Ο δημοφιλής τραγουδιστής, Σταμάτης Γονίδης, με αφορμή τη μόνιμη διαγραφή του Αρη Πορτοσάλτε από την ΕΣΗΕΑ, ανέβασε ανάρτηση στο λογαριασμό του στο Facebook, λέγοντας τα αυτονόητα…

«Πορτοσάλτε σε είχε διαγράψει ο κόσμος πριν σε διαγράψει η ΕΣΗΕΑ …δουλειά σου δεν ειναι να μιλάς αυταρχικά σε συνταξιούχους που έχουν δουλέψει μια ολόκληρη ζωή για τα δικαιώματα τους κι έχουν πληρώσει ένσημα κι έχουν μοχθήσει… Απειλές κι εκβιασμούς στον λαό δεν περνάνε, για αυτό τράβα σπίτι σου και κρύψου… και ντροπη σου… Δεν είναι δημοσιογραφία αυτή! Καλησπέρα παιδιά! Σταμάτης».

Η ανάρτηση αυτή, εκφράζει ένα τεράστιο ποσοστό σκεπτόμενων ανθρώπων, οι οποίοι δε σπαταλάνε τη ζωή τους μπροστά από ένα προπαγανδιστικό χαζοκούτι. Αγγίζει εκείνους τους ανθρώπους που βλέποντας την απαίσια – όχι μόνο φάτσα – ψυχή αυτού του κατ’ ευφημισμόν «ανθρώπου» που έχει το θράσος ν’ αυτοαποκαλείται «δημοσιογράφος», γυρίζουν με αποστροφή το κεφάλι τους, συγκρατώντας με απίστευτο κόπο την επιθυμία τους να κάνουν εμετό.

Στο πρόσωπο (ο Θεός να το κάνει) του δημοσιοκάφρου του εμετικού και ανθελληνικού καναλιού του Φαλήρου, βρίσκουμε τον ορισμό της λέξεως «τηλεσκουπίδι». Βρίσκουμε ένα αλαζονικό και υπεροπτικό ανθρωποειδές, το οποίο δεν έχει κανένα σεβασμό για την ανθρώπινη ζωή.

Αντίθετα, τα λόγια του δείχνουν πως έχουμε να κάνουμε με έναν στυγνό μισάνθρωπο – τρομοκράτη που παριστάνει ότι τα ξέρει όλα («καραβιδομάνα» το λέμε εμείς οι παλιοί) και τελικά, είτε μιλάει είτε αφοδεύει, το ίδιο και το αυτό είναι. Το ίδιο προϊόν βγαίνει από το στόμα του.

Από την άλλη, ο δημοφιλής τραγουδιστής, τον οποίο ομολογώ ότι δεν ακούω καθώς δεν είμαι φίλος του μουσικού είδους που εκπροσωπεί, όπως μαθαίνω από γνωστούς και φίλους, αποτελεί ένα ηθικό πρόσωπο με αξίες. Δε γνωρίζω το τι κάνει στην προσωπική του ζωή κι ούτε με αφορά. Αυτό είναι δικό του θέμα. Με ενδιαφέρει η δημόσια εικόνα του ανδρός, δεδομένου ότι πρόκειται για δημόσιο πρόσωπο. Κι αυτή η εικόνα δεν παρουσιάζει κάτι το μεμπτό.

Θα τον ευχαριστήσω ωστόσο, γιατί πρόσθεσε κι εκείνος μία ακόμα φωνή σε όλες εκείνες που αντιπαθούμε το δημοσιοκάφρο του Φαλήρου. Και δεν τον αντιπαθούμε χωρίς λόγο…