Μετάφραση: Απολλόδωρος

Διορθωτικές παρεμβάσεις επί της μετάφρασης: Καταχανάς (Γ. Μεταξάς)


Σημ.: Το άρθρο θα ολοκληρωθεί σε τρία μέρη.

Λίγο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Ίδρυμα Rockefeller ξεκίνησε μια προσπάθεια να επιφέρει μια μεταμόρφωση της παγκόσμιας γεωργίας. Το έκαναν αυτό, εν μέρει, με την «κοινωνική μηχανική» της επιστημονικής κουλτούρας, ώστε όχι μόνο να αποδεχτεί αλλά και να προωθήσει τη χρήση γενετικά τροποποιημένων τροφίμων και επικίνδυνων βιοτεχνολογιών. Και τώρα, το ξανακάνουν.

Αυτή η νέα απόπειρα αλλαγής πολιτικής περιγράφεται σε ένα έγγραφο με τίτλο «Το αληθινό κόστος των τροφίμων : Μετρώντας τι έχει σημασία για τον μετασχηματισμό του αμερικανικού συστήματος τροφίμων» ( “The True Cost of Food: Measuring What Matters to Transform the U.S. Food System”). Στην έκθεση γίνεται αναφορά τόσο στην κρίση του Covid-19 όσο και στην κλιματική κρίση, υποστηρίζοντας ότι τώρα είναι η ευκαιρία που περιμέναμε για να πραγματοποιήσουμε «μετασχηματιστική αλλαγή» στην παραγωγή τροφίμων.

Η έκθεση είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας του Ιδρύματος Rockefeller, διαφόρων ακαδημαϊκών από κορυφαία πανεπιστήμια, του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση και του Ιδρύματος True Price. Επικεφαλής της ανάλυσης ήταν τα μέλη της «True Price«, μιας ολλανδικής εταιρείας που περιγράφει τον εαυτό της ως: «κοινωνική επιχείρηση με αποστολή την υλοποίηση βιώσιμων προϊόντων που είναι προσιτά σε όλους, επιτρέποντας στους καταναλωτές να βλέπουν και να πληρώνουν εθελοντικά την πραγματική τιμή των προϊόντων που αγοράζουν».

Επικεφαλής της ομάδας «True Price» είναι ο Michel Scholte, απόφοιτος του δικτύου «Global Shapers Network» του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, ο Adrian de Groot Ruiz, επίσης πρώην «Global Shaper» του WEF και ο Herman Mulder, πρώην γενικός διευθυντής της ABN AMRO, μιας από τις κορυφαίες τράπεζες αγροτικών επιχειρήσεων στον κόσμο!

Ο επιδιωκόμενος στόχος της έκθεσης είναι να αποκαλύψει το «πραγματικό κόστος» των τροφίμων στις ΗΠΑ, το οποίο υποστηρίζεται ότι ανέρχεται σε τουλάχιστον 3,2 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, τρεις φορές περισσότερο από το 1,1 τρισεκατομμύριο δολάρια που δαπανούν οι Αμερικανοί ετησίως για τρόφιμα.

Σε αυτή την «ανάλυση κόστους» περιλαμβάνονται πράγματα όπως οι ασθένειες που σχετίζονται με τη διατροφή, η ατμοσφαιρική ρύπανση, οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και η μειωμένη βιοποικιλότητα – όλα εύλογες ανησυχίες. Ωστόσο, για να καταλάβει κανείς την πραγματική ατζέντα που παίζεται, πρέπει να διαβάσει πέρα από την ανθισμένη γλώσσα και τις δημοφιλείς λέξεις-κλειδιά. Όπως σημειώνει ο συγγραφέας και ερευνητής William Engdahl:

«Το μήνυμα είναι ότι ευθύνεται η σημερινή αμερικανική παραγωγή τροφίμων και ότι χρειάζονται επειγόντως ριζικές και δαπανηρές αλλαγές. Η δυσκολία στην ανάγνωση της έκθεσης είναι ότι η γλώσσα είναι σκόπιμα ασαφής και παραπλανητική. Για παράδειγμα, ένα από τα πιο επιζήμια στοιχεία της αμερικανικής γεωργίας από τη δεκαετία του 1990 ήταν η μαζική εισαγωγή γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών -ιδίως της σόγιας, του καλαμποκιού και του βαμβακιού και του άκρως καρκινογόνου Roundup της Monsanto-Bayer με γλυφοσάτη. Η έκθεση Ροκφέλερ παραλείπει τον άμεσο ρόλο τους στην προώθηση αυτής της καταστροφής με τη δημιουργία και την προώθηση της Monsanto και των ΓΤΟ για δεκαετίες, γνωρίζοντας ότι ήταν καταστροφικές».

Όπως ξεκαθαρίζει ο Engdahl, μια τέτοια έκθεση αποσπά την προσοχή από το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του «κόστους» που σχετίζεται με τη βιομηχανία τροφίμων μπορεί να αποδοθεί άμεσα στους ίδιους τους Rockefellers και στον ρόλο τους στη δημιουργία της σημερινής βιομηχανοποιημένης αλυσίδας τροφίμων, η οποία όχι μόνο προκάλεσε καταστροφή στην παγκόσμια γεωργία, αλλά συνέβαλε και στην έκρηξη των χρόνιων ασθενειών. Οι δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία που προκλήθηκαν από την εισαγωγή των ΓΤΟ καλλιεργειών στη σύγχρονη γεωργία και την επακόλουθη έλλειψη δοκιμών ασφαλείας δεν μπορούν να υπερτονιστούν. Αυτό θα αναλυθεί λεπτομερώς στο μέρος 2.

Ακολουθώντας το κλασικό μοντέλο πρόβλημα-αντίδραση-λύση, η έκθεση κάνει αναφορά στις επιπτώσεις του Covid-19 στην τρέχουσα αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων, δηλώνοντας ότι το σύστημα τροφίμων πρέπει να γίνει πιο ανθεκτικό.

«Η επισιτιστική ανασφάλεια έχει εκτοξευθεί στα ύψη κατά τη διάρκεια της πανδημίας, με περισσότερους από 54 εκατομμύρια Αμερικανούς (ένας στους έξι Αμερικανούς), εκ των οποίων πάνω από 18 εκατομμύρια είναι παιδιά, να αντιμετωπίζουν αβεβαιότητα για το επόμενο γεύμα τους».

Αυτό είναι ειρωνικό, αν σκεφτεί κανείς ότι αυτά τα ζητήματα είναι άμεσο αποτέλεσμα πολιτικών αποφάσεων για την καθιέρωση δρακόντειων αποκλεισμών και άλλων μη επιστημονικών πολιτικών, ΟΧΙ ενός ιού ή μιας ασθένειας που ονομάζεται «Covid-19». Και για να μην ξεχνιόμαστε, η έκδοση του 2012 του Rockefeller, «Σενάρια για το μέλλον της τεχνολογίας και της διεθνούς ανάπτυξης» (σελ. 18, «Lockstep») περιγράφει πολλές πτυχές του δράματος του Covid-19 με στοιχειώδεις λεπτομέρειες.

Σύμφωνα με την έκθεση Rockefeller, ο τρόπος για την κατασκευή μιας πιο ανθεκτικής αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων είναι η αύξηση της εταιρικής συμμετοχής μέσω της εστίασης στην εκβιομηχάνιση και την τεχνολογική καινοτομία. Ωστόσο, πρόκειται για τα ίδια ακριβώς μέτρα που προκάλεσαν πολλά από τα ζητήματα που περιγράφονται.

Για παράδειγμα, η έκθεση κάνει αναφορά στην «υγεία του εδάφους» ως πρωταρχικό μέλημα. Ωστόσο, είναι ακριβώς η ευρεία εφαρμογή των σύγχρονων τεχνικών καλλιέργειας (που περιλαμβάνουν τη χρήση τεχνητών λιπασμάτων και τον ψεκασμό φυτοφαρμάκων) -που υποστηρίζεται από τους Rockefellers- που εξ αρχής έχει εξαντλήσει τα θρεπτικά συστατικά του εδάφους.

Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η έκθεση ΔΕΝ κάνει καμία αναφορά στην αγροοικολογία ή σε άλλες αναγεννητικές μεθόδους φυσικής γεωργίας που επιδιώκουν την αξιοποίηση, διατήρηση και ενίσχυση των βιολογικών και οικολογικών διεργασιών στη γεωργική παραγωγή.

Ο FAO (Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών) περιγράφει την αγροοικολογία ως μια προσέγγιση της γεωργίας που:

«Ευνοεί τη χρήση φυσικών διεργασιών, περιορίζει τη χρήση εξωτερικών εισροών, προωθεί κλειστούς κύκλους με ελάχιστες αρνητικές εξωτερικότητες και τονίζει τη σημασία της τοπικής γνώσης και των συμμετοχικών διαδικασιών που αναπτύσσουν τη γνώση και την πρακτική μέσω της εμπειρίας, καθώς και των επιστημονικών μεθόδων, και την ανάγκη αντιμετώπισης των κοινωνικών ανισοτήτων».

Σύμφωνα με την Ινδή περιβαλλοντική ακτιβίστρια, Dr. Vandana Shiva

«Η αγροοικολογία, η οποία περιλαμβάνει κοινές οικολογικές αρχές – βιολογική γεωργία, περμακουλτούρα, βιοδυναμική γεωργία, φυσική γεωργία αναγεννητική γεωργία, μεταξύ πολλών άλλων – έχει αναγνωριστεί ως η πιο αποτελεσματική βιώσιμη και δίκαιη μέθοδος γεωργίας, η οποία αντιμετωπίζει επίσης τις προκλήσεις της σίτισης του κόσμου σε μια εποχή κλιματικής κρίσης».

Επιστρέφοντας στην έκθεση Rockefeller… Η οποία υποστηρίζει ότι μία από τις θεμελιώδεις αλλαγές που απαιτούνται σε όλο το σημερινό σύστημα διατροφής είναι η επιτάχυνση της ανάπτυξης νέων εργαλείων για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Όπως αναφέρεται στην έκθεση, «αυτό περιλαμβάνει νέες χρηματοπιστωτικές αγορές που σχετίζονται με το φυσικό κεφάλαιο, συμπεριλαμβανομένου του άνθρακα, του νερού, του εδαφικού αζώτου και της βιοποικιλότητας».

Δεν αναφέρεται πώς θα κατασκευαστούν αυτές οι νέες χρηματοπιστωτικές αγορές, αλλά αυτό φαίνεται να παραπέμπει στην πρόσφατη δημιουργία μιας νέας κατηγορίας περιουσιακών στοιχείων που ονομάζεται Natural Asset Company και υποστηρίζεται από τους Rockefeller/Wallstreet. Οι NACs είναι εξειδικευμένες εταιρείες «που κατέχουν τα δικαιώματα στις υπηρεσίες οικοσυστήματος που παράγονται σε ένα συγκεκριμένο κομμάτι γης, υπηρεσίες όπως η δέσμευση άνθρακα ή το καθαρό νερό».

Η δημοσιογράφος και ερευνήτρια Whitney Webb εξηγεί με σαφήνεια τα πραγματικά κίνητρα πίσω από τη δημιουργία των NACs:

«Ο απώτερος στόχος των ΕΑΣ δεν είναι η βιωσιμότητα ή η διατήρηση – είναι η χρηματιστικοποίηση της φύσης, δηλαδή η μετατροπή της φύσης σε εμπόρευμα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να συνεχίσει να ανθεί η σημερινή, διεφθαρμένη οικονομία της Wall Street με το πρόσχημα της προστασίας του περιβάλλοντος και της αποτροπής της περαιτέρω υποβάθμισής του».

Μια άλλη μέθοδος για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, σύμφωνα με την πρωτοβουλία Rockefeller/Gates/WEF, είναι η εισαγωγή εναλλακτικών λύσεων χωρίς κρέας με βάση τα φυτά. Για άλλη μια φορά, η απειλή του «Covid-19» αξιοποιείται διακριτικά για να τονιστεί η σημασία αυτής της μετάβασης.

«[οι] μονάδες επεξεργασίας κρέατος που συνέχισαν να λειτουργούν έγιναν χώροι μετάδοσης της νόσου. Οι εκθέσεις δείχνουν ότι περίπου 300.000 επιπλέον κρούσματα Covid-19 οφείλονται σε γειτνίαση με κτηνοτροφική μονάδα και περίπου 5.000 θάνατοι συνέβησαν μεταξύ εργαζομένων σε εγκαταστάσεις επεξεργασίας κρέατος».

Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι ο πρόεδρος του Ιδρύματος Rockefeller, Rajiv Shah, είναι ο πρώην διευθυντής Γεωργικής Ανάπτυξης του Ιδρύματος Gates και ότι ο Bill Gates έχει επενδύσει προσωπικά στις εταιρείες Impossible Foods, Memphis Meats και Beyond Meats – εταιρείες που παράγουν συνθετικό κρέας και γαλακτοκομικά προϊόντα από φυτά, χρησιμοποιώντας εργαστηριακές τεχνικές, συμπεριλαμβανομένης της επεξεργασίας γονιδίων.

Στο βιβλίο του Gates «How to Avoid a Climate Disaster» (Πώς να αποφύγετε μια κλιματική καταστροφή) του 2021 τάσσεται υπέρ της αντικατάστασης του βοδινού κρέατος με ψεύτικο κρέας. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο MIT technology review, δήλωσε ότι θα πρέπει να αλλάξει η συμπεριφορά των ανθρώπων για να μάθουν να τους αρέσει το ψεύτικο κρέας, και αν αυτό δεν λειτουργήσει, θα πρέπει να θεσπιστούν κατάλληλοι κανονισμοί.

Αυτός ο γεωργικός μετασχηματισμός που υποστηρίζεται από τον Gates, τους Ροκφέλερ και το WEF, ο οποίος επιδιώκει την αύξηση της εκβιομηχάνισης, των καλλιεργειών που μπορούν να κατοχυρωθούν με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και την κατανάλωση «κρέατος» που παράγεται στο εργαστήριο, προέρχεται εν μέρει, από το μηχανικό μυαλό και την αναγωγιστική θεωρία του για τα τρόφιμα.

Η «αναγωγιστική» άποψη για την τροφή μας λέει ότι η τροφή χωνεύεται στο σώμα, όπου διασπάται στα συστατικά της μέρη, στέλνεται σε διάφορες περιοχές του σώματος και, τελικά, χρησιμοποιείται ως «καύσιμο» για να καεί το σώμα. Μεγάλη έμφαση δίνεται στο θερμιδικό περιεχόμενο της τροφής και όχι στη θρεπτική της αξία ή σε άλλες φαρμακευτικές ιδιότητες/οφέλη. Η άποψη αυτή προέρχεται από το επιστημονικό μας κατεστημένο, το οποίο θεωρεί το σώμα ως κάτι περισσότερο από μια πολύπλοκη «μηχανή«.

Επιπλέον, όπως είναι προφανές, οι μετα-ανθρωπιστές (transhumanists) επιδιώκουν να αλλάξουν την αντίληψή μας για την τροφή από κάτι που καλλιεργείται φυσικά στη γη κάτω από τα πόδια μας σε κάτι που κατασκευάζεται συνθετικά στα εργαστήρια. Εταιρείες όπως η Beyond Meat και η Impossible Burger έχουν συγκεντρώσει εκατομμύρια δολάρια, προωθώντας τα παρασκευάσματά τους με βάση τους ισχυρισμούς ότι: «το κρέας που καλλιεργείται στο εργαστήριο θα αναπαράγει τη γεύση και τη συνοχή του παραδοσιακού κρέατος».

Αν η γεύση από μόνη της δεν πείθει τους ανθρώπους, παίζουν το χαρτί της «κλιματικής αλλαγής«, προβάλλοντας την κατανάλωση ψεύτικου κρέατος ως «απαραίτητη» για να αποφύγουμε μια περιβαλλοντική καταστροφή. Κατά ειρωνεία της τύχης, η έρευνα δείχνει ότι η παραγωγή κρέατος που καλλιεργείται στο εργαστήριο μπορεί να απαιτεί περισσότερη ενέργεια από την παρασκευή κανονικού κρέατος. Σε αυτή την ειρωνεία έρχεται να προστεθεί το γεγονός ότι ο Gates, ο οποίος ζει σε μια έπαυλη 66.000 τετραγωνικών μέτρων και ταξιδεύει με ιδιωτικό τζετ, είναι ο ίδιος ένας υπερ-εκπομπός διοξειδίου του άνθρακα.

Το 2019, το USDA και ο FDA ανακοίνωσαν ένα ρυθμιστικό πλαίσιο για το κρέας που καλλιεργείται στο εργαστήριο, μια κίνηση που ενθουσίασε τη βιομηχανία ψεύτικου κρέατος. Γιατί οι παραγωγοί συνθετικού κρέατος να είναι χαρούμενοι γι’ αυτό; Η Kelsey Piper, σε ένα άρθρο για το Vox, μας δίνει την απάντηση:

«… η εμπιστοσύνη των καταναλωτών είναι απολύτως κρίσιμη. Αν οι άνθρωποι δεν πιστεύουν ότι τα προϊόντα κρέατος με βάση τα κύτταρα είναι ασφαλή, ρυθμιζόμενα και υγιεινά, τότε θα παραμείνουν στο κρέας σφαγής».

Με άλλα λόγια, ανεξάρτητα από το πόσο δόλιο είναι, ένα σήμα «Εγκεκριμένο από τον FDA» αποτελεί αναντικατάστατο εργαλείο μάρκετινγκ. Για παράδειγμα, τα δεδομένα δείχνουν ότι τα ποσοστά εμβολιασμού του Covid-19 αυξήθηκαν αφού τα εμβόλια έλαβαν πλήρη έγκριση από τον FDA.

Με ένα ρυθμιστικό πλαίσιο σε ισχύ, οι νεοφυείς επιχειρήσεις εργάζονται για τη δημιουργία της τεχνολογικής υποδομής που θα επιτρέψει την παραγωγή κρέατος που καλλιεργείται στο εργαστήριο σε κλίμακα. Το επόμενο βήμα σε αυτή την «αντι-ανθρώπινη ακροβασία» θα είναι τα «τρόφιμα» που θα δημιουργηθούν με τη χρήση νανοτεχνολογίας. Όπως δήλωσε ο συγγραφέας και ερευνητής Aaron Franz,

«Η νανοτεχνολογία θα μπορούσε να πάρει τα άτομα από μια κατά τα άλλα άχρηστη πηγή και να τα μετατρέψει σε κάτι χρήσιμο. Θα μπορούσατε να μετατρέψετε τη βρωμιά απευθείας σε τροφή με τη νανοτεχνολογία»[1].

Σχετική με αυτό είναι η αναπτυσσόμενη επιστήμη της «μοριακής κατασκευής», η οποία μπορεί να οριστεί ως: «η υποθετική μελλοντική χρήση επαναπρογραμματιζόμενων «συναρμολογητών» νανοκλίμακας για την κατασκευή προϊόντων άτομο προς άτομο».

Ο Franz εξηγεί την αντι-ανθρώπινη νοοτροπία πίσω από την ανάπτυξη μιας τέτοιας τεχνολογίας:

«Η μοριακή κατασκευή χαιρετίζεται από τους υπερανθρωπιστές ως ένας τρόπος για να νικήσουμε τη σπανιότητα. Σε έναν κόσμο χωρίς ελλείψεις οι άνθρωποι θα μπορούσαν να επικεντρωθούν σε άλλα πράγματα εκτός από την επιβίωση»[1].

Ωστόσο, μια γρήγορη αναζήτηση στην επιστημονική βιβλιογραφία δείχνει ότι η χρήση της μοριακής παρασκευής στην παραγωγή τροφίμων υπερβαίνει κατά πολύ την ανακούφιση της «έλλειψης» και μπορεί να έχει να κάνει περισσότερο με την αλλαγή της δομής και της λειτουργίας του ίδιου του σώματος. Για παράδειγμα, μια εργασία ανασκόπησης του 2015 αναφέρει ότι:

«Τα δυνητικά οφέλη από τη χρήση νανοϋλικών στα τρόφιμα είναι η βελτιωμένη βιοδιαθεσιμότητα, οι αντιμικροβιακές επιδράσεις, η αυξημένη αισθητηριακή αποδοχή και η στοχευμένη χορήγηση βιοδραστικών ενώσεων».

Μια άλλη ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε στο American Journal of Food Technology κάνει λόγο για «βιοαισθητήρες βασισμένους στη νανοτεχνολογία» για την ανίχνευση παθογόνων μικροοργανισμών που μεταδίδονται μέσω των τροφίμων. Αποχρώσεις του πνευματικού τέκνου της DARPA/NIH, Profusa, και της έρευνάς τους για την ανάπτυξη ενός ενέσιμου βιοαισθητήρα που μπορεί να «ανιχνεύσει μελλοντικές πανδημίες».

Για άλλη μια φορά, η «δημόσια αποδοχή» αναφέρεται ως σημαντικό εμπόδιο για την εισαγωγή τροφίμων που δημιουργούνται με τη χρήση νανοτεχνολογίας, και ως εκ τούτου μπορεί κανείς εύλογα να προβλέψει ότι θα δημιουργηθούν περαιτέρω ρυθμιστικά πλαίσια ειδικά για τέτοια προϊόντα.

Τα τρόφιμα ως πληροφορίες

Παρά το αναγωγιστικό δόγμα «το σώμα ως μηχανή» που διακηρύσσουν οι αντι-ανθρωπιστές, οι νέες έρευνες υποστηρίζουν ότι η τροφή είναι μια μορφή πληροφορίας και ότι η πληροφορία αυτή αλληλεπιδρά άμεσα με τη γενετική μας υποδομή, επιφέροντας επιγενετικές αλλαγές ενεργοποιώντας και απενεργοποιώντας διάφορα γονίδια – «είσαι ό,τι τρως», όπως λέει το παλιό ρητό.

Η «επιγενετική» αναφέρεται στην επιστήμη του τρόπου με τον οποίο τα κύτταρα ελέγχουν τη γονιδιακή δραστηριότητα χωρίς να αλλάζουν την αλληλουχία του DNA. Η τροφή μας και το περιβάλλον μας είναι δύο σημαντικοί παράγοντες που οδηγούν σε επιγενετικές αλλαγές. Ένας από τους πρωταρχικούς επιγενετικούς μηχανισμούς είναι η μεθυλίωση του DNA – μια διαδικασία που ρυθμίζει τη γονιδιακή έκφραση μεταβάλλοντας την πρωτεϊνική δραστηριότητα ή/και αναστέλλοντας τη δέσμευση των μεταγραφικών παραγόντων.

Η μη φυσιολογική μεθυλίωση του DNA παρατηρείται σε ασθενείς με καρκίνο και, όπως σημειώνουν οι ερευνητές, «η διαιτητική πρόσληψη θρεπτικών συστατικών και τα βιοενεργά συστατικά των τροφίμων είναι βασικοί περιβαλλοντικοί παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τη μεθυλίωση του DNA». Η ανακάλυψη της επιγενετικής αποκάλυψε τη βαθιά σημασία της πρόσληψης τροφής στον κίνδυνο εμφάνισης ασθενειών και στη φαινοτυπική έκφραση.

Αλλά η μεθυλίωση του DNA δεν είναι ο μόνος μηχανισμός με τον οποίο η τροφή αλληλεπιδρά με το DNA μας. Όλα τα τρόφιμα, είτε φυτικής είτε ζωικής προέλευσης, περιέχουν μη κωδικοποιητικό RNA που μπορεί να επιβιώσει της πέψης και να επηρεάσει βαθιές αλλαγές στην έκφραση των γονιδίων μας. Αυτά τα RNA μεταφέρονται σε «μικροκυψελίδες» (που ονομάζονται επίσης «εξωσώματα«) μεγέθους ιού (!). Μια πρωτοποριακή μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2011 διαπίστωσε ότι τα εξωγενή φυτικά μικρο-RNAs μπορούν να ρυθμίσουν αλλαγές στην έκφραση γονιδίων στον άνθρωπο.

Τα ευρήματα αυτά μπορεί να επεκτείνουν το ρόλο των εξωσωμάτων σε αυτόν της επικοινωνίας μεταξύ των ειδών, αναδεικνύοντας έτσι τη σημασία της τροφής ως πηγή μεταφοράς πληροφοριών, που επηρεάζουν τον οργανισμό σε διατροφικό, ενεργειακό και γενετικό επίπεδο.

Μια άλλη πηγή πληροφοριών προέρχεται από τα μικρόβια που συνοδεύουν τις περισσότερες φυτικές τροφές. Το «μικροβίωμα«, όπως ονομάζεται, αναφέρεται στο συλλογικό μικροβιακό (μυκητιασικό, βακτηριακό κ.λπ.) περιεχόμενο του σώματός μας, μεγάλο μέρος του οποίου βρίσκεται στο έντερο. Πρόσφατες ανακαλύψεις έχουν φωτίσει τη σημασία του μικροβιώματος και το ρόλο του σχεδόν σε κάθε χρόνια ασθένεια, από την κατάθλιψη έως τις καρδιαγγειακές παθήσεις.

Τα ωφέλιμα μικρόβια συμβάλλουν στη ρύθμιση του pH του εντέρου, παράγουν βιταμίνες, διατηρούν την ακεραιότητα του βλεννογόνου, ρυθμίζουν την ανοσολογική λειτουργία, μειώνουν τη φλεγμονή και ζυμώνουν σύνθετους υδατάνθρακες που κανονικά είναι απρόσιτοι στην ανθρώπινη πέψη.

Τα μικρόβια αντιπροσωπεύουν ένα βαθύτατο «απόθεμα» πληροφοριών, που μας μεταβιβάζονται μέσω της τροφής που τρώμε. Τα τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση (όπως το kimchi) είναι επομένως αναντικατάστατες πηγές ωφέλιμων βακτηρίων που βοηθούν στην προώθηση βέλτιστων συνθηκών του εντέρου, στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης ασθενειών και στην αποκατάσταση της ισορροπίας σε ένα μικροβίωμα που αποδεκατίζεται από τα υπερβολικά επεξεργασμένα τρόφιμα, τα γλυφοσάτα και άλλες τοξίνες που είναι κοινές στη σύγχρονη ζωή.

Η κατανόηση της τροφής ως κάτι περισσότερο από μια απλή πηγή ενέργειας μας επιτρέπει να κατανοήσουμε το μέγεθος της ατζέντας που επιδιώκει να προωθήσει την κατανάλωση γενετικά τροποποιημένων, συνθετικά παραγόμενων, δοκιμαστικών σωλήνων που μαγειρεύονται σε εταιρικά εργαστήρια. Έχοντας αυτό κατά νου, είμαστε τώρα έτοιμοι να βουτήξουμε στην ιστορία των ΓΤΟ και της σύγχρονης «αγροτικής βιομηχανίας», με έμφαση στην ανάδειξη του ρόλου των Ροκφέλερ και άλλων πλούσιων ελίτ παραγόντων.


Ακολουθεί το δεύτερο μέρος

ΑΝΑΦΟΡΕΣ

[1] Franz, A. Revolve: Η επιστημονική άνοδος του ανθρώπου στη θεότητα. Franz Productions. 2011.

Πηγή άρθρου: New brave world