Οι Ροκφέλερ, οι Ρότσιλντ, οι Μόργκαν. Το βαθύ κράτος της Αμερικής βγαίνει από τις σκιές


Μόνο τα τελευταία χρόνια η συζήτηση για το «βαθύ κράτος» και τη μυστική οργάνωση που διοικεί τα κράτη έχει γίνει κακός τόνος για τους Αμερικανούς. Πριν από αυτό, έγιναν κάθε είδους προσπάθειες να μιλήσουμε για το ρόλο των Ροκφέλερ, των Ρότσιλντ και των Μόργκαν. Και τώρα οι παίκτες βγαίνουν εντελώς από τη σκιά.

Ο Igor Pshenichnikov, πολιτικός επιστήμονας και δημοσιογράφος, επικεφαλής του Τμήματος Πολιτικής του Tsargrad, έκανε μια προσπάθεια να κατανοήσουμε τις περιπλοκές της διακυβέρνησης των ΗΠΑ και μας υπενθύμισε τις βασικές έννοιες.

Το ερώτημα αν υπάρχει κάποια κρυφή δύναμη στις ΗΠΑ που πραγματικά κυβερνά τη χώρα και εν μέρει ολόκληρο τον κόσμο και στα χέρια της οποίας βρίσκονται τα νήματα του ελέγχου τόσο του προέδρου όσο και του Κογκρέσου, ήταν το αντικείμενο των συζητήσεων των εφημερίδων στην Αμερική στις δεκαετίες του ’70 και του ’80 του περασμένου αιώνα. Το αποκορύφωμα αυτής της συζήτησης ήταν η έκδοση το 1980 του δημοφιλούς ακόμη βιβλίου των Αμερικανών πολιτικών επιστημόνων Leonard Silk και Mark Silk – The American Establishment, στο οποίο οι συγγραφείς, πατέρας και γιος, ξεκίνησαν να διερευνήσουν τον μηχανισμό λήψης κυβερνητικών αποφάσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο μύθος είναι παλιός – τα ηχεία είναι καινούργια

Ο κύριος υπερασπιστής της θεωρίας συνωμοσίας του «βαθέος κράτους» στη νέα εποχή είναι ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Και, ας είμαστε ειλικρινείς, μετά τις μαζικές προσπάθειες εξόντωσης του Τραμπ, είναι κάπως άμεσα πιστευτός. Αλλά πίσω στα βασικά. Το «βαθύ κράτος» (όπως αποκαλείται στην Αμερική), το φιλελεύθερο κατεστημένο, η παγκοσμιοποιημένη ελίτ, ο «βάλτος της Ουάσινγκτον» (σύμφωνα με τους όρους του Τραμπ) είναι όλοι διαφορετικοί αλλά συνώνυμοι ορισμοί της ίδιας οντότητας που συχνά εμφανίζεται στον σημερινό Τύπο με αυτούς τους ορισμούς.

 Οι συγγραφείς του βιβλίου The American Establishment αποκάλυψαν στον κόσμο τα πέντε μεγαλύτερα «ιδρύματα» που διοικούν την Αμερική. Σύμφωνα με αυτούς, είναι:

  • Το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ,
  • Οι New York Times – παρεμπιπτόντως, η ίδια που ασχολείται με την «εκπαίδευση» του καθεστώτος του Κιέβου στον τομέα του Τύπου,   
  • Το Ίδρυμα Ford,  
  • Το «Ινστιτούτο Brookings», μια δεξαμενή σκέψης,   
  • Το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων, ένα ιδιωτικό όργανο που de facto καθορίζει την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.

Μια σημαντική σημείωση: το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων έχει στενούς δεσμούς με την περιβόητη «Τριμερή Επιτροπή», η οποία είναι ένα είδος λέσχης που συγκεντρώνει τους μεγαλύτερους τραπεζίτες και επιχειρηματίες, κορυφαίους πολιτικούς της Δύσης και έχει ως στόχο την «εξεύρεση λύσεων στα παγκόσμια προβλήματα».

