γράφει η Paula Jardine

Μετάφραση: Απολλόδωρος


Στο προηγούμενο η Paula Jardine περιέγραψε πώς ο αρχικός στόχος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας να αντιμετωπίσει τις πολλαπλές αιτίες των ανισοτήτων στην υγεία και των ασθενειών – κακές συνθήκες υγιεινής, έλλειψη καθαρού νερού, κακή παροχή τροφίμων, υποσιτισμός – αντικαταστάθηκε από έναν πρωταρχικό στόχο, αυτόν του καθολικού εμβολιασμού. Σήμερα διηγείται πώς δύο «φιλανθρωπικά» ιδρύματα ένωσαν τις δυνάμεις τους για την προώθηση αυτής της προσέγγισης μέσω ενός παγκόσμιου προγράμματος που θα «ανέτρεπε την τύχη των στάσιμων κατασκευαστών εμβολίων» και πώς οι χώρες πείστηκαν να στοχεύουν αδιακρίτως σε ποσοστά κάλυψης 90% για όλα τα εμβόλια στα εθνικά τους προγράμματα εμβολιασμού.


ΣΤΗΝ έκθεση της Unicef για την κατάσταση των παιδιών του κόσμου το 1984, ο γενικός διευθυντής της James Grant μίλησε για το πώς ο αναπτυσσόμενος κόσμος υστερούσε 50 χρόνια σε σχέση με τον βιομηχανικό κόσμο όσον αφορά τα ποσοστά παιδικής θνησιμότητας. Εξηγώντας πώς ο βιομηχανικός κόσμος είχε καταφέρει να μειώσει τα δικά του ποσοστά παιδικής θνησιμότητας, αναγνώρισε ότι «ο κύριος μοχλός αυτού του μεγάλου άλματος προς τα εμπρός ήταν η άνοδος του βιοτικού επιπέδου – καλύτερη τροφή, νερό, στέγαση, υγιεινή, εκπαίδευση και εισόδημα».

Αν και η εξάπλωση της υγειονομικής περίθαλψης της μητέρας και του παιδιού έπαιξε αναμφίβολα σημαντικό ρόλο, η τεχνολογία της υγείας και οι ιατρικές υπηρεσίες έπαιξαν μόνο δευτερεύοντα ρόλο, και η έκθεση ανέφερε ότι αποτελεσματικά εμβόλια για την ιλαρά έγιναν διαθέσιμα μόνο «αφού οι θάνατοι παιδιών από ιλαρά είχαν μειωθεί σχεδόν στο μηδέν χάρη στην καλύτερη διατροφή».

Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι ο υποσιτισμός ήταν το φάντασμα που κυριαρχούσε στις εκθέσεις της Unicef, ο Grant έσπευσε να εξηγήσει ότι τα εμβόλια θα μπορούσαν να βοηθήσουν και σε αυτό: «Όλες οι λοιμώξεις είναι διατροφικές οπισθοδρομήσεις. Συχνά η επιστροφή στο φυσιολογικό βάρος και ανάπτυξη διαρκεί αρκετές εβδομάδες. Η ανοσοποίηση κατά των έξι κύριων λοιμωδών νοσημάτων της παιδικής ηλικίας θα ήταν επομένως μια μερική «ανοσοποίηση» κατά του ίδιου του υποσιτισμού».

Λίγο καιρό μετά την αποχώρηση του Δρ Halfdan Mahler, γενικού διευθυντή του ΠΟΥ από το 1973-1988, η Unicef, το Ίδρυμα Rockefeller (RF) και άλλοι «εταίροι» ξεκίνησαν την Πρωτοβουλία για τα Παιδικά Εμβόλια (CVI) για να ενθαρρύνουν τις αναπτυσσόμενες χώρες να αυτοχρηματοδοτήσουν τα προγράμματα εμβολιασμού της Επανάστασης για την Επιβίωση των Παιδιών. Αυτή ήταν μια σημαντική αλλαγή κατεύθυνσης. Τα εμβόλια δεν θα αποτελούσαν πλέον προσωρινά προγράμματα βοήθειας: θα αναδεικνύονταν σε στρατηγική προτεραιότητα και οι πενιχροί προϋπολογισμοί για την υγεία θα ανακατευθύνονταν για την πληρωμή τους. Η αιτιολόγηση ήταν ότι «η ανάπτυξη, η εισαγωγή και η ευρεία χρήση των εμβολίων σε βιομηχανικές και αναπτυσσόμενες χώρες έχουν οδηγήσει σε σημαντική πρόοδο κατά ορισμένων από τις πιο καταστροφικές λοιμώξεις της ανθρωπότητας».

Σήμερα, τα Κέντρα Ελέγχου Ασθενειών των ΗΠΑ (CDC), σε αντίθεση με την παραδοχή στην έκθεση της Unicef του 1984 ότι τα εμβόλια είχαν μόνο δευτερεύοντα αντίκτυπο στην παιδική θνησιμότητα, ισχυρίζονται ότι οι βελτιωμένες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες στις βιομηχανικές χώρες είχαν μόνο έμμεσο αντίκτυπο στις ασθένειες.

Έχουν περάσει περισσότερα από 20 χρόνια από τότε που το RF και το Ίδρυμα Bill and Melinda Gates Foundation (BMGF) ένωσαν τις δυνάμεις τους, χρησιμοποιώντας την Παγκόσμια Τράπεζα για να δημιουργήσουν την Παγκόσμια Συμμαχία για τα Εμβόλια και την Ανοσοποίηση (GAVI), που σήμερα είναι γνωστή ως GAVI, The Vaccine Alliance. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, με νέους ηγέτες στο τιμόνι τόσο της Unicef όσο και του ΠΟΥ, ο Δρ Seth Berkley, αναπληρωτής διευθυντής επιστημών υγείας του RF, πρότεινε στον James Wolfensohn, τον διαχειριστή του Ιδρύματος Rockefeller που διορίστηκε στην προεδρία της Παγκόσμιας Τράπεζας (ΠΤ) το 1995, η ΠΤ και το RF να πραγματοποιήσουν «πραξικόπημα».

Ο Berkley ήθελε να αντικαταστήσει το CVI, το οποίο δεν ανταποκρινόταν στις προσδοκίες των κατασκευαστών εμβολίων: «Θα έχουμε έναν εξωτερικό φορέα που θα μπορεί να φέρει τη βιομηχανία [κάτι που ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δεν μπορεί να κάνει νομικά], να κάνει υπεράσπιση και να δημιουργήσει μια πραγματικά διεθνή συμμαχία».

Η GAVI δημιουργήθηκε επίσημα «για να σώσει τις ζωές των παιδιών και να προστατεύσει την υγεία των ανθρώπων μέσω της ευρείας χρήσης ασφαλών εμβολίων, με ιδιαίτερη έμφαση στις ανάγκες των αναπτυσσόμενων χωρών». Δομημένη ως σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, χρηματοδοτούμενη σε μεγάλο βαθμό από το BMGF και τους κατασκευαστές εμβολίων, ο σκοπός της GAVI ήταν να αντιστρέψει τη στασιμότητα της αγοράς εμβολίων, διαμορφώνοντάς την έτσι ώστε να μπορούν να πωληθούν περισσότερα νέα και ανεπαρκώς χρησιμοποιούμενα εμβόλια στον αναπτυσσόμενο κόσμο.

Μέχρι το 2017, ο ΠΟΥ διαμόρφωνε εκτιμήσεις για τον αντίκτυπο των εμβολίων για το GAVI. Ωστόσο, καθώς τα ερωτήματα της Gavi έγιναν περισσότερο προσανατολισμένα στη στρατηγική και την πολιτική, με την ανάγκη «να ληφθεί καλύτερα υπόψη η αβεβαιότητα» και να είναι σε θέση «να εκτιμηθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια ο αντίκτυπος των εμβολίων, επιδιώκοντας το υψηλότερο επίπεδο επιστημονικής αυστηρότητας», η GAVI και το Ίδρυμα Gates ανέθεσαν αυτό το έργο μοντελοποίησης σε μια κοινοπραξία με επικεφαλής τον καθηγητή Neil Ferguson.

Το μοναδικό σημείο πώλησης των εμβολίων είναι ότι, ως προϊόντα που απευθύνονται σε υγιείς ανθρώπους, σχεδόν κάθε άνθρωπος στον πλανήτη γίνεται δυνητικός πελάτης και, ακόμη καλύτερα, επαναλαμβανόμενος πελάτης. Τα εμβόλια αντιπροσωπεύουν ευκαιρίες συνεχούς ανάπτυξης και κέρδους, που δεν είχαν προηγούμενο στον φαρμακευτικό τομέα, ακόμη και πριν από το Covid-19.

Το 2011, όταν ο Seth Berkley εγκατέλειψε την RF για να γίνει διευθύνων σύμβουλος της GAVI και να επιβλέψει την εφαρμογή της «δεκαετίας του εμβολίου», τα εμβόλια αντιπροσώπευαν μόνο το 3% του συνόλου των φαρμακευτικών πωλήσεων. Αλλά ξεχώριζαν από όλα τα άλλα φαρμακευτικά προϊόντα με έναν σημαντικό τρόπο: οι πωλήσεις τους αυξάνονταν με διπλάσιο ρυθμό από οποιοδήποτε άλλο φαρμακευτικό προϊόν, με 10-15% ετησίως σε σύγκριση με 5-7% για τα άλλα προϊόντα.

Μια έρευνα του 2013 σχετικά με τις τάσεις του κλάδου που εκπονήθηκε από τον οικονομολόγο του ΠΟΥ για την υγεία Miloud Kaddar προέβλεψε ότι η παγκόσμια αγορά εμβολίων θα αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης για τον κλάδο, αυξάνοντας την αξία της αγοράς σε 100 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2025. Μέσα σε ένα μόνο έτος μόνο τα εμβόλια Covid-19 ξεπέρασαν αυτές τις προβλέψεις, δημιουργώντας έσοδα ύψους 150 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το οικονομικό έτος 2021-2022 σύμφωνα με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF).

Η αύξηση των εσόδων που διαπίστωσε η έρευνα της Kaddar δεν προήλθε, ωστόσο, από τις αναπτυσσόμενες χώρες. Προήλθε από το να πειστούν όλες οι χώρες, είτε βιομηχανικές είτε αναπτυσσόμενες, να στοχεύσουν σε ποσοστά κάλυψης 90% για όλα τα εμβόλια στα εθνικά τους προγράμματα εμβολιασμού. Όταν διεξήγαγε την έρευνά του, ο Kaddar διαπίστωσε ότι το 82% όλων των πωλήσεων αφορούσε στην πραγματικότητα το 15% του παγκόσμιου πληθυσμού που ζει στις βιομηχανικές χώρες, όπου το βιοτικό επίπεδο είναι υψηλότερο και όπου οι καλά θρεμμένοι πληθυσμοί έχουν τη χαμηλότερη επιβάρυνση από ασθένειες. Το τμήμα του κόσμου στο οποίο θα έπρεπε να στοχεύει η GAVI παρέμενε σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτη αγορά.

Το πρώτο καθήκον της GAVI ήταν να αυξήσει την επιτήρηση της εμβολιαστικής κάλυψης, δηλαδή του αριθμού των ατόμων σε έναν πληθυσμό που έχουν εμβολιαστεί με συγκεκριμένα εμβόλια, όπως συνιστάται στα προγράμματα ανοσοποίησης. Το 2004, για παράδειγμα, σε μια προσπάθεια επίτευξης των στόχων κάλυψης, το Ηνωμένο Βασίλειο εισήγαγε οικονομικά κίνητρα για να ενθαρρύνει τα ιατρεία γενικών ιατρών να αυξήσουν τα ποσοστά εμβολιασμού για τρία παιδικά εμβόλια και την εποχική γρίπη για τέσσερις ομάδες κινδύνου.

Πρόσθετα οικονομικά κίνητρα προσφέρθηκαν σε νοσοκομειακά ιδρύματα NHS το 2016 για την αύξηση της πρόσληψης του εμβολίου κατά της γρίπης από το προσωπικό πρώτης γραμμής. Σε αντίθεση με την απειλούμενη εντολή για το εμβόλιο Covid, ο εμβολιασμός κατά της γρίπης δεν είναι υποχρεωτικός αλλά ενθαρρύνεται έντονα, όπως αποδεικνύεται από τα προτεινόμενα κίνητρα του NHS England: «Το προσωπικό εκτιμά την αναγνώριση της συμβολής του στην υγεία των άλλων και η συμπερίληψη μιας πτυχής κινήτρων ή ανταμοιβής σε ένα πρόγραμμα εμβολιασμού του προσωπικού κατά της γρίπης μπορεί να είναι αποτελεσματική. Ένα μικρό κέρασμα μπορεί να έχει μεγάλο αντίκτυπο. Ακόμη και κάτι τόσο απλό όσο ένα αυτοκόλλητο που δείχνει ότι έχουν κάνει το εμβόλιο, μπορεί να φορεθεί ως ένδειξη υπερηφάνειας και να σηματοδοτήσει στους άλλους ότι πρέπει να κάνουν τον εμβολιασμό κατά της γρίπης».

Προανήγγειλε τη δωροδοκία και τον εξαναγκασμό που θα ακολουθήσουν με την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να επιτύχει τη χρήση του εμβολίου Covid σε επίπεδο πληθυσμού.

Στο τρίτο μέρος αυτής της έκθεσης, η Paula Jardine εξετάζει την ταυτόχρονη ανάπτυξη των συστημάτων πληροφοριών για την ανοσοποίηση (IIS).


Πηγή άρθρου: Conservative woman

Πηγή μεταφρασμένου κειμένου: telegraph

Το άρθρο μας εστάλη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου