Μπορεί ο τίτλος του σημερινού άρθρου να παραπέμπει στο γνωστό βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη και κατ’ επέκτασιν στη γνωστή «ομώνυμη» τηλεοπτική σειρά της ΕΡΤ με πρωταγωνιστές την Κάτια Δανδουλάκη, το Γιώργο Φούντα τον Αλέξη Γκόλφη (στο ρόλο του «Χριστού» της πιο σύγχρονης εποχής) και τον Δήμο Σταρένιο στον αξέχαστο ρόλο του «γερο Λαδά» που άφησε εποχή, αλλά στην πραγματικότητα έχει να κάνει με τα όσα βιώνουμε σήμερα. Στη δική μας εποχή. Την εποχή της διαφθοράς, της παράνοιας και του παραλογισμού. Την εποχή που η Αλήθεια αποτελεί έγκλημα και το Ψεύδος νομιμότητα. Στην εποχή που οι Γραμματείς, οι Τελώνες κι οι Φαρισαίοι είναι πιο εβραίοι κι απ’ τους εβραίους!

Οπου «Γραμματείς, Τελώνες και Φαρισαίοι» βαλ’ τε δημοσιογράφοι, εισαγγελείς και δικαστές. Οπου οι μεν δημοσιογράφοι οφείλουν να ερευνούν κάθε πηγή και να εκθέτουν τα γεγονότα αποκαλύπτοντας την παρανομία, οι δε εισαγγελείς οφείλουν να διώκουν την παρανομία και να τη φέρνουν ενώπιον της Δικαιοσύνης και -τέλος- οι δικαστές οι οποίοι οφείλουν να δικάζουν και να καταδικάζουν την παρανομία. Και για να το θέσω σε μία σειρά: οι δικαστές οφείλουν να δικάζουν και να καταδικάζουν την παρανομία που φέρνουν ενώπιόν τους οι εισαγγελείς και την οποία αποκάλυψαν οι δημοσιογράφοι.

Τι όμως γίνεται στη σύγχρονη πραγματικότητα;

Ολα όσα παραπάνω περιγράψαμε, αποτελούν όνειρο θερινής νυκτός! Στην πραγματικότητα οι δημοσιογράφοι συγκαλύπτουν την παρανομία, οι εισαγγελείς «δε βλέπουν» την παρανομία και οι δικαστές δικαιώνουν την παρανομία, καταδικάζοντας τη νομιμότητα.

Πρόκειται για μία διεφθαρμένη αλυσίδα εξουσιών. Η Δικαστική Εξουσία νομιμοποιείται εκ του Ελληνικού Συντάγματος να αποφασίζει «εις το όνομα του ελληνικού λαού«. Τι γίνεται όμως όταν το Ελληνικό Σύνταγμα αποτελεί ένα απλό πατσαβουρόχαρτο χάρη στις Διεθνείς Συνθήκες της Λισσαβώνας, του Σένγκεν και του Μάαστριχτ; Νομιμοποιείται η Δικαιοσύνη να αποφασίζει υπέρ της παρανομίας ακόμα κι αν αυτή ασκείται από το κράτος; Νομιμοποιείται η Δικαιοσύνη να εξαρτάται από το κράτος;

Επ’ ουδενί!

Η Δικαιοσύνη επιβάλλεται να είναι Ανεξάρτητη σε ένα κράτος που σέβεται τον εαυτό του. Αλλά ταυτόχρονα οι εισαγγελείς κι οι δικαστές επιβάλλεται να είναι αδέκαστοι…

Τι είπα τώρα, ε; Αδέκαστοι!!! Καμία σχέση με την ελληνική δικαιοσύνη. Οι έλληνες εισαγγελείς και δικαστές είναι βουτηγμένοι στη διαφθορά, την πορνεία, την παιδεραστία. Είναι βουτηγμένοι σε ό,τι τους κάνει υποχείρια και εξαρτημένους από τα -ακόμα πιο διεφθαρμένα- «κέντρα εξουσίας». Αυτό το έχουν παρατηρήσει και οι ευρωπαϊκές αρχές και το τονίζουν στην ετήσια έκθεσή τους:

«Εξακολουθούν να υπάρχουν ανησυχίες σχετικά με τη διαδικασία διορισμού στις ανώτερες θέσεις δικαστών και εισαγγελέων.

» …..

» Η συνταγματική αναθεώρηση του 2019 σχετικά με το καθεστώς ασυλίας των βουλευτών και των υπουργών είχε ως αποτέλεσμα την παράταση του χρόνου παραγραφής για τις έρευνες και σε ορισμένες υποθέσεις διαφθοράς έχει αρχίσει να αίρεται η ασυλία και, κατ’ αυτόν τον τρόπο, άρθηκε ένα σημαντικό εμπόδιο στη δίωξη της διαφθοράς στα υψηλά κλιμάκια.

» Δεν έχουν ακόμη καλυφθεί τα νομοθετικά κενά στη ρύθμιση της άσκησης πίεσης ή επιρροής από ομάδες συμφερόντων (lobbying). Εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις ως προς την αποτελεσματική εποπτεία, ιδίως λόγω της κατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ τεσσάρων εποπτικών φορέων, και την παρακολούθηση των διατάξεων σχετικά με τις δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης, τις συγκρούσεις συμφερόντων και τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων.

» Οι δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης των βουλευτών και των μελών της κυβέρνησης δημοσιοποιούνται, ωστόσο αυτό γίνεται σε μορφή που δεν είναι μηχαναγνώσιμη και οι εκθέσεις σχετικά με τα αποτελέσματα των ελέγχων και με πιθανές παραβάσεις ή διαδικασίες επιβολής κυρώσεων εξακολουθούν να μην είναι διαθέσιμες στο κοινό.» (πηγή: lawspot.gr)

Ακολουθεί η έκθεση της ΕΕ περί δικαιοσύνης ανά χώρα για το 2021. (αγγλική γλώσσα):

Οι δημοσιογράφοι από την άλλη, έχουν καταργήσει κάθε δημοσιογραφική δεοντολογία, η οποία έχει -μεταξύ άλλων- την εξής βασική αρχή:

«Το δικαίωμα όλων να έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες και στις ιδέες, που επιβεβαιώνεται με το Αρθρο 19 της Οικουμενικής Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, περιγράφει και την αποστολή των δημοσιογράφων. Η ευθύνη των δημοσιογράφων απέναντι στην κοινή γνώμη υπερβαίνει όποιας άλλης ευθύνης, ιδιαίτερα απέναντι σε εργοδότες και σε δημόσιες αρχές.» (πηγή: ΕΣΗΕΑ)

Αυτό που συμβαίνει όμως, είναι το ακριβώς αντίθετο: οι δημοσιογράφοι υπακούν τυφλά στα κελεύσματα του κράτους, αδιαφορώντας για την ευθύνη τους απέναντι στην κοινή γνώμη. Αποκρύπτουν την αλήθεια και προβάλλουν το ψεύδος. Η επίσημη δικαιολογία είναι «το κοινό καλό» ή «για την υγεία μας». Μόνο που αυτό αποτελεί ένα αποτυχημένο αφήγημα, όπως έχουμε πολλάκις καταδείξει, τόσο από αυτό το ιστολόγιο, όσο και από τα ιστολόγια Ελλήνων και ξένων συναδέλφων.

Ο Χριστός ξανασταυρώνεται…

Ολα τα παραπάνω, θυμίζουν στο έπακρο την εποχή που η εβραϊκή συναγωγή είχε το πάνω χέρι στις περιοχές της Παλαιστίνης, της Ιερουσαλήμ και της Γαλιλαίας. Την εποχή που έζησε ο Ιησούς. Την εποχή που Γραμματείς, Φαρισαίοι και Τελώνες έκαναν κουμάντο υπό την ανοχή της ρωμαϊκής εξουσίας. Η συναγωγή (βλ. κράτος), ήλεγχε τους Γραμματείς, τους Τελώνες και τους Φαρισαίους (βλ. δημοσιογράφους, εισαγγελείς και δικαστές), υπό την ανοχή της ρωμαϊκής εξουσίας (βλ. Ευρωπαϊκή Ενωση)! Κι ενώ η συναγωγή (βλ. ελληνικό κράτος), στέλνει τον Ιησού (βλ. Ελληνικό λαό) στα Πάθη (βλ. «πανδημία») ώστε να τον οδηγήσει στη σταυρική θυσία (βλ. εμβολιασμοί), η ρωμαϊκή εξουσία (βλ. Ευρωπαϊκή Ενωση) εθελοτυφλεί, αφήνοντας αυτόν το λαό (αλλά και τους άλλους λαούς της Ευρώπης) να πάσχει.

Το θετικό απ’ όλη αυτήν την παράνοια, είναι ότι μετά τη Σταύρωση, έρχεται η Ανάσταση. Κάτι που οι «άρχοντες του κόσμου τούτου», φαίνεται να μην το έχουν λάβει σοβαρά υπ’ όψιν, φανταζόμενοι ότι ο σύγχρονος Ιησούς δε θα μπορέσει να αναστηθεί και πως θα μείνει για πάντα υπόδουλος.

Ο Ελληνικός λαός, όσο έχει αγωνιστές να μάχονται για την Ελευθερία του Εθνους, θα αναστηθεί, όπως αναστήθηκε ο Ιησούς, όπως αναστήθηκε ο Ορφέας και όπως κάθε χίλια χρόνια ο ιερός Φοίνικας αναγεννάται από τις στάχτες του. Διότι ο ιερός Φοίνικας, δεν είναι άλλος από το Ελληνικό Εθνος. Ενα Εθνος που έχει την τάση κάθε χίλια χρόνια να «πεθαίνει» και να αναγεννάται.

Αυτήν τη φορά, ο χρόνος επιταχύνθηκε! Ο Φοίνικας κάηκε σε μόλις 200 χρόνια. Ερχεται όμως πάλι η στιγμή ν’ αναγεννηθεί από τις στάχτες του!

Αυτό ήταν ένα σκληρό μάθημα που έπρεπε να λάβει ο ελληνικός λαός, γιατί απώλεσε την πίστη του. Απώλεσε τις ηθικές του αξίες και τα ιδανικά του. Απώλεσε όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που τον έκαναν μοναδικό και ξεχωριστό σε ολόκληρο τον πλανήτη. Εξομοιώθηκε με τους βαρβάρους. Από άνθρωπος ( = άνω θρώσκω ή ακόμα: αναθρώ α όπωπα), έγινε human ( = χωμάτινος > χους ειμί < human). Κι όλα αυτά που συμβαίνουν είναι το επί Γης «καθαρτήριο» του ελληνικού Εθνους. Είναι η φλόγα που λαμπρύνει τον χρυσό και κατακαίει τα κούτσουρα.

Και λυπάμαι που το λέω, αλλά εκείνοι που έτρεξαν να υπακούσουν στις επιταγές της ΝΤΠ και να εμβολιαστούν (οι ζηλωτές της θρησκείας του βαξισμού), είναι τα κούτσουρα που γίνονται στάχτη μέσα σε αυτό το «καθαρτήριο». Πόσο μάλλον όταν εξαναγκάζουν κι άλλους να εμβολιαστούν. Εκείνοι που θα μείνουν σταθεροί στις αξίες και τα ιδανικά του ελληνικού Εθνους αλλά και της εν Ιησού Χριστώ διδασκαλίας, εκείνοι είναι ο χρυσός που θα γίνει πιο λαμπρός! Ενας χρυσός που θα λάμπει ως Ηλιος στο σκότος των «αρχόντων του κόσμου τούτου». Τόσο λαμπερός που θα τους κατακαύσει, στέλνοντάς τους στα αζήτητα του χρονοντούλαπου της Ιστορίας.

Οσο για εκείνους που υπέκυψαν στον εκβιασμό του εμβολιασμού, είτε από τα αφεντικά των χώρων εργασίας τους, είτε από συγγενείς κλπ, ομολογώ ότι δε γνωρίζω το μέλλον τους. Η μετάνοια είναι πάντα ένας ανοιχτός δρόμος για όλους. Ας τον ακολουθήσουν. Προς όφελός τους θα είναι…