γράφει η Karine Bechet-Golovko


Κατά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η Ρωσία άσκησε βέτο σε ένα ιδιαίτερα ιδεολογικό ψήφισμα, το οποίο προσπαθούσε να καταστήσει την κλιματική αλλαγή στοιχείο της διεθνούς ασφάλειας και, ως εκ τούτου, βάση για παρέμβαση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Όπως η μετανάστευση, η ψηφιακή τεχνολογία και το Covid, έτσι και η κλιματική αλλαγή και η οικολογία δεν ενδιαφέρουν κανέναν γι’ αυτό που είναι: μια ακόμη πτυχή του κόσμου μας. Μόνο το υψηλό ιδεολογικό δυναμικό τους, δηλαδή η δυνατότητά τους να επιφέρουν μια οριστική αλλαγή στην τάξη και το όραμα του κόσμου, ενδιαφέρει την παγκοσμιοποιημένη άρχουσα κάστα.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ εξέτασε ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο ψήφισμα, το οποίο κατατέθηκε επίσημα από την Ιρλανδία και τον Νίγηρα και συνδέει την κλιματική αλλαγή με την έννοια της διεθνούς σταθερότητας. Η Ρωσία και η Ινδία άσκησαν βέτο, η Κίνα απείχε αναπάντεχα και τα υπόλοιπα 12 μέλη ψήφισαν υπέρ. Παραθέτω από την πολύ προκατειλημμένη δημοσίευση του ΟΗΕ για το θέμα αυτό:

«Πριν από την ψηφοφορία, η Ιρλανδία υπενθύμισε ότι το κείμενο ήταν το αποτέλεσμα πολύμηνων προσπαθειών και ότι κάλεσε το Συμβούλιο Ασφαλείας να κάνει ένα πρώτο βήμα για να αναλάβει «επιτέλους» τις ευθύνες του σε σχέση με «το μεγάλο ζήτημα της εποχής μας: την κλιματική αλλαγή και τον αντίκτυπό της στις συγκρούσεις που βρίσκονται στην ατζέντα του». Απαντώντας εκ των προτέρων στους αντιπάλους του ψηφίσματος, η Ιρλανδία τόνισε επίσης ότι αυτό δεν θα δημιουργήσει σε καμία περίπτωση μια παράλληλη πορεία προς τη Σύμβαση-Πλαίσιο του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή, «απλώς» δίνοντας στο Συμβούλιο τα μέσα για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής κατά τη διάρκεια των ειρηνευτικών επιχειρήσεων που αναθέτει. Προς επίρρωση του επιχειρήματός της, επεσήμανε επίσης ότι το πρόσφατο Σύμφωνο της Γλασκώβης διαπίστωσε ότι η άνοδος της θερμοκρασίας «αποτελεί και θα συνεχίσει να αποτελεί αυξανόμενη απειλή για την ασφάλεια». Υπό αυτό το πρίσμα, είναι αδιανόητο το Συμβούλιο να μην ασχοληθεί με το θέμα αυτό», δήλωσε.

Η Ρωσία, μέσω του εκπροσώπου της Βασίλι Νεμπένζια, θεώρησε τη θέση αυτή απαράδεκτη, υπενθυμίζοντας ότι ενώ οι χώρες αυτές είχαν αναγκαστεί να βρουν συμβιβασμό στη Γλασκώβη, εδώ θέλουν να επιβάλουν τη σκληρή γραμμή των ακτιβιστών του κλίματος. Μπορεί κανείς να εκτιμήσει τον μάλλον μη διπλωματικό τόνο του ανακοινωθέντος του ΟΗΕ που παρουσιάζει τη ρωσική θέση:

«Η έκκλησή του δεν ήταν αρκετή για να εγκαταλείψει η Ρωσία τη δύναμη βέτο που διαθέτει ως μόνιμο μέλος. Αντιθέτως, ο εκπρόσωπός της, ο οποίος επέμεινε ότι οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής αποτελούν προνόμιο των επιστημόνων του κλίματος και συνεπώς θα πρέπει να «συζητηθούν στο πλαίσιο της Σύμβασης-Πλαισίου του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή και του ECOSOC», θεώρησε «απαράδεκτο» ένα κείμενο που επιχειρεί «να μετατρέψει ένα επιστημονικό πρόβλημα σε πολιτικό». Η Ρωσική Ομοσπονδία δεν δίστασε να κατηγορήσει τη Δύση ότι θέλει, μέσω αυτού του κειμένου, να αποσπάσει την προσοχή της διεθνούς κοινότητας από τις πραγματικές πηγές των συγκρούσεων, των οποίων «μερικές φορές είναι η αιτία», καθώς οι «στρατιωτικές περιπέτειές της που παραβιάζουν την αρχή της μη επέμβασης» έχουν επιβλαβείς συνέπειες για το περιβάλλον. Είπε ότι η αντιπροσωπεία της, η Κίνα και η Ινδία είχαν προτείνει ανεπιτυχώς ένα εναλλακτικό σχέδιο ψηφίσματος με επίκεντρο την περιοχή του Σαχέλ, «γνωρίζοντας ότι τα αίτια της αστάθειας διαφέρουν από το ένα μέρος του κόσμου στο άλλο. «

Ο εκπρόσωπος της Ρωσίας στα Ηνωμένα Έθνη δήλωσε επίσης ότι μια τέτοια κίνηση θα επέτρεπε να μπει στην ημερήσια διάταξη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ οποιοδήποτε κράτος αντιμετωπίζει κλιματικό πρόβλημα. Η ρωσική θέση είναι πολύ πιο βαθιά από την παρουσίαση που έγινε στον ιστότοπο του ΟΗΕ και επιμένει, όπως επισημαίνει ο Nebenzia, στη διάσπαση της διεθνούς κοινότητας γύρω από ένα ιδεολογικό όραμα για κάποιους και ένα ρεαλιστικό για άλλους, για το ζήτημα του κλίματος:

«Είμαστε αντίθετοι στη δημιουργία μιας νέας κατεύθυνσης εργασίας για το Συμβούλιο που θα καθιερώνει μια γενική και αυτόματη σύνδεση μεταξύ της κλιματικής αλλαγής και της διεθνούς ασφάλειας. Αυτή η προσέγγιση είναι απαράδεκτη. (…) Είναι ευκολότερο να καθοδηγείς τους πολιτικούς να βγάλουν βιαστικά συμπεράσματα, τα οποία θα οδηγήσουν σε ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις, παρά να ενισχύεις τα συστήματα παρακολούθησης και ταχείας αντίδρασης στις φυσικές καταστροφές, χωρίς πολιτική χροιά, στις αναπτυσσόμενες χώρες».

Και πράγματι, η κλιματική αλλαγή χρησιμοποιείται σήμερα κυρίως για να διασφαλιστεί ότι τα ευρωπαϊκά κράτη, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, θα συνεχίσουν την πορεία της αποβιομηχάνισης και θα αποδυναμωθούν πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά. Αλλά το ίδιο το κλίμα είναι σαφές ότι δεν ενδιαφέρει κανέναν. Κανένας ακτιβιστής δεν αμφισβητεί τα Bitcoins, την «υπερβολική χρήση» των smartphones, τις ψηφιακές τεχνολογίες εν γένει, οι οποίες είναι εξαιρετικά ενεργοβόρες. Αυτό δεν δημιουργεί κανένα απολύτως πρόβλημα, αλλά σημαίνει ότι πρέπει να κλείσουν τα εργοστάσια, να παραμείνουν συνδεδεμένοι στο διαδίκτυο, να αποϋλοποιήσουν τα χρήματα κ.λπ. Και αυτό ισχύει ιδιαίτερα χωρίς να επιλύονται τα πραγματικά προβλήματα, τα οποία υπάρχουν, ίσως και επειδή αυτή η διεθνής κοινότητα γνωρίζει πολύ καλά ότι, σε κάθε περίπτωση, δεν μπορεί να τα λύσει … και ότι είναι επίσης πολύ χρήσιμα γι’ αυτήν.


Μετάφραση από το πρωτότυπο: Καταχανάς (Γ. Μεταξάς)

Πηγή: Russie politics

Το άρθρο μας εστάλη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.