντιδράσαμε!

Κι αντιδράσαμε γιατί δεν είχαμε τα αυτονόητα. Γιατί μας επέβαλλαν χουντικά μέτρα.

Εδώ λοιπόν, χαζεύοντας την παλίρροια ν’ ανεβοκατεβαίνει, βλέπω ότι τίποτα δεν αλλάζει. Όλα μένουν τα ίδια.

Αυτοί επιβάλλουν τη σκλαβιά με τη δικαιολογία ότι είναι για το καλό μας κι εμείς αντιδρούμε με εχθρούς κυρίως τους ίδιους μας τους εαυτούς.

Αφήσαμε να πάρουν τα ηνία άνθρωποι που δεν είχαν εμπειρία. Άνθρωποι που «ξύπνησαν» μόλις πριν λίγους μήνες. Άνθρωποι που δεν είχαν καμιά εμπειρία από αγώνες.

Γιατροί, δικηγόροι, πρώην στρατιωτικοί… Άνθρωποι που δε γνωρίζουν τη Νέα Τάξη και τον τρόπο λειτουργίας της.

Αφήσαμε να μας παραγκωνίσουν άσχετοι λογάδες και γραμματικοί. Αφήσαμε τον κόσμο να παρασυρθεί από την απειρία τους.

Και την πατήσαμε άσχημα!

Και την πατήσαμε, γιατί ο λαός που τους ακολουθεί, δεν έχει όραμα. Δε νοιάζεται για το μετά. Αδιαφορεί για το μέλλον. Νοιάζεται μόνο για το τώρα. Κι αυτή είναι η πλειοψηφία…

Το πιο θλιβερό είναι ότι η μοίρα της Πατρίδος μας αφέθηκε στα χέρια εγκληματιών από τη μία και άπειρων νεοφώτιστων μαντραχαλάδων που αποζητούν την αυτοεπιβεβαίωση από την άλλη.

Κι οι δυο, εξίσου επικίνδυνοι.

Κι όσοι εξακολουθούμε να έχουμε όραμα και να βλέπουμε πολύ πιο πέρα από το τώρα, εξακολουθούμε να δίνουμε μάχες.

Μάχες με τη Νέα Τάξη, μάχες με τους εχθρούς της Πατρίδος, μα κυρίως μάχες με τους δαίμονές μας που σαν ερινύες μας κυνηγούν.

Δίνουμε μάχες ακόμα και για εκείνους που είναι εναντίον μας. Για να μπορέσουν κι εκείνοι κάποια στιγμή να ζήσουν ελεύθεροι.

Δίνουμε μάχες ακόμα και για όλους αυτούς που δεν ξέρουν να δίνουν και στέκονται εμπόδιο στο δρόμο μας. Για να μπορέσουν κι εκείνοι κάποια στιγμή να ζήσουν ελεύθεροι.

Κι η διαφορά μας είναι ότι αυτοί που είναι άπειροι και χειραγωγούν τον κόσμο, ζητούν δόξα. Ζητούν αναγνώριση. Ζητούν τιμές.

Εμείς που έχουμε την εμπειρία και κάνουμε ό,τι κάνουμε από καθαρή αγάπη για το Έθνος μας, ξέρουμε ήδη πού θα καταλήξουμε: εκεί που κατέληξαν ο Κολοκοτρώνης, ο Νικηταράς και τόσοι άλλοι:

να πεθάνουμε φτωχοί και μόνοι, έχοντας όμως την ικανοποίηση ότι προσφέραμε για τα παιδιά μας.

Τότε και μόνον τότε θα πειστώ ότι είμαι ελεύθερος.

Μέχρι τότε, θα είμαι απλά ένας φυλακισμένος με ελεύθερη ψυχή…

Χαλκίδα, 23-24 Μαρτίου 2021


Στίχοι τραγουδιού:

«(Sittin’ On) The Dock Of The Bay» (Otis Redding)

Sittin’ in the morning sun
I’ll be sittin’ when the evening comes
Watching the ships roll in
Then I watch them roll away again, yeah

I’m sittin’ on the dock of the bay
Watchin’ the tide roll away, ooh
I’m just sittin’ on the dock of the bay
Wastin’ time

I left my home in Georgia
Headed for the Frisco Bay
Cuz I’ve had nothing to live for
And look like nothing’s gonna come my way

So, I’m just gon’ sit on the dock of the bay
Watchin’ the tide roll away, ooh
I’m sittin’ on the dock of the bay
Wastin’ time

Looks like nothing’s gonna change
Everything still remains the same
I can’t do what ten people tell me to do
So I guess I’ll remain the same, listen

Sittin’ here resting my bones
And this loneliness won’t leave me alone, listen
Two thousand miles I roam
Just to make this dock my home, now

I’m just gon’ sit at the dock of a bay
Watchin’ the tide roll away, ooh
Sittin’ on the dock of the bay
Wastin’ time

Μετάφραση:

Κάθομαι το πρωί
Θα είμαι καθισμένος όταν έρθει το βράδυ
Παρακολουθώντας τα πλοία να κυλούν προς τα μέσα
Μετά τα βλέπω να κυλούν μακρυά ξανά, ναι

Είμαι καθισμένος στην αποβάθρα του κόλπου
Παρακολουθώντας την παλίρροια ν’ απομακρύνεται,
Είμαι απλά καθισμένος στην αποβάθρα του κόλπου
Σπαταλώντας το χρόνο

Έφυγα από το σπίτι μου στη Georgia
Προχωρήσαμε για τον κόλπο του San Francisco
Γιατί δεν έχω τίποτα να ζήσω
Και μοιάζει να μην έρχεται τίποτα προς το μέρος μου

Έτσι, είμαι καθισμένος στην αποβάθρα του κόλπου
Παρακολουθώντας την παλίρροια ν’ απομακρύνεται
Είμαι απλά καθισμένος στην αποβάθρα του κόλπου
Σπαταλώντας το χρόνο

Φαίνεται ότι τίποτα δεν θα αλλάξει
Όλα παραμένουν τα ίδια
Δεν μπορώ να κάνω αυτό που μου λένε δέκα να κάνω
Υποθέτω λοιπόν ότι θα παραμείνω ο ίδιος, άκου

Καθισμένος εδώ ξεκουράζοντας τα κόκαλά μου
Και αυτή η μοναξιά δεν θα με αφήσει ήσυχο, άκου
Δύο χιλιάδες μίλια περιπλανώμαι
Για να κάνω αυτήν την αποβάθρα σπίτι μου τώρα

Απλώς θα κάθομαι στην αποβάθρα ενός κόλπου
Παρακολουθώντας την παλίρροια ν’ απομακρύνεται
Καθισμένος στην αποβάθρα του κόλπου
Σπαταλώντας το χρόνο

Kill the poor (Dead Kennedys)

Στίχοι τραγουδιού:

Efficiency and progress is ours once more
Now that we have the Neutron bomb
It’s nice and quick and clean and gets things done
Away with excess enemy
But no less value to property
No sense in war but perfect sense at home

The sun beams down on a brand new day
No more welfare tax to pay
Unsightly slums gone up in flashing light
Jobless millions whisked away
At last we have more room to play
All systems go to kill the poor tonight

Gonna kill kill kill kill kill the poor
Kill kill kill kill kill the poor
Kill kill kill kill kill the poor tonight

Behold the sparkle of champagne
The crime rate’s gone, feel free again
Oh life’s a breeze with you, Miss Lily White
Jane Fonda on the screen today
Convinced the liberals it’s okay
So let’s get dressed and dance away the night

While they kill kill kill kill kill the poor
Kill kill kill kill kill the poor
Kill kill kill kill kill the poor tonight

Kill kill kill kill kill the poor
Kill kill kill kill kill the poor
Kill kill kill kill kill the poor tonight

Behold the sparkle of champagne
The crime rate’s gone, feel free again
Oh life’s a breeze with you, Miss Lily White
Jane Fonda on the screen today
Convinced the liberals it’s okay
So let’s get dressed and dance away the night

While they kill kill kill kill kill the poor
Kill kill kill kill kill the poor
Kill kill kill kill kill the poor tonight (3)

Μετάφραση:

Η αποδοτικότητα και η πρόοδος είναι δική μας για άλλη μια φορά
Τώρα που έχουμε τη βόμβα νετρονίων
Είναι ωραίο και γρήγορο και καθαρό και κάνει τα πράγματα
Μακριά με υπερβολικό εχθρό
Αλλά όχι λιγότερο αξία για την ιδιοκτησία
Δεν έχει νόημα στον πόλεμο αλλά τέλεια αίσθηση στο σπίτι

Ο ήλιος ανάβει σε μια ολοκαίνουργια μέρα
Δεν χρειάζεται πλέον φόρος κοινωνικής πρόνοιας
Οι αόρατες φτωχογειτονιές ανέβηκαν στο φως που αναβοσβήνει
Εκατομμύρια άνεργοι έφυγαν
Επιτέλους έχουμε περισσότερο χώρο για να παίξουμε
Όλα τα συστήματα πηγαίνουν για να σκοτώσουν τους φτωχούς απόψε

Θα σκοτώσουν (4) τους φτωχούς
Σκοτώστε (5) τους φτωχούς
Σκοτώστε (5) τους φτωχούς απόψε

Ιδού η λάμψη της σαμπάνιας
Το ποσοστό εγκληματικότητας έχει φύγει, αισθανθείτε ξανά ελεύθεροι
Ω, η ζωή είναι ένα αεράκι μαζί σου, κυρία Λίλι Γουάιτ
Η Τζέιν Φόντα στην οθόνη σήμερα
Πείστηκαν οι φιλελεύθεροι είναι εντάξει
Ας ντυθούμε λοιπόν και χορέψουμε τη νύχτα

Καθώς σκοτώνουν (3) τους φτωχούς
Σκοτώνουν (5) τους φτωχούς
Σκοτώνουν (5) τους φτωχούς απόψε (3)

4 σκέψεις σχετικά με το “Γράμμα ενός ελεύθερου φυλακισμένου Σχολιάστε

  1. «Να πειστώ ότι το σπίτι μου δεν είναι η φυλακή μου.»…..και όταν συναντάς παντού όλους αυτούς τους ταγούς του θεαθηναι, λες «καλύτερα στο σπίτι μου»…… Πουθενά δεν υπάρχει το αυθόρμητο και το ελεύθερο. Πας να συναντήσεις κάποιους ανθρώπους και σου δίνουν καρτουλα ενός επώνυμου για τα 200 χρόνια μετά-Επαναστασεως , σκλαβιάς και σου λένε να τις μοιράσεις. Όπως μου τις δώσανε, μετά από λίγο πήγαν στον κάλαθο των αχρήστων….. Αυτά….Την καλημέρα μου 😀

    Μου αρέσει!

  2. Μια απ’ τα ίδια αδελφέ Γεώργιε.. κι εγώ.
    Αλλά τουλάχιστον μην χάσουμε το χιούμορ μας..
    Δεν θα περάσει του Νταβός,
    θα @αμίσει κι ο φτωχός. 🙂

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: