Σχόλιο Καταχανά: το άρθρο αυτό είναι ιδιαίτερα μακροσκελές. Κάτω από άλλες συνθήκες, δε θα το ανέβαζα. Ωστόσο, καθώς θεώρησα ότι η ενημέρωση προέχει, το ανέβασα. Υπόσχομαι στο εξής, να μην ανέβουν ξανά τόσο μακροσκελή άρθρα στο ιστολόγιό μας. Ζητώ την κατανόησή σας.

Ο συγγραφέας Jurriaan Maessan έπεσε πάνω σε κάποια πολύ συναρπαστική και σημαντική έρευνα το 2010, καθώς έψαχνε τις ετήσιες εκθέσεις του Ιδρύματος Rockefeller, οι οποίες αποδεικνύουν περίτρανα ότι χρηματοδότησε πολλά ερευνητικά προγράμματα για την ανάπτυξη εμβολίων «κατά της γονιμότητας«, με τις απαρχές της επιστημονικής έρευνας να χρονολογούνται τουλάχιστον από το 1968, και με επιτυχημένες έρευνες που πραγματοποιήθηκαν τουλάχιστον μέχρι το 1988. Σήμερα υπάρχουν διάφορες μέθοδοι για τη στείρωση τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών με ένεση, καθώς και για τη διακοπή της εγκυμοσύνης ή/και την πρόκληση αυτόματων αποβολών.

Πρόκειται για μια εξαιρετικά σημαντική έρευνα, διότι η οικογένεια Ροκφέλερ, η οποία χρονολογείται από τον βαρόνο του πετρελαίου John D. Rockefeller, βρίσκεται στην αιχμή της χρηματοδότησης της πολιτικής και της έρευνας της Ευγονικής. Ο Ροκφέλερ και άλλες κυρίως αγγλικές ελίτ με έδρα την ανατολική ακτή των ΗΠΑ και την Αγγλία καλλιέργησαν/προώθησαν ένα ολόκληρο παράδειγμα κοινωνικής πολιτικής με επίκεντρο την κομπογιαννίτικη επιστήμη που υποστήριζε ότι η ανωτερότητα ορισμένων γονιδιακών αποθεμάτων έναντι άλλων ήταν αποδεδειγμένη, ενώ αναζητούσαν διάφορους τρόπους μείωσης των πληθυσμών των «κατώτερων» γενετικών ομάδων του κόσμου.

Ευγονική ειδικό αφιέρωμα – Αποκαλύφθηκε Παγκόσμια Βάση Δεδομένων Εξόντωσης

Αυτή η ρατσιστική ιδεολογία εκδηλώθηκε με νόμους περί Ευγονικής σε 27 πολιτείες των ΗΠΑ και αργότερα στη ναζιστική Γερμανία, ριζώνοντας επίσης σε μεγάλο μέρος του δυτικού κόσμου. Η οικογένεια Ροκφέλερ, μεταξύ άλλων, χρηματοδότησε την έρευνα Ευγονικής στο Ινστιτούτο Kaiser Wilhelm στη ναζιστική Γερμανία, όπου διεξήχθησαν μερικές από τις πιο φρικιαστικές «επιστημονικές» έρευνες – συμπεριλαμβανομένου του έργου του Josef Mengele.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ευγονική άλλαξε επωνυμία για να αποβάλει τους δεσμούς της με τους Ναζί, και εμφανίστηκε, όπως ήταν, με τη μορφή θεμάτων κοινωνικής πολιτικής όπως ο «έλεγχος του πληθυσμού«, ο «οικογενειακός προγραμματισμός«, η άμβλωση/προγραμματισμένη γονική μέριμνα, η υγειονομική περίθαλψη, διάφορα είδη γενετικής, ακόμη και διανθισμένη ανάμεσα σε τέτοιες κραυγές όπως η υπερθέρμανση του πλανήτη/κλιματική αλλαγή – η οποία οδηγεί σε επιχειρήματα σχετικά με τη μείωση του βάρους του υπερπληθυσμού στη γη.

Σήμερα, προσωπικότητες όπως ο Bill Gates έχουν συνδεθεί αρκετά ανοιχτά με τη χρήση εμβολίων, τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς, την υγειονομική περίθαλψη και τη μείωση του πληθυσμού μέσω μιας (ως επί το πλείστον συγκαλυμμένης) Ευγονικής – ακόμη και στο όνομα της μείωσης των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής.

Το πανίσχυρο Ίδρυμα Bill & Melinda Gates Foundation συνέδεσε επίσημα την ατζέντα του με τους στόχους του Ιδρύματος Rockefeller, συμπεριλαμβανομένης της χρηματοδότησής του για εμβολιασμούς και μείωση του πληθυσμού.

Ο Bill Gates και ο David Rockefeller ήταν τα ηγετικά μέλη μιας λέσχης δισεκατομμυριούχων που συναντήθηκαν μυστικά για να συζητήσουν πώς θα ενισχύσουν τα μέτρα για τον έλεγχο του πληθυσμού, ιδίως στον αναπτυσσόμενο κόσμο, με το πρόσχημα της «φιλανθρωπίας«. Άλλα αξιοσημείωτα μέλη είναι ο Ted Turner, ο George Soros, ο Warren Buffett, η Oprah Winfrey, ο Michael Bloomberg.

Ακόμη χειρότερα, υπάρχουν ενδείξεις ότι αυτά τα εμβόλια κατά της γονιμότητας – που αναπτύχθηκαν μέσω έρευνας χρηματοδοτούμενης από τον Rockefeller – μπορεί να έχουν χρησιμοποιηθεί κρυφά σε διάφορα αναπτυσσόμενα έθνη (για παράδειγμα, στις Φιλιππίνες), όπου οι γυναίκες παρουσίασαν απώλεια εγκυμοσύνης μετά τη λήψη εμβολίων τετάνου – ενός από τους κύριους φορείς του εμβολίου κατά της γονιμότητας HcG που χρηματοδοτήθηκε από τον Rockefeller.

Ακολουθεί η πρωτότυπη και πρωτοποριακή έκθεση του Jurriaan Maessan. Παρακαλείστε να επισκεφθείτε τον ιστότοπό του στη διεύθυνση Explosive Reports.com


γράφει ο Jurriaan Maessan

Τα εμβόλια Rockefeller κατά της γονιμότητας, αποκαλύπτονται

9 Ιουνίου 2012

Κατά τη διάρκεια του Αυγούστου και του Σεπτεμβρίου του 2010, έγραψα αρκετά άρθρα για το Infowars σχετικά με την παραδεδομένη χρηματοδότηση και ανάπτυξη εμβολίων κατά της γονιμότητας από το Ίδρυμα Ροκφέλερ που προορίζονται για «μαζική διανομή». Καθώς επιταχύνεται η ατζέντα της αποανάπτυξης με τη μέθοδο της ήπιας θανάτωσης, φαίνεται ακόμη πιο σημαντικό να αναδημοσιεύσουμε αυτά τα άρθρα ως ένα ενιαίο κείμενο.

1- Το Ίδρυμα Rockefeller ανέπτυξε εμβόλια για τη μείωση της γονιμότητας σε «μαζική κλίμακα»

Στην ετήσια έκθεσή του για το 1968, το Ίδρυμα Ροκφέλερ (RF) αναγνώρισε ότι χρηματοδότησε την ανάπτυξη των λεγόμενων «εμβολίων κατά της γονιμότητας» και την εφαρμογή τους σε μαζική κλίμακα. Από τη σελίδα 51 και έπειτα διαβάζουμε:

«(…) είναι γνωστό ότι διάφοροι τύποι φαρμάκων μειώνουν την ανδρική γονιμότητα, αλλά εκείνα που έχουν δοκιμαστεί έχουν σοβαρά προβλήματα τοξικότητας. Πολύ λίγες εργασίες βρίσκονται σε εξέλιξη σχετικά με ανοσολογικές μεθόδους, όπως τα εμβόλια, για τη μείωση της γονιμότητας και απαιτείται πολύ περισσότερη έρευνα αν πρόκειται να βρεθεί λύση εδώ».

Η δυνατότητα χρήσης εμβολίων για τη μείωση της ανδρικής γονιμότητας ήταν κάτι που έπρεπε να διερευνηθεί περαιτέρω, σύμφωνα με το Ίδρυμα Rockefeller, επειδή τόσο το από του στόματος χάπι όσο και το σπιράλ δεν ήταν κατάλληλα για μαζική διανομή:

«Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τον κίνδυνο ότι μέσα σε λίγα χρόνια αυτές οι δύο «σύγχρονες» μέθοδοι, για τις οποίες έχουν καλλιεργηθεί τόσο μεγάλες ελπίδες, θα αποδειχθούν στην πραγματικότητα ανέφικτες σε μαζική κλίμακα».

«Έχει προταθεί μια ημιμόνιμη ή ανανεώσιμη υποδόρια εμφύτευση αυτών των ορμονών, αλλά δεν έχει καθοριστεί αν θα προκύψουν οι ίδιες δυσκολίες».

Λέγοντας ότι η έρευνα μέχρι στιγμής ήταν πολύ χαμηλού επιπέδου για να παραγάγει ουσιαστικά αποτελέσματα, η έκθεση ήταν ανένδοτη:

«Το Ίδρυμα θα προσπαθήσει να βοηθήσει στην κάλυψη αυτού του σημαντικού κενού με διάφορους τρόπους:

1- «Αναζητώντας ή ενθαρρύνοντας την ανάπτυξη, και παρέχοντας μερική υποστήριξη σε μερικά κέντρα αριστείας σε πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο εξωτερικό, στα οποία οι μέθοδοι και οι απόψεις της μοριακής βιολογίας θα συνδυάζονται με τις πιο παραδοσιακές προσεγγίσεις της ιστολογίας, της εμβρυολογίας και της ενδοκρινολογίας στην έρευνα που σχετίζεται με την ανάπτυξη μεθόδων ελέγχου της γονιμότητας».

2- «Υποστήριξη της έρευνας μεμονωμένων ερευνητών, προσανατολισμένων προς την ανάπτυξη αντισυλληπτικών μεθόδων ή βασικών πληροφοριών για την ανθρώπινη αναπαραγωγή που σχετίζονται με τις εξελίξεις αυτές-«

3- «Ενθάρρυνση, με τη διάθεση ερευνητικών κονδυλίων, καθώς και με άλλα μέσα, καθιερωμένων και αρχάριων ερευνητών να στρέψουν την προσοχή τους σε πτυχές της έρευνας στην αναπαραγωγική βιολογία που έχουν επιπτώσεις στην ανθρώπινη γονιμότητα και στον έλεγχό της».

4- «Ενθάρρυνση περισσότερων φοιτητών βιολογίας και βιοχημείας να επιλέξουν σταδιοδρομία στη βιολογία αναπαραγωγής και στον έλεγχο της ανθρώπινης γονιμότητας, μέσω της υποστήριξης ερευνητικών και διδακτικών προγραμμάτων στα τμήματα ζωολογίας, βιολογίας και βιοχημείας.»

Ο κατάλογος συνεχίζεται. Κίνητρο για αυτές τις δραστηριότητες, σύμφωνα με το RF;

«Υπολογίζεται ότι υπάρχουν πέντε εκατομμύρια γυναίκες μεταξύ των φτωχών και σχεδόν φτωχών ομάδων της Αμερικής που χρειάζονται υπηρεσίες ελέγχου των γεννήσεων (…). Η ανεξέλεγκτη γονιμότητα των άπορων συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στη διαιώνιση της φτώχειας, της υποεκπαίδευσης και της υποαπασχόλησης, όχι μόνο στις αστικές φτωχογειτονιές, αλλά και στις υποβαθμισμένες αγροτικές περιοχές».

Δεν άργησαν να αποδώσουν όλες οι προσπάθειες του Ιδρύματος. Στην ετήσια έκθεσή του για το 1988, το RF ήταν στην ευχάριστη θέση να αναφέρει την πρόοδο που σημείωσε το Τμήμα Πληθυσμού του Ιδρύματος στον τομέα των εμβολίων κατά της γονιμότητας:

«Το Εθνικό Ινστιτούτο Ανοσολογίας της Ινδίας ολοκλήρωσε με επιτυχία το 1988 την πρώτη φάση δοκιμών με τρεις εκδοχές ενός εμβολίου κατά της γονιμότητας για γυναίκες. Με τη χορηγία της κυβέρνησης της Ινδίας και την υποστήριξη του Ιδρύματος, οι δοκιμές διαπίστωσαν ότι με καθένα από τα δοκιμασμένα εμβόλια, θα μπορούσε να αναμένεται τουλάχιστον ένα έτος προστασίας από την εγκυμοσύνη, με βάση τα επίπεδα των αντισωμάτων που σχηματίζονται ως απάντηση στο πρόγραμμα ανοσοποίησης».

Το Διεθνές Κέντρο Γενετικής Μηχανικής και Βιοτεχνολογίας, με έδρα την Ινδία, στην ανασκόπηση των εμβολίων κατά της γονιμότητας που πραγματοποίησε το 1997, δεν ξέχασε να αναγνωρίσει τον κύριο ευεργέτη του:

«Οι εργασίες για τα εμβόλια LHRH και HCG υποστηρίχθηκαν από ερευνητικές επιχορηγήσεις του Ιδρύματος Rockefeller, (…)».

Στη δεκαετία του 1990 οι εργασίες για τα εμβόλια κατά της γονιμότητας πήραν μεγάλες διαστάσεις, ιδίως σε τριτοκοσμικά έθνη, όπως και η χρηματοδότηση που παρείχε η βαθιά τσέπη του Ιδρύματος Ροκφέλερ. Ταυτόχρονα, ο πληθυσμός-στόχος των παγκοσμιοποιητών -οι γυναίκες- άρχισε να αναστατώνεται δυσάρεστα με όλη αυτή την ανοιχτή συζήτηση για τη μείωση του πληθυσμού και τα εμβόλια ως μέσο για την επίτευξή της.

Η Betsy Hartman, διευθύντρια του Προγράμματος Πληθυσμού και Ανάπτυξης στο Hampshire College της Μασαχουσέτης και «κάποια που πιστεύει ακράδαντα στο δικαίωμα των γυναικών στον ασφαλή, εθελοντικό έλεγχο των γεννήσεων και στις αμβλώσεις», δεν είναι υποστηρικτής του εμβολίου κατά της γονιμότητας, όπως το έφερε στο προσκήνιο το Ίδρυμα Ροκφέλερ. Εξηγεί στο δοκίμιό της: Population control in the new world order («Ο έλεγχος του πληθυσμού στη νέα παγκόσμια τάξη»)

«Παρόλο που ένα εμβόλιο έχει δοκιμαστεί μόνο σε 180 γυναίκες στην Ινδία, διαφημίζεται εκεί ως «ασφαλές, χωρίς παρενέργειες και πλήρως αναστρέψιμο». Η επιστημονική κοινότητα γνωρίζει πολύ καλά ότι τέτοιοι ισχυρισμοί είναι ψευδείς – για παράδειγμα, πολλά ερωτήματα παραμένουν ακόμη σχετικά με τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του εμβολίου στο ανοσοποιητικό σύστημα και τον εμμηνορροϊκό κύκλο. Υπάρχουν επίσης στοιχεία σε φιλμ για την άρνηση ενημέρωσης των γυναικών σχετικά με το εμβόλιο στις κλινικές δοκιμές. Παρ’ όλα αυτά, το εμβόλιο προετοιμάζεται για χρήση σε μεγάλη κλίμακα».

Το Παγκόσμιο Δίκτυο Γυναικών για τα Αναπαραγωγικά Δικαιώματα που εδρεύει στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας, ανέφερε ότι: «ένας κορυφαίος ερευνητής στον τομέα της αντισύλληψης δήλωσε:

«Οι ανοσολογικές μέθοδοι αντισύλληψης θα αποτελέσουν ένα «αντιγονικό όπλο» κατά της αναπαραγωγικής διαδικασίας, το οποίο αν αφεθεί ανεξέλεγκτο, απειλεί να κατακλύσει τον κόσμο».

Η ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ζώων κα. Sonya Ghosh εξέφρασε επίσης ανησυχίες για το εμβόλιο κατά της γονιμότητας που χρηματοδοτείται από το Rockefeller και την εφαρμογή του:

«Αντί να δίνει σε μεμονωμένες γυναίκες περισσότερες επιλογές για την πρόληψη της εγκυμοσύνης και την προστασία από τα AIDS και τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, το εμβόλιο κατά της γονιμότητας έχει σχεδιαστεί για να χορηγείται εύκολα σε μεγάλο αριθμό γυναικών με τη χρήση των λιγότερων πόρων. Εάν χορηγηθεί σε αναλφάβητους πληθυσμούς, τα ζητήματα του ελέγχου των χρηστών και της συγκατάθεσης μετά από ενημέρωση προκαλούν περαιτέρω ανησυχία».

Για να αποφύγει τέτοιου είδους συζητήσεις, το Ίδρυμα τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχει συνηθίσει να εφαρμόζει τις μακροχρόνιες και εξαιρετικά επιτυχημένες μεθόδους του, είτε λέγοντας ξεκάθαρα ψέματα, είτε χρησιμοποιώντας παραπλανητική γλώσσα για να αποκρύψει το γεγονός ότι συνεχίζει να εργάζεται ακούραστα για την επίτευξη της από καιρό διακηρυγμένης αποστολής του.

2- Παγκόσμια διανομή του εμβολίου κατά της γονιμότητας που χρηματοδοτείται από τη Rockefeller και συντονίζεται από τον ΠΟΥ

Εκτός από το πρόσφατο αποκλειστικό έγγραφο του PrisonPlanet «Rockefeller Foundation Developed Vaccines For «Mass-Scale» Fertility Reduction» (Εμβόλια που αναπτύχθηκαν από το Ίδρυμα Ροκφέλερ για τη μείωση της γονιμότητας σε «μαζική κλίμακα») – το οποίο περιγράφει τις προσπάθειες του Ιδρύματος Ροκφέλερ στη δεκαετία του 1960 για τη χρηματοδότηση της έρευνας στα λεγόμενα «εμβόλια κατά της γονιμότητας«- μια άλλη σειρά εγγράφων ήρθε στην επιφάνεια, αποδεικνύοντας πέραν πάσης αμφιβολίας ότι το Ταμείο Πληθυσμού του ΟΗΕ, η Παγκόσμια Τράπεζα και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) το πήραν στα χέρια τους, αναπτύσσοντάς το περαιτέρω υπό την ευθύνη μιας “Task Force on Vaccines for Fertility Regulation” («Ομάδας Εργασίας για τα εμβόλια για τη ρύθμιση της γονιμότητας»).

Για να δείτε το βίντεο, πατήστε στην εικόνα

Τέσσερα μόλις χρόνια αφότου το Ίδρυμα Ροκφέλερ ξεκίνησε μαζικές χρηματοδοτήσεις-επιχειρήσεις για εμβόλια κατά της γονιμότητας, η Ομάδα Δράσης δημιουργήθηκε υπό την αιγίδα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Ταμείου Πληθυσμού του ΟΗΕ. Αποστολή της, σύμφωνα με ένα από τα μέλη της, η υποστήριξη:

«τη βασική και κλινική έρευνα για την ανάπτυξη εμβολίων ελέγχου των γεννήσεων που στρέφονται κατά των γαμετών ή του προεμφυτευτικού εμβρύου. Οι μελέτες αυτές περιλαμβάνουν τη χρήση προηγμένων διαδικασιών στην πεπτιδική χημεία, την τεχνολογία υβριδομάτων και τη μοριακή γενετική, καθώς και την αξιολόγηση ορισμένων νέων προσεγγίσεων στη γενική εμβολιολογία. Ως αποτέλεσμα αυτής της διεθνούς, συνεργατικής προσπάθειας, ένα πρωτότυπο εμβόλιο κατά της HCG υποβάλλεται τώρα σε κλινικές δοκιμές, δημιουργώντας την προοπτική ότι μια εντελώς νέα μέθοδος οικογενειακού προγραμματισμού μπορεί να είναι διαθέσιμη πριν από το τέλος της τρέχουσας δεκαετίας».

Σε ό,τι αφορά το εύρος των αρμοδιοτήτων της ειδικής ομάδας, το Biotechnology and Development Monitor ανέφερε

«Η Ομάδα Δράσης ενεργεί ως παγκόσμιο συντονιστικό όργανο για την Ε&Α εμβολίων κατά της γονιμότητας στις διάφορες ομάδες εργασίας και υποστηρίζει την έρευνα σε διάφορες προσεγγίσεις, όπως εμβόλια κατά του σπέρματος και του ωαρίου και εμβόλια σχεδιασμένα για την εξουδετέρωση των βιολογικών λειτουργιών της hCG. Η Ομάδα Δράσης κατάφερε να αναπτύξει ένα πρωτότυπο εμβόλιο κατά της hCG».

Ένα από τα μέλη της Ομάδας Δράσης, ο P.D. Griffinπεριέγραψε τον σκοπό και την πορεία αυτών των εμβολίων που ρυθμίζουν τη γονιμότητα:

«Η Ομάδα Δράσης συνέχισε να συντονίζει τις ερευνητικές της δραστηριότητες με άλλα προγράμματα ανάπτυξης εμβολίων εντός του ΠΟΥ και με άλλα διεθνή και εθνικά προγράμματα που ασχολούνται με την ανάπτυξη εμβολίων που ρυθμίζουν τη γονιμότητα».

Ο Griffin παραδέχθηκε επίσης ότι ένας από τους σκοπούς των εμβολίων είναι η εφαρμογή τους στις αναπτυσσόμενες χώρες:

«Εάν μπορούσαν να αναπτυχθούν εμβόλια που θα μπορούσαν να αναστέλλουν με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα τη γονιμότητα, χωρίς να προκαλούν απαράδεκτες παρενέργειες, θα αποτελούσαν μια ελκυστική προσθήκη στο σημερινό οπλοστάσιο των μεθόδων ρύθμισης της γονιμότητας και θα ήταν πιθανό να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στα προγράμματα οικογενειακού προγραμματισμού».

Επίσης, ένα από τα πλεονεκτήματα των FRVs έναντι «των διαθέσιμων σήμερα μεθόδων ρύθμισης της γονιμότητας» αναφέρει η Ομάδα Δράσης, είναι το εξής (179):

«το χαμηλό κόστος κατασκευής και η ευκολία παράδοσης στο πλαίσιο των υφιστάμενων υπηρεσιών υγείας».

Ήδη από το 1978, η Task Force του ΠΟΥ (που τότε ονομαζόταν Task Force on Immunological Methods for Fertility Regulation) υπογράμμιζε τη χρησιμότητα αυτών των εμβολίων όσον αφορά τη δυνατότητα «σύνθεσης και παρασκευής» του εμβολίου σε μεγάλη κλίμακα:

«Τα πιθανά πλεονεκτήματα μιας ανοσολογικής προσέγγισης για τη ρύθμιση της γονιμότητας μπορούν να συνοψιστούν ως εξής: (α) η δυνατότητα σπάνιας χορήγησης, ενδεχομένως από παραϊατρικό προσωπικό- (β) η χρήση αντιγόνων ή θραυσμάτων αντιγόνων, τα οποία δεν είναι φαρμακολογικά δραστικά- και (γ) στην περίπτωση αντιγόνων με γνωστή χημική δομή, υπάρχει η δυνατότητα σύνθεσης και παρασκευής εμβολίου σε μεγάλη κλίμακα με σχετικά χαμηλό κόστος».

Το 1976, το Διευρυμένο Πρόγραμμα Έρευνας, Ανάπτυξης και Ερευνητικής Εκπαίδευσης του ΠΟΥ για την Ανθρώπινη Αναπαραγωγή δημοσίευσε μια έκθεση, στην οποία αναφερόταν ότι:

«Το 1972 ο Οργανισμός (…) επέκτεινε το πρόγραμμα έρευνας στην ανθρώπινη αναπαραγωγή για να παράσχει μια διεθνή εστίαση σε μια εντατικοποιημένη προσπάθεια για τη βελτίωση των υφιστάμενων μεθόδων ρύθμισης της γονιμότητας, την ανάπτυξη νέων μεθόδων και την παροχή βοήθειας στις εθνικές αρχές για την επινόηση των καλύτερων τρόπων παροχής τους σε συνεχή βάση. Το πρόγραμμα είναι στενά συνδεδεμένο με άλλες έρευνες του ΠΟΥ σχετικά με την παροχή φροντίδας οικογενειακού προγραμματισμού από τις υπηρεσίες υγείας, οι οποίες με τη σειρά τους τροφοδοτούν το πρόγραμμα τεχνικής βοήθειας του ΠΟΥ προς τις κυβερνήσεις σε επίπεδο υπηρεσιών.»

Αν και ο όρος «Εμβόλιο κατά της Γονιμότητας«, που επινοήθηκε από το Ίδρυμα Ροκφέλερ, αντικαταστάθηκε από τον πιο γραφειοκρατικό όρο «Εμβόλιο για τη Ρύθμιση της Γονιμότητας (FRV)», το πρόγραμμα ήταν προφανώς το ίδιο. Άλλωστε, το χρονοδιάγραμμα δείχνει περίτρανα ότι ο ΠΟΥ, το Ταμείο Πληθυσμού του ΟΗΕ και η Παγκόσμια Τράπεζα συνέχισαν την πορεία που χάραξαν οι Ροκφέλερ στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Κατ’ επέκταση, αποδεικνύει ότι όλοι αυτοί οι οργανισμοί είναι απόλυτα διαπλεκόμενοι, που αποτυπώνονται καλύτερα κάτω από τον τίτλο «Επιστημονική Δικτατορία». Η σχέση μεταξύ του ΠΟΥ και του Ιδρύματος Ροκφέλερ είναι έντονη. Στο δελτίο του 1986 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, η σχέση αυτή περιγράφεται λεπτομερώς. Κατά την έρευνα για την αποτελεσματικότητα της «γκοσσυπόλης» ως «παράγοντα αντιγονιμότητας«, το δελτίο αναφέρει:

«Το Ίδρυμα Rockefeller έχει υποστηρίξει περιορισμένες κλινικές δοκιμές στην Κίνα και κλινικές μελέτες μικρής κλίμακας στη Βραζιλία και την Αυστρία. Η δόση που χορηγείται στην τρέχουσα κινεζική δοκιμή έχει μειωθεί από 20 mg σε 10-15 mg/ημέρα κατά τη φάση φόρτωσης, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν η σοβαρή ολιγοσπερμία και όχι η συνεχής αζωοσπερμία θα ήταν επαρκής για ένα αποδεκτό, μη τοξικό και αναστρέψιμο αποτέλεσμα. Εν τω μεταξύ, τόσο το πρόγραμμα ανθρώπινης αναπαραγωγής της ΠΟΥ όσο και το Ίδρυμα Rockefeller υποστηρίζουν μελέτες σε ζώα για τον καλύτερο προσδιορισμό του μηχανισμού δράσης της γκοσσυπόλης».

Τον Αύγουστο του 1992 πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη της Ελβετίας μια σειρά συναντήσεων σχετικά με τα «εμβόλια που ρυθμίζουν τη γονιμότητα». Σύμφωνα με το έγγραφο «Εμβόλια που ρυθμίζουν τη γονιμότητα» (το οποίο έχει ταξινομηθεί από τον ΠΟΥ με περιορισμένη διανομή) παρόντες στις συναντήσεις αυτές ήταν επιστήμονες και κλινικοί γιατροί από όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και ο τότε βιοϊατρικός ερευνητής της Αμερικανικής Υπηρεσίας Διεθνούς Ανάπτυξης και σημερινός επικεφαλής έρευνας της USAID, κ. Jeff Spieler.

Το 1986 ο κ. Spieler δήλωσε:

«Μια νέα προσέγγιση για τη ρύθμιση της γονιμότητας είναι η ανάπτυξη εμβολίων που στρέφονται κατά ανθρώπινων ουσιών που απαιτούνται για την αναπαραγωγή. Οι δυνητικοί υποψήφιοι για ανοσολογική παρέμβαση περιλαμβάνουν αναπαραγωγικές ορμόνες, αντιγόνα ωαρίων και σπερματοζωαρίων και αντιγόνα που προέρχονται από εμβρυϊκό ή εμβρυϊκό ιστό(…). Ένα εμβόλιο κατά της γονιμότητας πρέπει να είναι ικανό να αναστέλλει με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα μια ανθρώπινη ουσία, η οποία θα πρέπει με κάποιο τρόπο να καταστεί αντιγονική. Ένα εμβόλιο που ρυθμίζει τη γονιμότητα, επιπλέον, θα πρέπει να παράγει και να διατηρεί αποτελεσματική ανοσία σε τουλάχιστον 95% του εμβολιασμένου πληθυσμού, ένα επίπεδο προστασίας που σπάνια επιτυγχάνεται ακόμη και με τα πιο επιτυχημένα ιϊκά και βακτηριακά εμβόλια. Ενώ όμως αυτές οι προκλήσεις φαίνονταν ανυπέρβλητες μόλις πριν από λίγα χρόνια, οι πρόσφατες εξελίξεις στη βιοτεχνολογία -ιδιαίτερα στους τομείς της μοριακής βιολογίας, της γενετικής μηχανικής και της παραγωγής μονοκλωνικών αντισωμάτων- φέρνουν τα εμβόλια κατά της γονιμότητας στη σφαίρα του εφικτού».

«Εμβόλια που παρεμβαίνουν στη λειτουργία του σπέρματος και στη γονιμοποίηση θα μπορούσαν να είναι διαθέσιμα για δοκιμές σε ανθρώπους μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990»έγραψε ο Spieler.

Προκειμένου να υπάρξει ευρεία χρήση αυτών των εμβολίων, γράφει ο Spieler, το εμβόλιο πρέπει να κατακτήσει «τις διακυμάνσεις στις ατομικές αποκρίσεις στην ανοσοποίηση με εμβόλια που ρυθμίζουν τη γονιμότητα».

«Η έρευνα«, συνεχίζει, «είναι επίσης απαραίτητη στον τομέα της «βασικής εμβολιολογίας», για να βρεθούν οι καλύτερες πρωτεΐνες-φορείς, βοηθητικές ουσίες, οχήματα και συστήματα χορήγησης «.

Στο έγγραφο του 1992, συζητείται επίσης το πρόβλημα των «διαφοροποιήσεων στις ατομικές αντιδράσεις«:

«Λόγω της γενετικής ποικιλομορφίας των ανθρώπινων πληθυσμών», αναφέρεται στο έγγραφο, «οι ανοσολογικές αποκρίσεις στα εμβόλια παρουσιάζουν συχνά αξιοσημείωτες διαφορές από άτομο σε άτομο όσον αφορά το μέγεθος και τη διάρκεια. Οι διαφορές αυτές μπορούν να ξεπεραστούν εν μέρει ή και πλήρως με κατάλληλα σχεδιασμένα FRV (εμβόλια που ρυθμίζουν τη γονιμότητα) και με βελτιώσεις στην κατανόηση του τι απαιτείται για την ανάπτυξη και τον έλεγχο της ανοσολογικής απάντησης που προκαλούν τα διάφορα εμβόλια».

Η εικόνα που προκύπτει από αυτά τα γεγονότα είναι σαφής. Ο ΠΟΥ, ως παγκόσμιος συντονιστικός φορέας, συνέχισε από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 την ανάπτυξη του χρηματοδοτούμενου από το Rockefeller «εμβολίου κατά της γονιμότητας». Αυτό που επίσης καθίσταται σαφές, είναι ότι έχει γίνει εκτεταμένη έρευνα για τα συστήματα χορήγησης στα οποία μπορούν να ενταφιαστούν αυτά τα συστατικά κατά της γονιμότητας, όπως τα κανονικά αντι-ιικά εμβόλια. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα αντι-γονιμοποίησης μαζικής κλίμακας με στόχο τη μείωση του παγκόσμιου πληθυσμούένα όνειρο που από καιρό αγαπούσε η παγκόσμια ελίτ.

3- Πάνω από τα εμβόλια, το Ίδρυμα Ροκφέλερ παρουσιάζει την αντιγονιμοποιητική ουσία Gossypol για «ευρεία χρήση»

Φαίνεται ότι δεν υπάρχουν όρια στις φιλοδοξίες του Ιδρύματος Ροκφέλερ να εισαγάγει ουσίες κατά της γονιμότητας είτε σε υπάρχουσες «υπηρεσίες υγείας«, όπως τα εμβόλια, είτε -όπως φαίνεται να συμβαίνει τώρα- μέσα καταναλωτικά προϊόντα.

Η ετήσια έκθεση του Ιδρύματος Rockefeller του 1985 υπογράμμιζε τη συνεχή αφοσίωσή του στην εξεύρεση καλής χρήσης για την ουσία κατά της γονιμότητας «gossypol«, ή C30H30O8 – όπως λέει η περιγραφή.

Πράγματι, η γκοσσυπόλη, μια τοξική πολυφαινόλη που προέρχεται από το φυτό βαμβάκι, εντοπίστηκε νωρίς στην έρευνα του Ιδρύματος ως αποτελεσματικό αποστειρωτικό. Το ερώτημα ήταν, πώς να εφαρμοστεί ή να ενσωματωθεί η τοξική ουσία στις καλλιέργειες.

«Ένα άλλο μακροχρόνιο ενδιαφέρον του Ιδρύματος ήταν η γκοσσυπόλη, μια ένωση που έχει αποδειχθεί ότι έχει αντιγονιμοποιητική δράση στους άνδρες, Μέχρι το τέλος του 1985, το Ίδρυμα είχε χορηγήσει επιχορηγήσεις συνολικού ύψους περίπου 1,6 εκατομμυρίων δολαρίων σε μια προσπάθεια να υποστηρίξει και να τονώσει τις επιστημονικές έρευνες σχετικά με την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της γκοσσυπόλης».

Στην ετήσια έκθεση του Ιδρύματος Rockefeller του 1986, ο οργανισμός παραδέχεται ότι χρηματοδοτεί έρευνες για τη χρήση ενώσεων που μειώνουν τη γονιμότητα σε σχέση με τα τρόφιμα για «ευρεία χρήση«:

«Οι μελέτες για την αντισύλληψη των ανδρών επικεντρώνονται στη γκοσσυπόλη, μια φυσική ουσία που εξάγεται από το φυτό βαμβάκι και έχει αναγνωριστεί από Κινέζους ερευνητές ότι έχει αντιγονιμοποιητική επίδραση στους άνδρες. Προτού συστηθεί η ευρεία χρήση, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να διαπιστωθεί εάν η μείωση της δοσολογίας μπορεί να εξαλείψει τις ανεπιθύμητες παρενέργειες χωρίς να μειωθεί η αποτελεσματικότητά της ως αντισυλληπτικό. Το Ίδρυμα υποστήριξε την έρευνα σχετικά με την ασφάλεια, την αναστρεψιμότητα και την αποτελεσματικότητα της γκοσιπόλης σε επτά διαφορετικές επιχορηγήσεις του 1986».

Στην ετήσια έκθεση του RF για το 1988η γκοσσυπόλη ως αντισυλληπτικό αναλύεται επίσης (σελίδα 22):

«Η γκοσσυπόλη, μια φυσική ουσία που βρίσκεται στο φυτό βαμβάκι, εξακολουθεί να είναι πολλά υποσχόμενη ως αντισυλληπτικό από το στόμα για τους άνδρες. Επειδή καταστέλλει την παραγωγή σπέρματος χωρίς να επηρεάζει τα επίπεδα των ορμονών του φύλου, είναι μοναδική μεταξύ των πειραματικών προσεγγίσεων για τον έλεγχο της γονιμότητας στους άνδρες. Οι επιστήμονες που χρηματοδοτούνται από το Ίδρυμα σε όλο τον κόσμο έχουν συγκεντρώσει μια πληθώρα πληροφοριών σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας της γκοσσυπόλης και οι μελέτες συνεχίζονται σε μια ευρεία ποικιλία κλινικών εφαρμογών της. Διερευνάται η μείωση της δόσης για να μειωθούν οι κίνδυνοι για την υγεία που συνδέονται με τη χρήση της γοσιπόλης».

Το επόμενο έτος, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση, διατέθηκαν κονδύλια σε διάφορα ερευνητικά ιδρύματα για να διαπιστωθεί πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί καλύτερα αυτή η «μείωση της δόσης» χωρίς να επηρεαστούν τα αποτελέσματα της γκοσσυπόλης κατά της γονιμότητας.

(1988- 400.000 δολάρια, επιπλέον των υπόλοιπων κονδυλίων από τις πιστώσεις του προηγούμενου έτους) Για την υποστήριξη της έρευνας σχετικά με τη γκοσσυπόλη, την ασφάλεια, την αναστρεψιμότητα και την αποτελεσματικότητά της ως αντισυλληπτικό για χρήση από άνδρες (…)».

Γίνεται αναφορά σε χρήματα που διατέθηκαν στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, «για τη μελέτη των επιπτώσεων της γκοσσυπόλης στην αντιγραφή του DNA (…)».

Την τελευταία αναφορά της γκοσσυπόλης στα χρονικά του Ιδρύματος τη βρίσκουμε στην ετήσια έκθεση του 1994, όπου διατέθηκαν κονδύλια στο Πανεπιστήμιο του Ίνσμπρουκ της Αυστρίας «για μια μελέτη στο Ινστιτούτο Φυσιολογίας σχετικά με τη μοριακή δράση της γκοσσυπόλης σε κυτταρικό επίπεδο«.

Φαίνεται ότι οι χρηματοδοτούμενοι επιστήμονες έχουν πράγματι βρει έναν τρόπο να «μειώσουν τη δοσολογία» της γκοσσυπόλης, παρακάμπτοντας την τοξικότητα της ουσίας, ώστε να καταστείλουν ή και να εξαλείψουν αυτές τις «ανεπιθύμητες παρενέργειες», οι οποίες περιλαμβάνουν: χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα, κόπωση, μυϊκή αδυναμία, ακόμη και παράλυση. Εάν αυτές οι επιδράσεις μπορούσαν να εξαλειφθούν χωρίς να μειωθούν οι επιδράσεις κατά της γονιμότητας, σκέφτηκε το Ίδρυμα, θα ήταν ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό και σχεδόν μη ανιχνεύσιμο στειρωτικό.

Αν και φανερά, η έρευνα και η ανάπτυξη της γκοσσυπόλης ως αντιγονιμοποιητικής ουσίας εγκαταλείφθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990, ο βαμβακόσπορος που περιέχει την ουσία επιλέχθηκε ειδικά για μαζική διανομή στις αρχές της τρέχουσας δεκαετίας. Γύρω στο 2006 ξεκίνησε μια εκστρατεία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, λέγοντας ότι ο βαμβακόσπορος θα μπορούσε να βοηθήσει στην καταπολέμηση της πείνας και της φτώχειας.

Το 2006, το NatureNews ανέφερε ότι η παρέμβαση RNA (ή RNAi) ήταν ο δρόμος που έπρεπε να ακολουθηθεί. Αφενός θα «μείωνε κατά 98% την περιεκτικότητα των βαμβακόσπορων σε γκοσσυπόλη, ενώ θα άφηνε άθικτες τις χημικές άμυνες του υπόλοιπου φυτού». Επιπλέον, το άρθρο ανέφερε την Dr. Deborah P. Delmer, αναπληρώτρια διευθύντρια του Ιδρύματος Rockefeller για την επισιτιστική ασφάλεια, η οποία έσπευσε να «θάψει» κάθε ανησυχία:

«Η Deborah Delmer, αναπληρώτρια διευθύντρια του Ιδρύματος Rockefeller στη Νέα Υόρκη και εμπειρογνώμονας στη γεωργική ασφάλεια τροφίμων, επισημαίνει ότι ένα πλεονέκτημα της χρήσης της τεχνολογίας RNAi είναι ότι απενεργοποιεί μια γονιδιακή διαδικασία αντί να ενεργοποιεί μια νέα λειτουργία. «Έτσι, αντί να εισαγάγετε μια νέα ξένη πρωτεΐνη, απλώς κλείνετε μια διαδικασία», λέει ο Delmer. «Υπό αυτή την έννοια, νομίζω ότι οι ανησυχίες για την ασφάλεια θα πρέπει να είναι πολύ μικρότερες από ό,τι σε άλλες τεχνολογίες ΓΤ».

Ένα άρθρο του National Geographic του 2006, το οποίο αναφέρει ότι ο βαμβακόσπορος χωρίς τοξίνες κατασκευάστηκε και θα μπορούσε να ταΐσει εκατομμύρια ανθρώπους (Toxin-Free Cottonseed Engineered; Could Feed Millions Study Says), αναφέρει ότι ο διευθυντής του Εργαστηρίου Μετασχηματισμού Καλλιεργειών (Πανεπιστήμιο Texas A&M), Keerti Singh Rathore, δήλωσε:

«Ένας βαμβακόσπορος χωρίς γκοσσυπόλη θα συνέβαλε σημαντικά στην ανθρώπινη διατροφή και υγεία, ιδίως στις αναπτυσσόμενες χώρες, και θα βοηθούσε στην κάλυψη των αναγκών της προβλεπόμενης αύξησης του παγκόσμιου πληθυσμού κατά 50% τα επόμενα 50 χρόνια».

«Η μελέτη του Rathore«, αναφέρεται στο άρθρο, «αποτελεί την πρώτη τεκμηριωμένη περίπτωση όπου η γκοσσυπόλη μειώθηκε μέσω γενετικής μηχανικής που στοχεύει τα γονίδια που παράγουν την τοξίνη».

Φέρνω στη μνήμη μου τη δήλωση που έκανε το Ίδρυμα Rockefeller στην ετήσια έκθεσή του για το 1986, η οποία έχει ως εξής:

«Προτού συστηθεί η ευρεία χρήση, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να διαπιστωθεί αν η μείωση της δοσολογίας μπορεί να εξαλείψει τις ανεπιθύμητες παρενέργειες χωρίς να μειωθεί η αποτελεσματικότητά της ως αντισυλληπτικό«.

Στην ιδρυτική έκθεση του 1997 αναφέρεται ο Rathore (σελίδα 68). Μια μεταδιδακτορική υποτροφία-χορήγηση δόθηκε σε κάποιον E. Chandrakanth «για προχωρημένες σπουδές στη μοριακή βιολογία των φυτών υπό τη διεύθυνση της Keerti S. Rathore, Laboratory for Crop Transformation, Texas A&M University, College Station, Texas».

Συμβιβαστικές συνδέσεις, με άλλα λόγια, για κάποιον που ισχυριζόταν ακαδημαϊκή αντικειμενικότητα όσον αφορά τη γκοσσυπόλη και τις αποστειρωτικές της επιδράσεις. Ο Rathore εξήγησε τη λειτουργία του RNAi σε ένα τεύχος του 2006 του περιοδικού Proceedings of the National Academy of Sciences (Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών) 2006 issue of the Proceedings of the National Academy of Sciences.

«Η τοξικότητα του βαμβακόσπορου λόγω της γκοσσυπόλης είναι ένα μακροχρόνιο πρόβλημα», δήλωσε ο Rathore, «και οι άνθρωποι προσπάθησαν να το διορθώσουν αλλά δεν τα κατάφεραν μέσω της παραδοσιακής φυτικής αναπαραγωγής. Ο τομέας της έρευνάς μου είναι η μεταλλαξιγένεση φυτών, οπότε σκέφτηκα να χρησιμοποιήσω κάποιες μοριακές προσεγγίσεις για να αντιμετωπίσω αυτό το πρόβλημα».

Ο Rathore ανέφερε επίσης τον επιθυμητό κύριο χρηματοδότη του έργου του, χωρίς να πει το όνομά του:

«προσπαθούμε να βρούμε κάποιους εταίρους και πιθανώς θα αναζητήσουμε φιλανθρωπικά ιδρύματα για να μας βοηθήσουν όσον αφορά την πραγματοποίηση όλων των ειδών των δοκιμών που απαιτούνται πριν εγκριθεί ένα γενετικά τροποποιημένο φυτό για τρόφιμα ή ζωοτροφές. Βρισκόμαστε σε πολύ πρώιμο στάδιο και έχουμε πολλές ιδέες στο μυαλό μας, αλλά πρέπει να τις επιδιώξουμε. Ας ελπίσουμε ότι θα μπορέσουμε να βρούμε κάποιου είδους συνεργασία που θα μας επιτρέψει να τις κάνουμε».

Εξέφρασε επίσης την άποψη ότι η τελική προσαρμογή του βαμβακόσπορου για ευρεία χρήση είναι κάτι μακροπρόθεσμο:

«(…) αυτή τη στιγμή υπάρχουν πολλά εμπόδια όταν έχεις να κάνεις με ένα γενετικά τροποποιημένο φυτό. Αλλά πιστεύω ότι στα επόμενα 15 ή 20 χρόνια πολλοί από αυτούς τους κανονισμούς που πρέπει να ικανοποιήσουμε θα εξαλειφθούν ή θα μειωθούν σημαντικά«.

Το Ίδρυμα, όπως προκύπτει από τις δηλώσεις της Deborah Delmer του Ροκφέλερ, είναι κάτι παραπάνω από ενδιαφερόμενο. Ακόμα χειρότερα, μέσα από τη διαδικασία προετοιμασίας της γκοσιπόλης για μαζική διανομή στα τρόφιμα, έρχεται στο προσκήνιο η εκπλήρωση του μακροχρόνιου στόχου τους να αποστειρώσουν τον πληθυσμό στη λήθη.

4 – Το Ίδρυμα Ροκφέλερ σχεδίασε το «αντι-ορμονικό» εμβόλιο τη δεκαετία του 1920 και του 30, όπως αποκαλύπτουν οι εκθέσεις

Το τσιράκι του Ιδρύματος Ροκφέλερ, ο Max Mason, ο οποίος εκτελούσε χρέη προέδρου στα μέσα της δεκαετίας του 1930, εξέφρασε πολλές φορές την επιθυμία του αφέντη του για μια «αντι-ορμόνη» που θα μείωνε τη γονιμότητα παγκοσμίως. Λάβετε τώρα υπόψη σας ότι αυτό συνέβη περισσότερα από 35 χρόνια πριν το Ίδρυμα αναφερθεί στην πραγματικότητα στη χρηματοδότηση «εμβολίων κατά της γονιμότητας» σε επόμενες ετήσιες εκθέσεις από το 1969 και μετά.

Έχοντας ταξιδέψει πολύ πέρα από τη σφαίρα των φημών και των εικασιών, η έρευνα σχετικά με την παραδεδομένη χρηματοδότηση των εμβολίων κατά της γονιμότητας αποκάλυψε όλο και περισσότερες δυσοίωνες αποκαλύψεις στην πορεία.

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1930, ο Mason του Ιδρύματος Rockefeller πίστευε ότι «η τελική λύση του προβλήματος [του ελέγχου των γεννήσεων] μπορεί κάλλιστα να βρίσκεται στις μελέτες της ενδοκρινολογίας, ιδιαίτερα στις αντιορμονικές». Η ετήσια έκθεση του Ιδρύματος για το 1934 αναφέρει:

«Το Ίδρυμα Rockefeller αποφάσισε να επικεντρώσει την παρούσα προσπάθειά του στις φυσικές επιστήμες στον τομέα της σύγχρονης πειραματικής βιολογίας, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για θέματα όπως η ενδοκρινολογία, η διατροφή, η γενετική, η εμβρυολογία, τα προβλήματα που επικεντρώνονται γύρω από την αναπαραγωγική διαδικασία, η ψυχοβιολογία, η γενική και κυτταρική φυσιολογία, η βιοφυσική και η βιοχημεία».

«(…) διεξάγονται ερευνητικές εργασίες σχετικά με τη φυσιολογία της αναπαραγωγής στον πίθηκο. Οι εργασίες αυτές άρχισαν στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins το 1921 και από το 1923 συνεχίζονται στο Πανεπιστήμιο του Rochester. Πρόκειται για παρατηρητικές και πειραματικές μελέτες του αναπαραγωγικού κύκλου σε ορισμένα είδη ανώτερων πρωτευόντων, στα οποία ο κύκλος αυτός μοιάζει πολύ με εκείνον του ανθρώπινου είδους. Μελετάται η επίδραση των διαφόρων αλληλένδετων αναπαραγωγικών ορμονών«.

Στην ετήσια έκθεση του προηγούμενου έτους (1933), το Ίδρυμα τονίζει το γεγονός ότι οι εργασίες πάνω στις αναπαραγωγικές ορμόνες των πρωτευόντων χρησιμεύουν για να πειραματιστούν στο μέλλον πάνω στον άνθρωπο:

«(…) έχει γίνει πολλή δουλειά στη διατύπωση και επίλυση βασικών προβλημάτων της γενικής βιολογίας και φυσιολογίας του φύλου σε οργανισμούς άλλους από τον άνθρωπο. Ήταν απαραίτητο αυτή η θεμελιώδης εργασία για τους υπανθρώπους να προετοιμάσει το έδαφος για την αντίστοιχη εργασία στον άνθρωπο».

Στο βιβλίο Discipling Reproduction της Adele E. Clarke, περιγράφονται λεπτομερώς οι ρίζες των χρηματοδοτούμενων από τη Rockefeller «αντι-ορμονών», επισημαίνοντας ότι οι φιλοδοξίες της οικογένειας για τον έλεγχο της γονιμότητας του ανθρώπου χρονολογούνται ακόμη πιο πίσω από τη δεκαετία του 1930. Η Clarke γράφει:

«Ένα κρύο πρωινό του 1921, ο George Washington Corner, γιατρός και ανερχόμενος επιστήμονας αναπαραγωγής, ξύπνησε στη Βαλτιμόρη για να ανακαλύψει ότι χιόνιζε.»

«Μέχρι το 1929», γράφει λίγο παρακάτω ο Clarke, «ο Corner είχε χαρτογραφήσει την ορμονική δράση της προγεστερόνης, βασικού παράγοντα του εμμηνορροϊκού κύκλου και στη συνέχεια παράγοντα των αντισυλληπτικών χαπιών».

Η ετήσια έκθεση του Ιδρύματος Ροκφέλερ του 1935 αναγνωρίζει τη χρηματοδότηση της έρευνας του Dr. Corner:

«Στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ, για έρευνα πάνω στη φυσιολογία της αναπαραγωγής υπό τη διεύθυνση του Dr. G. W. Corner κατά την τριετή περίοδο που αρχίζει την 1η Ιουλίου 1935 και λήγει στις 30 Ιουνίου 1938, έχει διατεθεί το ποσό των 9.900 δολαρίων. Οι δραστηριότητες του Dr. Corner επικεντρώνονται στη μελέτη του κύκλου του οίστρου, χρησιμοποιώντας πιθήκους ως πειραματόζωα. Έχει διατηρηθεί μια αποικία τριάντα περίπου πιθήκων και τα πειράματα έχουν παράσχει πληροφορίες σχετικά με τη φυσιολογική ιστολογία του αναπαραγωγικού κύκλου, το χρόνο της ωορρηξίας, τη σχέση της ωορρηξίας με την έμμηνο ρύση και άλλες ανατομικά ανιχνεύσιμες συσχετίσεις του οιστρικού κύκλου. Οι εργασίες συνεχίζονται σε δύο κύριους άξονες: τη φυσιολογική σεξουαλική αναπαραγωγή στον πίθηκο, συμπεριλαμβανομένης της ιστολογίας της ωοθήκης και της μήτρας, και, δεύτερον, τις επιδράσεις της ωοθηκικής ορμόνης».

Και πάλι, μην ξεχνάτε ποτέ ότι το Ίδρυμα το 1933 δήλωνε ευθέως ότι «ήταν απαραίτητο αυτή η θεμελιώδης εργασία για τον άνθρωπο να ανοίξει το δρόμο για την εργασία αυτή για τον άνθρωπο».

Ένα άλλο ουσιώδες πρόβλημα που προκύπτει, φυσικά, είναι το πώς ακριβώς λειτουργούσε ο μηχανισμός χρηματοδότησης, μέσω του οποίου η έρευνα του Corner θα μπορούσε να γίνει έτοιμη για μαζική κατανάλωση. H Clarke αναφέρει ότι επισήμως το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας, ένας βραχίονας της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (NAS), ήταν το ινστιτούτο που ήταν υπεύθυνο για το έργο αυτό. Πιο συγκεκριμένα: η Επιτροπή για την Έρευνα στα Προβλήματα του Φύλου (CRPS):

«Το ίδιο το NRC ιδρύθηκε το 1916 ως οργανισμός για την καταγραφή της έρευνας προς την κατεύθυνση της βελτίωσης της στρατιωτικής ετοιμότητας».

«Το NRC», αναφέρει η συγγραφέας, «ήταν ένας οργανισμός υψηλού κύρους από την ίδρυσή του, χάρη στην πρώιμη σύνδεσή του με τη NAS, την εταιρεία Carnegie και το Ίδρυμα Ροκφέλερ. Ο Kohler (1991:109) έχει υποστηρίξει ότι το NRC ουσιαστικά χρησίμευσε ως μεσάζων μεταξύ των ιδρυμάτων και των επιστημόνων στο μεσοπόλεμο(…). Το ίδιο το NRC/CRPS χρηματοδοτήθηκε σχεδόν αποκλειστικά από χρήματα του Rockefeller, αρχικά μέσω του Γραφείου Κοινωνικής Υγιεινής και, μετά το 1931, μέσω του Ιδρύματος Rockefeller».

Σχετικά με το θέμα της λεγόμενης «τρέχουσας ανοσολογικής έρευνας για την αντισύλληψη», ο Clarke παραπέμπει τον πρόεδρο του Rockefeller, Max Mason:

«Άλλες κατευθύνσεις της τρέχουσας ανοσολογικής αντισυλληπτικής έρευνας συνεχίζουν να αναζητούν αυτό που, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, ο Max Mason του Ιδρύματος Rockefeller ονόμαζε «αντι-ορμόνες»: εμβόλια για την παρεμπόδιση των ορμονών που απαιτούνται για την πολύ πρώιμη εγκυμοσύνη και ένα εμβόλιο για την παρεμπόδιση της ορμόνης που απαιτείται για τη σωστή λειτουργία της επιφάνειας του ωαρίου».

Σε μια «έκθεση προόδου» του Φεβρουαρίου του 1934 που συνέταξε ο Warren Weaver (διευθυντής του Τμήματος Φυσικών Επιστημών του Ιδρύματος Rockefeller) υπογράμμισε για άλλη μια φορά το τελικό παιχνίδι:

«Μπορεί ο άνθρωπος να αποκτήσει έναν ευφυή έλεγχο της δικής του δύναμης; Μπορούμε να αναπτύξουμε μια τόσο υγιή και εκτεταμένη γενετική, ώστε να μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα αναπαράγουμε, στο μέλλον, ανώτερους ανθρώπους; Μπορούμε να αποκτήσουμε αρκετή γνώση της φυσιολογίας και της ψυχοβιολογίας του σεξ, ώστε ο άνθρωπος να μπορέσει να θέσει αυτή τη διάχυτη, εξαιρετικά σημαντική και επικίνδυνη πτυχή της ζωής υπό ορθολογικό έλεγχο;»

Ο ίδιος Warren Weaver έγραψε ένα «βιογραφικό απομνημονεύμα» προς τιμήν του φίλου του Max Mason, αποκαλύπτοντας μερικά ακόμη ενδιαφέροντα στοιχεία. Ο Weaver, ο οποίος περιγράφει τον εαυτό του ως μεγάλο προσωπικό φίλο του Mason, δίνει μια γενική περιγραφή του ως τσιράκι του Ροκφέλερ:

«Εκείνη την εποχή είχε αναπτύξει ένα εξαντλητικό ενδιαφέρον για τη συμπεριφορική έρευνα και ιδιαίτερα για τη δυνατότητα οι φυσικές επιστήμες, σε συνεργασία και μέσω των βιολογικών επιστημών, να ρίξουν νέο και αποκαλυπτικό φως στη φυσιολογική και μη φυσιολογική συμπεριφορά των ατόμων και τελικά στην κοινωνική συμπεριφορά των ομάδων ανθρώπων».

Εδώ το έχουμε. Το προσχέδιο για στειρωτικά εμβόλια έχει πρωτοσχεδιαστεί πολύ πίσω στις δεκαετίες του 1920 και 1930 από κοινωνικούς επιστήμονες του Ιδρύματος Ροκφέλερ. Αν και αργότερα η ευγονική γλώσσα («εμβόλιο κατά της γονιμότητας») «στιλβώθηκε» με τη βοήθεια κάποιας γλωσσικής πλαστικής χειρουργικής παράγοντας τον όρο «ανοσολογικό αντισυλληπτικό», ο τελικός στόχος παραμένει ο ίδιος.


πηγή αρχικού άρθρου:

How The Rockefeller Foundation Quietly Funded The Anti-Fertility Vaccine | TRUTH SEEKER1313

https://dailymassmeditation.wordpress.com/2014/01/13/how-the-rockefeller-foundation-quietly-funded-the-anti-fertility-vaccine/

Rockefeller Anti-Fertility Vaccines Exposed | ExplosiveReports.Com

https://explosivereports.wordpress.com/2012/06/09/rockefeller-anti-fertility-vaccines-exposed/

Πηγή μεταφρασμένου κειμένου: justpaste.it

Το άρθρο μας εστάλη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.