Το τελευταίο διάγγελμα του πρωθυπουργού -πέρα από το να λανσάρει το αξύριστο look-, και τα μέτρα που εξειδίκευσαν σε συνέχεια οι υπουργοί, έδειξε τη βαθιά αμηχανία στην οποία έχει περιέλθει η κυβέρνηση όσον αφορά την ακρίβεια που είναι πλέον το βασικό της πρόβλημα και καθορίζει τους πολιτικούς και εκλογικούς σχεδιασμούς

Οι γλίσχρες ενισχύσεις που ανακοίνωσε το οικονομικό επιτελείο δεν αντέχουν και την πιο επιεική κριτική. Άλλωστε ο ίδιος ο πρωθυπουργός ανέφερε ότι θα κατηγορηθεί για ψίχουλα. Είναι ενδεικτικό ότι ακόμη και τα φιλικά της μέσα ενημέρωσης δυσκολεύονται να υπερασπιστούν το κουπόνι των 13 ευρώ για βενζίνη που ανακοίνωσε.

Η ακρίβεια εξανεμίζει το οικογενειακό εισόδημα και υπονομεύει την παραγωγή και την όποια προοπτική ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας. Το Μαξίμου επιδίδεται σε μάχες οπισθοφυλακών: προβάλλει ότι για την ακρίβεια φταίει η ρωσική εισβολή (κι ας αναγνωρίζει ότι το πρόβλημα υπήρχε από τον περασμένο Σεπτέμβριο), επισείει τον κίνδυνο δημοσιονομικής εκτροπής (οι Έλληνες δεν ξεχνούν τις συνέπειες του δημοσιονομικού εκτροχιασμού, είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος), και επαναφέρει το φάντασμα του λαϊκισμού για να δυσφημίσει εκ των προτέρων τις διεκδικήσεις της κοινωνίας και τη ρητορική της αντιπολίτευσης.

Παράλληλα εναποθέτει τις ελπίδες της για ουσιαστική αντιμετώπιση της ενεργειακής ακρίβειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως έδειξε η τοποθέτηση του Μητσοτάκη στη σύσκεψη των χωρών του Νότου, όπου ζήτησε κοινή πολιτική για την αντιμετώπιση της αισχροκέρδειας των κερδοσκόπων -αφού φοβάται να καταλογίσει ευθύνες στις αγορές. Μόνο που το Eurogroup που προηγήθηκε δεν αφήνει περιθώρια, δημοσιονομικός χώρος δεν υπάρχει, η ενίσχυση των επενδύσεων θα πρέπει να γίνει με εθνικούς πόρους -που στην περίπτωση της Ελλάδας δεν υπάρχουν-, και η δημοσιονομική διαχείριση θα πρέπει να εντάσσεται στην προοπτική της εξυπηρέτησης του χρέους, που σημαίνει ισοσκελισμένο προϋπολογισμό εφέτος και επιστροφή στα πλεονάσματα από το 2023.

Με τον κυνισμό που τον διακρίνει, ο Γιάννης Στουρνάρας ήταν αποκαλυπτικός. Νοικοκυριά και επιχειρήσεις θα πρέπει να ξεπεράσουν την κρίση με τις αποταμιεύσεις που έχουν από τις επιδοτήσεις στη διετία της πανδημίας. Σε κάθε περίπτωση είναι θέμα χρόνου δίχως γενναίες πολιτικές μείωσης του κόστους, ο περιορισμός της κατανάλωσης να μεταφερθεί και στην παραγωγή. Όπως κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, παρατηρητές της οικονομικής πολιτικής, η Ελλάδα είναι αντιμέτωπη με έναν κύκλο στασιμοπληθωρισμού.

Εκλογικοί σχεδιασμοί

Όσον αφορά τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης, το πρόβλημα είναι ότι όσο καλή επικοινωνία και αν κάνει, όσο και αν τα συστημικά μέσα ενημέρωσης τη στηρίζουν και παίζουν ανθρώπινες τραγωδίες από την Ουκρανία και δαιμονοποιούν τον Πούτιν, οι πολίτες δεν έχουν χρήματα για να βγάλουν τον μήνα. Και αυτό δεν ξεπερνιέται. Αν και για λόγους που έχουν να κάνουν περισσότερο με την αδυναμία της αντιπολίτευσης, η κυβέρνηση εξακολουθεί να έχει ένα πολύ ελαφρύ προβάδισμα. Όμως η πτωτική τάση φυσικά δεν ανακόπτεται.

Στο πλαίσιο αυτό ο προβληματισμός του Μεγάρου Μαξίμου είναι να διακινδυνεύσει στους προσεχείς μήνες μία εκλογική αναμέτρηση, με ελπίδες να είναι πρώτο κόμμα και να παραμείνει στο κυβερνητικό παιχνίδι της επόμενης ημέρας. Ή να σηκώσει μόνη της το βάρος της οικονομικής κρίσης μέχρι τον Ιούλιο του 2023, παρατείνοντας την παραμονή στην εξουσία με βέβαιη πλέον την ήττα και ενδεχομένως τη συντριβή. Το πρώτο ενδεχόμενο οδηγεί σε εκλογές μέσα στον Μάιο.

Προς αυτή την κατεύθυνση συνάδουν και οι έστω και μικρές ενισχύσεις που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, όπως και η εσωτερικής στόχευσης ρητορική εναντίον της Ρωσίας και ότι …«η Ελλάδα είναι στη σωστή πλευρά της Ιστορίας»(!).

Το τελευταίο διάστημα κύκλοι πέριξ του Μεγάρου Μαξίμου, διαρρέουν ότι ως επικρατέστερο εξετάζεται πλέον το σενάριο του Σεπτεμβρίου. Στα πλεονεκτήματα είναι ότι η ΕΕ θα έχει αποκρυσταλλώσει την όποια πολιτική για την αντιμετώπιση της ενεργειακής ακρίβειας και την ενίσχυση των οικονομιών, ενώ θα έχει μεσολαβήσει μία καλή, όπως ευελπιστούν, τουριστική σεζόν.

Μέχρι τότε ισχύει και το μορατόριουμ στα ελληνοτουρκικά, πριν ο Ερντογάν επανέλθει με όλη την ατζέντα των διεκδικήσεων.

Φυσικά η απόφαση πρόωρων εκλογών λαμβάνεται κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Όπως αναφέρουν επιτελείς του Μεγάρου Μαξίμου «δεν είναι εύκολο εν μέσω οικονομικής κρίσης να βάλεις τη χώρα σε μία εκλογική περιπέτεια που θα διαρκέσει δύο μήνες λόγω των διπλών εκλογών και που θα έχει υπηρεσιακή κυβέρνηση».

Εν τω μεταξύ η κυβέρνηση αιμορραγεί. Καταγράφει απώλειες λόγω της πανδημίας και της εξωτερικής πολιτικής από το δεξιό της φάσμα ενώ η ακρίβεια αυξάνει τις διαρροές και από το κέντρο. Το ΚΙΝΑΛ εμφανίζεται για τους κεντρώους ψηφοφόρους που έδωσαν την αυτοδυναμία μία πρόσφορη λύση. Σημασία έχουν και οι συσχετισμοί που θα καθορίσουν την κυβέρνηση της επόμενης ημέρας. Το ΚΙΝΑΛ διεκδικεί να είναι ο τρίτος υπολογίσιμος παράγοντας που θα συγκαθορίσει τις εξελίξεις. Ο Νίκος Ανδρουλάκης πρόσφατα δήλωσε ότι μιλάει για κυβέρνηση από τις πρώτες εκλογές -εν αντιθέσει, όπως είπε με τον πρωθυπουργό που το έχει αποκλείσει-, και πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να κινείται σε σοσιαλδημοκρατική κατεύθυνση. Εν ολίγοις, το ΚΙΝΑΛ τείνει να διαμορφώσει μία στρατηγική κυβέρνησης από την πρώτη Κυριακή στην οποία δε θα είναι μέσα ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Θα το πετύχει; Πολύ αμφίβολο. Ειδικά, αν πάνε ΟΛΟΙ οι Έλληνες να ψηφίσουν και όχι οι…μισοί όπως στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις.

Γνώμες αντικυβερνητικού Τύπου και Antinews