Μετάβαση στο περιεχόμενο

Πάρκο Τρίτση: φονική εγκατάλειψη 2


Στο προηγούμενο άρθρο, αποκαλύψαμε τα όσα τραβούν τα καημένα τα ζώα στο Πάρκο Τρίτση. Σήμερα θα προχωρήσουμε σε ακόμα περισσότερες αποκαλύψεις, που φέρνουν στην επιφάνεια την αδιαντροπιά της Περιφέρειας Αττικής.

Κάποιοι «έξυπνοι», θεώρησαν σωστό να ταΐσουν τις πάπιες με… ζελέ και… μπρόκολα!!!

Μία βόλτα στο Πάρκο της ντροπής, αρκεί για να μας πείσει την εγκατάλειψη και επικινδυνότητα του να κάνεις βόλτα εκεί.

Τα νεκρά ψάρια, όσο πάνε κι αυξάνονται…
Τα σκουπίδια και η βρώμα, βασιλεύουν παντού…

Καθώς τριγυρίζει κανείς στο Πάρκο της ντροπής, θα πέσει σίγουρα μπροστά σε ένα… «έργο τέχνης», το οποίο μόνο ο… κακοτέχνης μπορεί να ερμηνεύσει. Έτσι νομίζω τουλάχιστον…

Ξέρει κανείς τι στην ευχή εικονίζει αυτό το πράγμα;
Αυτή είναι μία από τις (λιγοστές) βρύσες του Πάρκου της ντροπής…

Αν κάποια στιγμή θελήσει κάποιος ν’ αθληθεί, καλά θα κάνει να έχει κάνει πρώτα ασφάλεια ζωής ή διαθήκη…

Ένα παιδάκι 5 ετών, δοκίμασε να χρησιμοποιήσει αυτό το όργανο γυμναστικής. Στην προσπάθειά του, το όργανο έσπασε, με αποτέλεσμα να χτυπήσει, ευτυχώς ελαφρά…
Αυτός είναι ένας καλός τρόπος να… επισκευάζεις ένα χαλασμένο όργανο γυμναστικής… Τι; Όχι;
Αυτός ο «φονιάς», λέγεται ποδήλατο. Χαλασμένος, με γρανάζια που με δυσκολία γυρίζουν και από πετάλια… τι ειν’ αυτό; τρώγεται;
Αυτή η διπλή δοκός ισορροπίας, έχει μετατραπεί σε μονή. Ταυτόχρονα όμως, έχει μετατραπεί και σε έναν ωραίο τρόπο να τρως τα μούτρα σου…

Κάπου μέσα στο Πάρκο, συναντάμε το όμορφο εκκλησάκι που είναι αφιερωμένο στον Προφήτη Ηλία! Όμορφο, γραφικό εκκλησάκι με πέτρα. Το πρόβλημα είναι πως το χαλάκι της εισόδου, έχει μετατραπεί σε… τασάκι…

Και συνεχίζεις ακάθεκτος, όσο γίνεται, να έρευνάς το χώρο… Τότε είναι που πέφτεις πάνω στους υπέροχους… σκουπιδοτενεκέδες. Και όχι! Δεν αποτελούν εικαστική παρέμβαση…

Κάποιοι σκουπιδοτενεκέδες, σίγουρα έχουν ζήσει καλύτερες εποχές…

Και μη νομίζετε ότι μόνο οι σκουπιδοτενεκέδες έχουν ζήσει καλύτερες εποχές. Είναι και τα κοντάρια, που κάποτε φιλοξενούσαν με υπερηφάνεια τη γλυκειά μας γαλανόλευκη…

Τα κοντάρια στα οποία κάποτε κυμάτιζε η γαλανόλευκη, σαπίζουν κάπου μπροστά σε μία αποθήκη του Πάρκου της ντροπής…

Κι αν νομίζατε ότι τελειώσαμε εδώ με τις παγίδες θανάτου… κάνετε λάθος! Οδυνηρό λάθος…

Κάποτε ήταν βάση για παγκάκι… Τώρα μπορεί κάλλιστα να χρησιμεύσει για παγίδα θανάτου, ή για… όπλο…
Αν αφήσετε το παιδάκι σας να τρέξει ανέμελο, το πιο πιθανό είναι να βρεθεί αντιμέτωπο με αυτόν τον… «δολοφόνο»…

Το πετυχημένο πάντως είναι ότι πέφτεις και πάνω σε αντικείμενα – σπαζοκεφαλιές. Προσωπικά, δεν μπορώ με τίποτα να καταλάβω τι είναι το κατασκεύασμα της παρακάτω φωτογραφίας και σε τι χρησιμεύει… (εκτός από παγίδα θανάτου)

Μπορεί κάποιος να δώσει μία υπεύθυνη απάντηση για το τι είναι αυτό;

Με αυτήν, τη δεύτερη ανάρτηση για το Πάρκο Τρίτση, τελειώνει το οδοιπορικό μας στο Πάρκο της ντροπής. Ένα Πάρκο που απεικονίζει την αδιαφορία και τη σαπίλα των κυβερνώντων, αλλά δυστυχώς και την αδιαφορία και την κατάντια του πολιτισμού μας και της κοινωνίας μας…

Ζώα πεινασμένα, σε άθλια κατάσταση, ψόφια ψάρια, μολυσμένα νερά, παγίδες θανάτου και τόσα άλλα, συνθέτουν ένα σκηνικό ντροπής κι αποκοτιάς. Δεν μπορώ να βρω τα κατάλληλα λόγια να περιγράψω τα συναισθήματά μου γι’ αυτές τις μακάβριες εικόνες. Νομίζω πως δεν υπάρχει κάποιο λεξικό που να έχει την κατάλληλη λέξη που να συνδυάζει ταυτόχρονα οργή, ντροπή, οδύνη, πόνο. Γιατί αυτά τα συναισθήματα υπάρχουν βλέποντας αυτήν την κατάντια. Αυτόν τον ξεπεσμό, που ουσιαστικά επιβεβαιώνει ότι ό,τι έγινε στο Πάρκο της ντροπής, έγινε μόνο και μόνο για να μπουν χρήματα της ΕΕ στις επιτήδειες τσέπες και τίποτα περισσότερο.

Το Πάρκο Τρίτση, ακολουθεί κατά πόδας την τύχη των ολυμπιακών έργων. Δηλαδή την «ολυμπιακών διαστάσεων» ξεφτίλα…

Ευχαριστούμε θερμά, το φίλο αναγνώστη για τις φωτό που μας έστειλε. Για ευνόητους λόγους, θα τηρήσουμε κρυφή την ταυτότητά του.

3 σκέψεις σχετικά με το “Πάρκο Τρίτση: φονική εγκατάλειψη 2 Σχολιάστε

  1. Το πρώτο γλυπτό που παρουσιάζεις αυτό με τη λαμαρίνα κάτω από το ξύλο το έχει δημιουργήσει ο Σπύρος Ντασιωτης. Είναι φτιαγμένο από έναν κορμό ελάτου μισοκαμενο από την πυρκαγιά της Πάρνηθας του 2007. Παριστάνει ένα ελάφι το οποίο δακρυσμένο κοιτάζει τη γη του, την Πάρνηθα. Προφανώς η σημερινή του μορφή το κάνει μη αναγνωρίσιμο αφου μέχρι και τα αληθινά κέρατα που είχε στο κεφάλι του τα έχουν κλέψει. Όμως η προσπάθεια του γλύπτη ήταν αυτή και ήταν σημαντική νομίζω.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: