Η εκπρόσωπος τύπου του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα

Ρεπορτάζ – ανάλυση – εκτίμηση: Καταχανάς (Γ. Μεταξάς)


Η δολοφονία της Daria Dugina, που έλαβε χώρα εχθές κοντά στη Μόσχα, είναι μία είδηση η οποία εγείρει πολλά ερωτηματικά και – όπως είναι φυσικό – πολλές υποψίες. Κι αυτό γιατί ο Alexander Dugin είναι μία από τις πλέον αντιφατικές προσωπικότητες της Ρωσίας, με πολλούς φίλους, αλλά και πολλούς εχθρούς.

Από τις μέχρι τώρα έρευνες, προκύπτει ότι ο Alexander Dugin ήταν να φύγει μαζί με την κόρη του, παίρνοντας το αυτοκίνητο που ανατινάχθηκε, προκειμένου να μεταβούν σε κάποια εκδήλωση. Για λόγους που δεν γνωρίζουμε, τελευταία στιγμή αποφασίστηκε να φύγουν με διαφορετικά αυτοκίνητα, διότι ο Dugin θα καθυστερούσε.

Από αυτό, γίνεται κατανοητό ότι ο στόχος ήταν εξ αρχής είτε ο Alexander Dugin (αφού ήταν δικό του το όχημα) είτε και οι δύο. Το πιό πιθανό ωστόσο είναι να ήταν ο «ενοχλητικός» για πολλούς, ρώσος φιλόσοφος.

Οι ρωσικές αρχές, από την αρχή είχαν υποψίες ότι η Ουκρανία ήταν πίσω από αυτήν τη δολοφονία, με την εκπρόσωπο τύπου του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα να δηλώνει σε ανάρτησή της στο Telegram:

Οι ρωσικές αρχές επιβολής του νόμου ερευνούν τον θάνατο της Daria Dugina.

Εάν επιβεβαιωθεί το ουκρανικό ίχνος – που είναι η εκδοχή που εξέφρασε ο επικεφαλής της DNR, Denys Pushylin, και η οποία πρέπει να επαληθευτεί από τις αρμόδιες αρχές – τότε πρέπει να μιλήσουμε για την πολιτική της κρατικής τρομοκρατίας που ακολουθεί το καθεστώς του Κιέβου.

Τα γεγονότα έχουν συσσωρευτεί με την πάροδο των ετών: από τις πολιτικές εκκλήσεις για βία μέχρι την ηγεσία και την εμπλοκή ουκρανικών κρατικών δομών σε εγκλήματα.

Αναμένουμε τα αποτελέσματα της έρευνας.

Σε απάντηση της ρωσικής υποψίας, ο ουκρανός πρόεδρος Volodimir Zelensky μέσω του εκπροσώπου του Mikhail Podoliak έσπευσε να απαντήσει σε κρατικό μέσο ενημέρωσης:

«Θέλω να τονίσω ότι η Ουκρανία, φυσικά, δεν έχει καμία σχέση με αυτό, διότι δεν είμαστε εγκληματικό κράτος, σε αντίθεση με τη Ρωσία, και κυρίως δεν είμαστε τρομοκρατικό κράτος»

πηγή: RT news

Ο Mikhail Podoliak συνέχισε προσθέτοντας ότι η δολοφονία της Daria Dugina είναι:

«μια απόδειξη της συνεχιζόμενης μάχης για εξουσία και επιρροή μεταξύ διαφόρων ομάδων στη Ρωσία».

πηγή: RT news

Προφανώς ο Mikhail Podoliak «ξεχνάει» τις θηριωδίες και τις γενοκτονίες κατά ρώσων και Ελλήνων που διαπράττει ο ουκρανικός στρατός σε συνεργασία με τους ουκρανοφασίστες του Συντάγματος Αζώφ από το 2014 στη νοτιοανατολική Ουκρανία…

Αυτή η επιθετική δήλωση του εκπροσώπου του Zelensky στην ουσία δείχνει τη Ρωσία ως δολοφόνο της Dugina. Κάτι όμως που εκ των πραγμάτων δεν ευσταθεί. Κι όχι γιατί ο Dugin έχει χαρακτηριστεί ως «εθνικιστής» από πολλούς, αλλά και γιατί η κόρη του Daria Dugina είχε πάρει τα βήματα του πατέρα της. Ο τίτλος της New York Times για την Daria είναι χαρακτηριστικός:

Η Daria Dugina ήταν ένα ρωσικό γεράκι που καταφερόταν εναντίον της «παγκόσμιας ηγεμονίας» της Δύσης.

Οπως γίνεται κατανοητό, η ρωσική κυβέρνηση δεν είχε κανένα συμφέρον να «βγάλει από τη μέση» δύο ανθρώπους που υποστήριζαν το καθεστώς Πούτιν, ακόμα κι όταν υπήρχαν διαφωνήσει πριν από μερικά χρόνια. Μία διαφωνία που στέρησε από τον Alexander Dugin την ακαδημαϊκή του έδρα.

Συνεπώς, αν λάβουμε υπ’ όψιν τις δηλώσεις Podoliak περί διαμάχης ομάδων στη Ρωσία, μένουν οι αντικαθεστωτικές ομάδες, οι οποίες όμως χρηματοδοτούνται από τη CIA και είναι στο πλευρό της Ουκρανίας. Οπότε φτάνουμε στον ίδιο παρονομαστή με την Ουκρανία και τη CIA να είναι οι κύριοι ύποπτοι για τη δολοφονία της Daria Dugina.

Ο αντικειμενικός σκοπός της επίθεσης, ήταν το να στερηθεί η Ρωσία έναν παγκοσμίου βεληνεκούς υποστηρικτή, ο οποίος θα μπορούσε να επηρρεάσει μία μεγάλη μερίδα του παγκοσμίου πληθυσμού υπέρ της Ρωσίας. Αυτό όμως που επετεύχθη, αφού αυτό το «χτύπημα» πήγε στραβά, ήταν να εξοργίσει ακόμη περισσότερο τον Alexander Dugin, το Κρεμλίνο αλλά και ένα σημαντικό μέρος του παγκοσμίου πληθυσμού που εκτιμά την οικογένεια Dugin.

Ουσιαστικά, έφερε τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα, γεγονός που φέρνει ΝΑΤΟ και Ουκρανία με την πλάτη στον τοίχο.

Μένει να δημοσιευτούν τα αποτελέσματα των ερευνών των αρμοδίων αρχών, ώστε να έχουμε μία ακόμη καλύτερη εικόνα για το τι ακριβώς συνέβη και ποια ήταν τα υλικά του εκρηκτικού μηχανισμού, τα οποία και θα καταδείξουν τον ένοχο.