γράφει η Rachel Marsden


Το μη δεσμευτικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι μια προσπάθεια δημοσίων σχέσεων που έχει τις ρίζες της στην πολιτική ατζέντα

Την Τετάρτη, τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υιοθέτησαν ψήφισμα με το οποίο η Ρωσία χαρακτηρίζεται ως κράτος χορηγός της τρομοκρατίας. Η κίνηση αυτή ακολουθεί μια παρόμοια ψηφοφορία της κοινοβουλευτικής επιτροπής του ΝΑΤΟ μόλις δύο ημέρες νωρίτερα, σε απάντηση σε αιτήματα της ουκρανικής αντιπροσωπείας.

Με το ΝΑΤΟ, δεν θα μπορούσε να υπάρξει άλλο αποτέλεσμα, δεδομένου ότι το μπλοκ δικαιολογεί τη συνέχιση της ύπαρξής του μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, αναδεικνύοντας συνεχώς την ανάγκη αντιμετώπισης της Μόσχας. Και θα ήταν περιττό χωρίς την προώθηση μιας «ρωσικής απειλής».

Αλλά ποιο ακριβώς είναι το τελικό παιχνίδι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου;

Το μπλοκ δεν έχει καν τον χαρακτηρισμό «κράτος-χορηγός της τρομοκρατίας», και το ψήφισμα το επισημαίνει αυτό. «Η ΕΕ διατηρεί κατάλογο προσώπων, ομάδων και οντοτήτων που εμπλέκονται σε τρομοκρατικές πράξεις και υπόκεινται σε κυρώσεις, αλλά το ισχύον νομικό πλαίσιο, σε αντίθεση με εκείνο χωρών όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Καναδάς, δεν προβλέπει τον ορισμό ενός κράτους ως χορηγού της τρομοκρατίας», αναφέρει μία από τις γραμμές του. Το ψήφισμα δεν είναι νομικά δεσμευτικό και η Ρωσία έχει ήδη πληγεί από έναν πρωτοφανή αριθμό κυρώσεων, ενώ προστίθενται συνεχώς και άλλες. Τι ελπίζουν, λοιπόν, οι Βρυξέλλες να επιτύχουν, πέρα από το να προσθέσουν σε μια προσπάθεια δημοσίων σχέσεων υπό δυτική ηγεσία να συγχέουν τη «Ρωσία» και την «τρομοκρατία» στο μυαλό του κοινού;

Το Κοινοβούλιο έχει περάσει τα τελευταία χρόνια – πολύ πριν η σύγκρουση στην Ουκρανία ανάψει κόκκινο – αναφερόμενο στη Ρωσία μαζί με πραγματικές τρομοκρατικές ομάδες όπως το ISIS. «Η προπαγανδιστική πίεση στην ΕΕ από τη Ρωσία και τις ισλαμικές τρομοκρατικές οργανώσεις αυξάνεται, λένε οι ευρωβουλευτές της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων σε ψήφισμά τους», ανακοίνωσε το Στρασβούργο τον Οκτώβριο του 2016, για παράδειγμα. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα κατάφωρη ανάμειξη της «τρομοκρατίας», του «ISIS» και της «Ρωσίας», δεδομένου ότι η Μόσχα βρισκόταν τότε στην πρώτη γραμμή της μάχης κατά της εστίας του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία, κατόπιν πρόσκλησης του προέδρου Μπασάρ Άσαντ, στον απόηχο της εκπαίδευσης και του εξοπλισμού από την Ουάσινγκτον των «Σύρων ανταρτών«, ορισμένοι από τους οποίους κατέληξαν να ενταχθούν σε μια πραγματική τζιχαντιστική ομάδα: Αλ Κάιντα.

Το ψήφισμα της Τετάρτης αντιστρέφει αυτή την ιστορία, χαρακτηρίζοντας την κυβέρνηση της Συρίας ως τους τρομοκράτες. «Η Ρωσία έχει υποστηρίξει και χρηματοδοτήσει τρομοκρατικά καθεστώτα και οργανώσεις, ιδίως το καθεστώς Άσαντ στη Συρία, στο οποίο η Ρωσία έχει προμηθεύσει όπλα και για την υπεράσπισή του οποίου έχει πραγματοποιήσει σκόπιμες επιθέσεις εναντίον του συριακού άμαχου πληθυσμού», σύμφωνα με το ψήφισμα.

Παρομοίως, η ΕΕ είχε οκτώ ολόκληρα χρόνια για να καταγγείλει τη δυτική εκπαίδευση, τον εξοπλισμό και τη χρηματοδότηση των μαχητών του Αζόφ – πραγματικών μη κρατικών βίαιων φορέων στην Ουκρανία, οι οποίοι προηγουμένως είχαν περιγραφεί ως «νεοναζί» από τον δυτικό Τύπο – πριν ενταχθούν στον ουκρανικό στρατό και επαναπροσδιοριστούν ως μαχητές της ελευθερίας κατά της Ρωσίας. Ο Δημοκρατικός βουλευτής Ro Khanna επεσήμανε μάλιστα το 2018 ότι, εδώ και χρόνια, από το νομοσχέδιο χρηματοδότησης του αμερικανικού Κογκρέσου είχε αφαιρεθεί η γλώσσα που απαγόρευε την προμήθεια αμερικανικών όπλων και τη χρηματοδότηση «μιας αμφιλεγόμενης υπερεθνικιστικής πολιτοφυλακής στην Ουκρανία, η οποία έχει δεχθεί ανοιχτά νεοναζί στις τάξεις της».

