Κι όσο κάποιοι προσπαθούμε να αφυπνίσουμε συνειδήσεις, κάποιοι άλλοι έχουν καταφέρει να τις κοιμήσουν για τα καλά…

Δυστυχώς, αυτή η χώρα έχει γίνει μία χώρα βολεμένων. Μία χώρα που τα ψίχουλα θεωρούνται θησαυρός. Μία χώρα που έχει ισοπεδώσει τον πήχη της αξιοπρέπειας κι έχει εκμηδενίσει τη λογική. Όλα στο βωμό του χρήματος…

Αυτές τις ημέρες, συνομίλησα με κάποιους φίλους και γνωστούς, που με έκαναν να συνειδητοποιήσω το πόσο ηλίθιοι έχει τελικά γίνει η πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Ένα φιλικό μου πρόσωπο μου μίλησε για ένα φανοποιείο. Τα μαγαζιά αυτά, έμειναν ανοιχτά καθ’ όλη τη διάρκεια των καθολικών απαγορεύσεων. Κι όμως, ο συγκεκριμένος πήρε αποζημίωση για διαφυγόντα κέρδη για το 2020, 14.000€!!! Σε ανάλογη κατάσταση βρίσκονται πολλά παρόμοια καταστήματα.

Ένας άλλος μου μίλησε για ένα κλειστό εστιατόριο του οποίου ο ιδιοκτήτης πήρε 30.000€ για διαφυγόντα κέρδη για το 2020! Κάτι ανάλογο έγινε και σε άλλους του κλάδου, ανάλογα με τον τζίρο που είχαν δηλώσει.

Ένα τρίτο πρόσωπο μου είπε ότι δεν προλαβαίνει να παίρνει μέτρα για κουζίνες σε σπίτια. Το κόστος κατασκευής μίας κουζίνας, είναι αρκετά μεγάλο. Κι όμως! Φτιάχνονται αβέρτα. Γιατί πολύ απλά, έχει πέσει πολύ χρήμα για να μην ξεσαλώνεται ο κόσμος.

Πριν λίγο μιλούσα με ένα φίλο που έχει καφέ-σνακ. Μου είπε ότι έχει υπάλληλο μερικής απασχόλησης (3 ώρες την ημέρα, τέσσερις ημέρες την εβδομάδα) η οποία όταν εργάζεται παίρνει 260€ το μήνα. Όντας σε αναστολή, παίρνει 544€ το μήνα από το κράτος. Για ποιο λόγο λοιπόν να διαμαρτυρηθεί όταν παίρνει περισσότερα και κάθεται;

Κι ας το δούμε κι από μία άλλη πλευρά. Όταν ένας υπάλληλος παίρνει 850€ το μήνα όντας στη δουλειά και εργάζεται, ενώ παίρνει 830€ το μήνα όντας σε αναστολή, δε θα προτιμήσει να κάθεται και να πληρώνεται από το να εργάζεται;

Με αυτόν τον τρόπο, έχει πέσει μούγκα στη χώρα. Κανείς δεν ξεσηκώνεται. Γιατί να ξεσηκωθεί άλλωστε; Το παραδάκι πέφτει μια χαρά…

Κι εδώ έρχεται η ηλιθιότητα…

Στ’ αλήθεια πιστεύετε ορισμένοι ότι το κράτος θα μοιράσει χρήματα, χωρίς να έχει σκεφτεί τον τρόπο να τα πάρει πίσω;

Δεν έχει καμία σημασία αν αυτά τα χρήματα προέρχονται από τον κρατικό ή τον ευρωπαϊκό κορβανά. Καμία απολύτως. Θα τα πάρει πίσω. Κι έχει πολλούς τρόπους να το κάνει.

Κι όταν οι βολεμένοι ηλίθιοι συνειδητοποιήσουν ότι εξαπατήθηκαν, θα είναι πάρα πολύ αργά για να διαμαρτυρηθούν. Γιατί πολύ απλά, συναίνεσαν σε αυτό με τη σιωπή τους.

Ένα κράτος, έχει δύο χέρια: ένα κοντό κι ένα μακρύ. Στη δημοκρατία, το κοντό χέρι μοιράζει χρήματα και το μακρύ μαζεύει. Όσο πιο πολλά δίνει το κοντό, τόσα περισσότερα μαζεύει το μακρύ.

Το παρακάτω τραγούδι, αφιερωμένο στους… βολεμένα αναίσθητους…

Pink Floyd, «Comfortably numb» ( = βολεμένα αναίσθητος), δίσκος: «the wall», 1979

Hello? (Hello? Hello? Hello?)Is there anybody in there?
Just nod if you can hear me
Is there anyone home?

Come on now
I hear you’re feeling down
Well I can ease your pain
Get you on your feet again

Relax
I’ll need some information first
Just the basic facts
Can you show me where it hurts?

There is no pain you are receding
A distant ship smoke on the horizon
You are only coming through in waves
Your lips move but I can’t hear what you’re saying

When I was a child I had a fever
My hands felt just like two balloons
Now I’ve got that feeling once again
I can’t explain you would not understand
This is not how I am
I have become comfortably numbI have become comfortably numb

Okay (okay, okay, okay)
Just a little pinprick
There’ll be no more, ah
But you may feel a little sick

Can you stand up?
I do believe it’s working, good
That’ll keep you going through the show
Come on it’s time to go

There is no pain you are receding
A distant ship, smoke on the horizon
You are only coming through in waves
Your lips move but I can’t hear what you’re saying

When I was a child
I caught a fleeting glimpse
Out of the corner of my eye
I turned to look but it was gone
I cannot put my finger on it now
The child is grown
The dream is gone
I have become comfortably numb

Μετάφραση:

Γεια; (Γεια γεια γεια?)
Είναι κανείς εκεί?
Απλώς νεύσε αν μπορείς να με ακούσεις
Υπάρχει κανένας στο σπίτι;

Ελα τώρα
Ακούω ότι αισθάνεσαι χάλια
Λοιπόν μπορώ να ανακουφίσω τον πόνο σου
Να σε σηκώσω ξανά στα πόδια σου

Χαλάρωσε!
Θα χρειαστώ κάποιες πληροφορίες πρώτα
Απλά τα βασικά γεγονότα
Μπορείς να μου δείξεις πού πονάει;

Δεν υπάρχει πόνος που να υποχωρείς
Ένας μακρινός καπνός πλοίου στον ορίζοντα
Περνάς μόνο σε κύματα
Τα χείλη σου κινούνται αλλά δεν μπορώ να ακούσω τι λες

Όταν ήμουν παιδί είχα πυρετό
Τα χέρια μου ένιωθαν σαν δύο μπαλόνια
Τώρα έχω πάλι αυτό το συναίσθημα
Δεν μπορώ να εξηγήσω, δεν θα καταλάβεις
Δεν είμαι έτσι
Έχω γίνει βολεμένα αναίσθητος
Έχω γίνει βολεμένα αναίσθητος

Εντάξει (εντάξει, εντάξει, εντάξει)
Απλά ένα μικρό τσιμπηματάκι
Δεν θα υπάρχουν πια, αχ
Αλλά μπορεί να νοιώσεις λίγο άρρωστος

Μπορείς να σταθείς;
Πιστεύω ότι λειτουργεί, ωραία!
Αυτό θα σε κάνει να βγάλεις την παράσταση
Έλα, ήρθε η ώρα να φύγουμε

Δεν υπάρχει πόνος που υποχωρείς
Ένα μακρινό πλοίο, καπνός στον ορίζοντα
Περνάς μόνο σε κύματα
Τα χείλη σου κινούνται αλλά δεν μπορώ να ακούσω τι λες

Οταν ήμουν παιδί
Έπιασα μια φευγαλέα ματιά
Από τη γωνία του ματιού μου
Γύρισα για να κοιτάξω, αλλά είχε φύγει
Δεν μπορώ να το δείξω τώρα
Το παιδί μεγάλωσε
Το όνειρο έφυγε
Έχω γίνει βολεμένα αναίσθητος