Σημ. Καταχανά:

Για να μάθετε για την RAND Corporation, μπορείτε να μεταβείτε στο προηγούμενο άρθρο μας.

Το παρόν άρθρο, δημοσιεύθηκε στην αρχική του πηγή την 13η Μαρτίου του 2022


γράφει ο Manlio Dinucci


Το στρατηγικό σχέδιο των Ηνωμένων Πολιτειών κατά της Ρωσίας εκπονήθηκε πριν από τρία χρόνια από την Rand Corporation (The Manifesto, Rand Corp: how to bring down Russia, 21 Μαΐου 2019).

(σημ. Καταχανά: Το αναφερόμενο άρθρο δημοσιεύεται στο ιστολόγιό μας ως συνοδευτικό)

Η Rand Corporation, με έδρα την Ουάσινγκτον, είναι «ένας παγκόσμιος ερευνητικός οργανισμός που αναπτύσσει λύσεις σε πολιτικές προκλήσεις»: διαθέτει έναν στρατό 1.800 ερευνητών και άλλων ειδικών που έχουν προσληφθεί από 50 χώρες, μιλούν 75 γλώσσες και είναι διασκορπισμένοι σε γραφεία και άλλες τοποθεσίες στη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη, την Αυστραλία και τον Περσικό Κόλπο. Το προσωπικό της Rand στις ΗΠΑ ζει και εργάζεται σε περισσότερες από 25 χώρες.

Η Rand Corporation, η οποία περιγράφει τον εαυτό της ως «μη κερδοσκοπικό, μη κομματικό οργανισμό», χρηματοδοτείται επίσημα από το Πεντάγωνο, τον αμερικανικό στρατό και την αεροπορία, υπηρεσίες εθνικής ασφάλειας (CIA και άλλες), υπηρεσίες άλλων χωρών και ισχυρές μη κυβερνητικές οργανώσεις.

Η Rand Corp. υπερηφανεύεται ότι βοήθησε στην εκπόνηση της στρατηγικής που επέτρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες να βγουν νικήτριες από τον Ψυχρό Πόλεμο, αναγκάζοντας τη Σοβιετική Ένωση να καταναλώσει τους πόρους της σε μια εξαντλητική στρατιωτική αντιπαράθεση. Το μοντέλο αυτό ενέπνευσε το νέο σχέδιο που εκπονήθηκε το 2019: «Overextending and Unbalancing Russia», δηλαδή να αναγκάσει τον αντίπαλο να υπερβάλει εαυτόν προκειμένου να τον εξισορροπήσει και να τον ρίξει.

Αυτές είναι οι κύριες γραμμές επίθεσης που περιγράφονται στο σχέδιο Rand, στις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν πράγματι κινηθεί τα τελευταία χρόνια.

Πρώτα απ’ όλα -καθορίζει το σχέδιο- η Ρωσία πρέπει να δεχθεί επίθεση από την πιο ευάλωτη πλευρά της, αυτή της οικονομίας της που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εξαγωγές φυσικού αερίου και πετρελαίου: για το σκοπό αυτό πρέπει να χρησιμοποιηθούν εμπορικές και οικονομικές κυρώσεις και, ταυτόχρονα, η Ευρώπη πρέπει να αναγκαστεί να μειώσει την εισαγωγή ρωσικού φυσικού αερίου, αντικαθιστώντας το με αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο.

Στον ιδεολογικό και πληροφοριακό τομέα, είναι απαραίτητο να ενθαρρυνθούν οι εσωτερικές διαμαρτυρίες και ταυτόχρονα να υπονομευθεί η εικόνα της Ρωσίας προς τα έξω.

Στο στρατιωτικό πεδίο, είναι απαραίτητο να λειτουργήσει έτσι ώστε οι ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ να αυξήσουν τις δυνάμεις τους σε αντιρωσική λειτουργία. Οι ΗΠΑ μπορούν να έχουν υψηλή πιθανότητα επιτυχίας και υψηλά οφέλη με μέτριους κινδύνους επενδύοντας περισσότερο σε στρατηγικά βομβαρδιστικά και πυραύλους επίθεσης μεγάλου βεληνεκούς που στρέφονται κατά της Ρωσίας. Η ανάπτυξη νέων πυρηνικών πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς στην Ευρώπη με στόχο τη Ρωσία τους εξασφαλίζει υψηλή πιθανότητα επιτυχίας, αλλά ενέχει επίσης υψηλούς κινδύνους.

Διαβαθμίζοντας κάθε επιλογή ώστε να επιτύχει το επιθυμητό αποτέλεσμα – καταλήγει ο Rand – η Ρωσία θα καταλήξει να πληρώσει το υψηλότερο τίμημα στην αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ, αλλά οι τελευταίες και οι σύμμαχοί τους θα πρέπει να επενδύσουν μεγάλους πόρους για να τους αποσπάσουν από άλλους σκοπούς.

Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής – προβλέπει το σχέδιο της Rand Corporation για το 2019 – «η παροχή θανατηφόρας βοήθειας στην Ουκρανία θα εκμεταλλευόταν το μεγαλύτερο σημείο εξωτερικής ευπάθειας της Ρωσίας, αλλά οποιαδήποτε αύξηση των όπλων και των στρατιωτικών συμβουλών που παρέχουν οι ΗΠΑ στην Ουκρανία θα πρέπει να βαθμονομηθεί προσεκτικά ώστε να αυξηθεί το κόστος για τη Ρωσία χωρίς να προκληθεί μια πολύ μεγαλύτερη σύγκρουση στην οποία η Ρωσία, λόγω της εγγύτητας, θα είχε σημαντικά πλεονεκτήματα».

Ακριβώς εδώ – σε αυτό που η Rand Corporation αποκάλεσε «το μεγαλύτερο σημείο εξωτερικής τρωτότητας της Ρωσίας», το οποίο μπορεί να αξιοποιηθεί με τον εξοπλισμό της Ουκρανίας με τρόπο «βαθμονομημένο ώστε να αυξηθεί το κόστος για τη Ρωσία χωρίς να προκληθεί μια πολύ μεγαλύτερη σύγκρουση» – συνέβη η ρήξη. Παγιδευμένη στον πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό ασφυκτικό κλοιό που οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ έσφιγγαν ολοένα και περισσότερο, αγνοώντας τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις και προτάσεις της Μόσχας για διαπραγματεύσεις, η Ρωσία αντέδρασε με τη στρατιωτική επιχείρηση που κατέστρεψε περισσότερες από 2.000 στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Ουκρανία, οι οποίες στην πραγματικότητα είχαν κατασκευαστεί και ελεγχθεί όχι από τους κυβερνήτες του Κιέβου, αλλά από τις εντολές των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Το άρθρο που πριν από τρία χρόνια ανέφερε το σχέδιο της Rand Corporation τελείωνε με τα εξής λόγια: «Οι επιλογές του σχεδίου είναι στην πραγματικότητα μόνο παραλλαγές της ίδιας πολεμικής στρατηγικής, το τίμημα της οποίας σε όρους θυσιών και κινδύνων το πληρώνουμε όλοι μας».

Εμείς οι Ευρωπαίοι το πληρώνουμε τώρα και θα το πληρώνουμε όλο και πιο ακριβά, αν συνεχίσουμε να είμαστε αναλώσιμα πιόνια στη στρατηγική των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.


Manlio Dinucci, βραβευμένος συγγραφέας, γεωπολιτικός αναλυτής και γεωγράφος, Πίζα, Ιταλία. Είναι επιστημονικός συνεργάτης του Κέντρου Έρευνας για την Παγκοσμιοποίηση (CRG).


Μετάφραση από το πρωτότυπο: Καταχανάς (Γ. Μεταξάς)

Πηγή: geopolitics