Ενώ η ΕΕ απέτυχε να κάνει οτιδήποτε για να αποτρέψει ή να σταματήσει τη σύγκρουση – για παράδειγμα, αρνούμενη να διακόψει τη δική της φθηνή παροχή ενέργειας από τη Ρωσία και επιμένοντας αντ’ αυτού να βρουν λύση το Κίεβο και ο κύριος ευεργέτης του, η Ουάσινγκτον, με τη Μόσχα – το ψήφισμα διπλασιάζει την αντιρωσική ρητορική των αξιωματούχων της ΕΕ. «Η προσπάθεια της Ρωσίας να αξιοποιήσει τις ενεργειακές εξαγωγές ως εργαλείο γεωπολιτικού καταναγκασμού ισοδυναμεί με τη χρήση του ενεργειακού εφοδιασμού ως όπλο», αναφέρεται στο ψήφισμα, αγνοώντας το γεγονός ότι είναι οι αξιωματούχοι της ΕΕ που καυχιούνται ότι κόβουν τον δικό τους ενεργειακό εφοδιασμό «για την Ουκρανία».

«Η βλάβη στους αγωγούς Nord Stream 1 και 2 στις 26 Σεπτεμβρίου 2022 είχε ως αποτέλεσμα μεγάλες διαρροές αερίου στη Βαλτική Θάλασσα, γεγονός που συνιστά επίσης περιβαλλοντική επίθεση κατά της ΕΕ», αναφέρει επίσης το ψήφισμα, υπονοώντας χωρίς αποδείξεις ότι ήταν αναμφισβήτητα η Ρωσία που ανατίναξε τη δική της ενεργειακή υποδομή και όχι, ας πούμε, δυτικά συμφέροντα που επιδιώκουν να διασφαλίσουν την εξάρτηση της ΕΕ από τις δικές τους πωλήσεις φυσικού αερίου.

Το ψήφισμα σε επίπεδο μπλοκ είναι μη δεσμευτικό, πράγμα που σημαίνει ότι πρόκειται σε μεγάλο βαθμό για μια συμβολική κίνηση. Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν έχει επανειλημμένα απορρίψει τις εκκλήσεις του Ουκρανού προέδρου Βλαντίμιρ Ζελένσκι να αποδώσει παρόμοιο χαρακτηρισμό στη Ρωσία. Το ίδιο και ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, ο οποίος παραδέχθηκε ότι η κίνηση αυτή θα μπορούσε να γυρίσει μπούμερανγκ με επιπτώσεις στην υποστήριξη της Αμερικής προς τους Ουκρανούς μαχητές.

Η χρήση του χαρακτηρισμού «τρομοκρατία» στο παρελθόν από την ίδια την Αμερική τείνει να ευθυγραμμίζεται βολικά με τη δική της εξωτερική πολιτική ατζέντα. Η ιρανική ομάδα της αντιπολίτευσης Mujahideen-e-Khalq (MeK) διαγράφηκε βολικά από τον επίσημο κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων της Ουάσινγκτον περίπου την εποχή που αρκετοί υψηλόβαθμοι Αμερικανοί αξιωματούχοι άρχισαν να επισκέπτονται την ομάδα ενώ μιλούσαν για την αλλαγή του ιρανικού καθεστώτος. Όταν ο πρώην πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προσπαθούσε να διεκδικήσει μια νίκη για την εξασφάλιση της ειρήνης στη Μέση Ανατολή με τις συμφωνίες του Αβραάμ, κρέμασε μπροστά στο Σουδάν το καρότο της διαγραφής ενός κράτους που υποστηρίζει την τρομοκρατία από τη λίστα, αν αυτό γινόταν καλός με το Ισραήλ. Η Κούβα αφαιρέθηκε από τον κατάλογο από τον πρώην πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, καθώς ακολουθούσε μια πολιτική εξομάλυνσης με την Αβάνα, αλλά ο Τραμπ επανέφερε τον χαρακτηρισμό, απευθυνόμενος στην εκλογική του βάση.

Έτσι, τώρα είναι προφανώς η σειρά της ΕΕ να καταχραστεί την ετικέτα της «τρομοκρατίας» και να αποπροσανατολίσει την προσοχή από τις δικές της κακές επιλογές, κάτω από τις οποίες οι πολίτες της συνεχίζουν να υποφέρουν.


Μετάφραση από το πρωτότυπο: Καταχανάς (Γ. Μεταξάς)