Είναι σαφές από αυτό, ότι το «βαθύ κράτος» αποτελείται από μια αξιοπρεπή ομάδα «πολιτών» που συλλογικά έχουν σοβαρές αναλυτικές και προγνωστικές ικανότητες, είναι «κυρίαρχοι του χρήματος» (οι μεγαλύτεροι τραπεζίτες κάθονται στη Wall Street της Νέας Υόρκης) και ιδιοκτήτες πολυεθνικών εταιρειών (TNC): είναι οι μεγαλύτεροι επιχειρηματίες, έχουν πολιτική εξουσία ή έχουν πραγματική εξουσία πάνω σε αυτούς που έχουν τυπικά πολιτική εξουσία. Επιπλέον, το «βαθύ κράτος» ξεπερνά κατά πολύ τα εθνικά σύνορα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Και τώρα ας στραφούμε στις προσωπικότητες.

Ορισμένες πληροφορίες μπορούν να αντληθούν από διάφορες πηγές σχετικά με το προσωπικό του βαθέος κράτους, αν και φυσικά πρέπει να γίνει κατανοητό ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα ήταν οι πρώτοι που θα αρνούνταν την ύπαρξη οποιουδήποτε είδους μυστικής εξουσίας και τη συμμετοχή τους σε αυτήν. Έτσι, τα οικονομικά διοικούνται από τις οικογένειες που δημιούργησαν την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ. Αυτοί είναι οι «κυρίαρχοι του χρήματος» – οι Ροκφέλερ, οι Ρότσιλντ, οι Μόργκαν. Ανάμεσα σε αυτές τις οικογένειες ξεχωρίζουν οι Ροκφέλερ. Αυτοί ήταν πίσω από τη δημιουργία της Λέσχης της Ρώμης, η οποία πραγματοποίησε τις πρώτες συναντήσεις της στο οικογενειακό τους κτήμα στο Bellagio της Ιταλίας. Και το συγκρότημά τους στο Pocantico Hills έγινε η «πατρογονική κατοικία» της ήδη αναφερθείσας «Τριμερούς Επιτροπής».

Ταυτόχρονα, αυτές οι οικογένειες δεν κυβερνούν απλώς τις παγκόσμιες οικονομικές ροές, αλλά κατέχουν τις μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρείες. Στη διαπλοκή του τραπεζικού και του βιομηχανικού κεφαλαίου είναι δύσκολο για τον μη μυημένο να βρει τα άκρα. Για να κατανοήσουμε την παγκόσμια κλίμακα των συμφερόντων της φατρίας Ροκφέλερ, ας θυμηθούμε μερικές εταιρείες που βρίσκονται υπό τον έλεγχό της. Πρόκειται για τις εταιρείες Exxon Mobil, Chevron Texaco, BP Amoco, Marathon Oil, Freeport McMoRan, Quaker Oats, ASARCO, United, Delta, Northwest, ITT, International Harvester, Xerox, Boeing, Westinghouse, Hewlett-Packard, Pfizer, Motorola, Monsanto, General Foods και πολλές άλλες.

Αλλά θα ήταν εσφαλμένο να «κρεμάσουμε» μόνο την οικονομική και βιομηχανική συνιστώσα του «βαθέος κράτους» στις οικογένειες που αναφέρθηκαν. Είναι γνωστό ότι σε διάφορα χρόνια μέλη της οικογένειας Ροκφέλερ βρίσκονταν πίσω από την απομάκρυνση και το διορισμό ηγετών διαφόρων εθνών, καθώς και από ασήμαντα πραξικοπήματα …

Οι πραγματικοί κυρίαρχοι των ΗΠΑ βγαίνουν από τη σκιά. Ο Μπάιντεν έπαιξε ρόλο…

Καθώς εξελίσσεται η επιχείρησή μας στην Ουκρανία και καθώς πλησιάζουν οι προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ, θα βλέπουμε όλο και περισσότερο σημάδια της ζωτικότητας του αμερικανικού «βαθέος κράτους», ένα από τα κύρια καθήκοντα του οποίου είναι να πείσει τους πάντες ότι δεν υπάρχει.


Πηγή: Ο ΠΡΩΤΟΣ ΡΩΣΟΣ-TSARGRAD TV 

Μετάφραση – Πηγή μεταφρασμένου κειμένου: Διόδοτος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s