Της πήρε ενάμιση χρόνο για να καταλάβει τι στόκο είχε δίπλα της. Η μήπως όχι; Μήπως κατάλαβε ότι τελικά δεν πρόκειται να δει Μαξίμου με δαύτους ούτε στη Δευτέρα Παρουσία και γι’ αυτό αποφάσισε να «την κάνει» μ’ ελαφρά;

Ολο αυτό το διάστημα, υπήρχε κάτι που με προβλημάτιζε στη σχέση Σάκκαρη – Μητσοτάκη: απ’ όποια πλευρά και να το έβλεπε κανείς, δεν ταιριάζουν με τίποτα. Κι όσο το σκεφτόμουν, τόσο μία αμερικανική φράση μου ερχόταν στο μυαλό: «gold digger» (χρυσοθήρας)! Είναι μία έκφραση που χρησιμοποιείται για να καταδείξει τη γυναίκα εκείνη που κυνηγάει πλούσιους. Δεν τις νοιάζει η εμφάνιση, αρκεί να έχουν χρήμα ή/και δύναμη. Και δεν αναφέρομαι στη σωματική δύναμη…

Κοιτάς τον Κωστάκη και προσπαθείς να βρεις τι στην ευχή του βρήκε μία κοπέλα σαν τη Μαρία Σάκκαρη, αλλά δεν το βρίσκεις το ρημάδι. Πώς να το κάνουμε… Τον βλέπεις και ξέρεις. Ξέρεις πώς αν ο μπαμπάκας δεν ήταν ο Μητσοτάκης, αλλά ο κυρ Μήτσος απ’ τον πάνω μαχαλά, ο μόνος τρόπος για να μπει ο Κωστάκης στο Πανεπιστήμιο θα ήταν να προσληφθεί ως παιδί για τα θελήματα στο κυλικείο του Πανεπιστημίου. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος.

Και τα παιδιά χώρισαν! Τους «φάγαμε» οι άτιμες οι φάουσες… Χώρισαν πριν ενάμιση μήνα περίπου. Και μαύρες πλερέζες ο Κωστάκης! Και να ο Κωστάκης να τρέχει να παρακαλάει. Αλλά πού! Η άκαρδη δεν ήθελε ν’ ακούσει κουβέντα! Ξου και ξεπαρεού το άσπλαχνο το θηλυκό! Ολος ο πόνος του Ξανθόπουλου, δε φτάνει να περιγράψει τον πόνο του Κωστάκη! Ζήλεψε ο Νιαγάρας το δάκρυ του, σιγήσαν οι κάμποι, τα βουνά!

Σημείωσις: Οι φήμες που θέλουν την τελευταία χιονόπτωση να είναι αποτέλεσμα της παγωμένης καρδιάς της Μαριώς, κρίνονται ως αβάσιμες και κακεντρεχείς.

Να μην τα πολυλογώ, χώρισαν τα παιδιά (σσ. ο χωρισμός δε σε απαλλάσσει κοπελιά… μιλημένα – ξηγημένα!), το έχασε το κορμί ο Κωστάκης, αλλά αυτό φαίνεται δεν ήταν αρκετό. Η μαύρη μοίρα τον σημάδεψε ακόμα περισσότερο, καθώς φαίνεται πως οι εποχές δόξας του μπαμπάκα, φτάνουν στο τέλος τους και το Μαξίμου θα το βλέπουν πλέον μόνο σε φωτογραφίες.

Δεν είναι μόνο οι (κρυφές) δημοσκοπήσεις που τσακίζουν το Μητσοτακομπακογιαννέϊκο. Είναι και το γεγονός ότι άτομα του πολιτικού περίγυρου του Μαξίμου, άρχισαν να παραιτούνται το ένα μετά το άλλο, με τις φήμες να λένε ότι σιγά σιγά θ’ αρχίσουν να παραιτούνται και βουλευτές και υπουργοί.

Το σάπιο καράβι της «κυβέρνησης» Μητσοτάκη βουλιάζει. Και βουλιάζει γρήγορα. Η «πανδημία» ήταν ο τάφος αυτής της κυβέρνησης και τα όσα συνέβησαν με τις φωτιές και τα χιόνια ήταν τα γαρύφαλλα. Η ταφόπλακα μπήκε με τα «εμβόλια» του θανάτου και τα εγκληματικά – απάνθρωπα μέτρα. Μέτρα γεμάτα με μίσος, κακία και εκδικητικότητα. Κι αυτό, ο κάθε νοήμων άνθρωπος, δεν το συγχωρεί.

Ωστόσο, το αφήγημα των επερχόμενων εκλογών, καλά κρατεί. Και κρατεί γιατί με αυτόν τον τρόπο κρατάνε χαμηλά και τις αντιδράσεις του οργισμένου πλήθους. Ο λαός περιμένει τις «εκλογές» για να δείξει τη δυσαρέσκειά του. Αλλά ένα ερώτημα πλανάται: «ποιον να ψηφίσω;»…

Σοβαρά το κάνετε αυτό το ερώτημα τώρα;

Η απάντηση είναι απλή: ΚΑΝΕΝΑΝ!

Κάποιοι με κατηγορούν ότι είμαι ανεύθυνος όταν λέω «κανέναν». Οπότε, ρωτάω εσάς τους «υπεύθυνους» να μου απαντήσετε στο εξής ερώτημα: Ποιο κόμμα, από τη μεταπολίτευση και μετά, υπηρέτησε την Πατρίδα; Ποιο κόμμα υπερασπίστηκε την Πατρίδα; Ποιο κόμμα υπηρέτησε το λαό και τον υπερασπίστηκε; Ποιο κόμμα έβαλε πάνω απ’ όλα το εθνικό συμφέρον; Ποιο κόμμα δεν επέβαλλε βαρειά φορολογία;

Οταν το βρείτε, το συζητάμε. Γιατί εγώ δεν ξέρω κανένα.

Τα πρόσωπα αλλάζουν, αλλά η πολιτική μένει ίδια. Το κάθε κόμμα που κυβέρνησε, ο κάθε πρωθυπουργός, ήταν ένα σκαλοπάτι προς αυτό που ζούμε τώρα.

Το χαλί στρώθηκε με τον πράκτορα της CIA, Δημήτρη Ιωαννίδη. Από εκεί και πέρα, η CIA «φύτεψε» τους δικούς της πράκτορες στις ελληνικές κυβερνήσεις. Κωνσταντίνος Καραμανλής, Ανδρέας Παπανδρέου, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Γεώργιος Ράλλης κοκ, για να φτάσουμε πλέον στην εποχή Κώστα Σημίτη, όπου πλέον κυρίαρχο ρόλο άρχισε να παίζει το Ισραήλ, το οποίο πάντα βρισκόταν στο παραβάν, πίσω από τη CIA.

Διαφωνείς «Μικρέ», κατά κόσμον Γιωργάκη Αϋφαντή, που διετέλεσες κι υφυπουργός οικονομικών επί ΣΥΡΙΖΑ και που βρίσκεσαι πίσω από κάθε κυβέρνηση στην Ελλάδα από το 1983; Δε νομίζω… Σωστά; Σωστά!

Σήμερα λοιπόν, βρισκόμαστε στην εποχή της επιστημονικής τυραννίας. Μία εποχή που θυμίζει «μεσαίωνα» για τον οποίο σύντομα θα υπάρξουν σχετικά άρθρα από το συνεργάτη μας Πύρινο Λόγιο (spoiler alert)! Θα πω συνοπτικά μόνο τούτο:

Την εποχή του «μεσαίωνα», διαδέχτηκε ο «διαφωτισμός». Για να επιτευχθεί αυτό, έπρεπε η Εκκλησία να διαλυθεί. Επρεπε ο κόσμος ν’ απομακρυνθεί από το Θεό. Ετσι η Δύση ξεκίνησε την «Ιερά Εξέταση», όπου πολύς κόσμος υπέστη σκληρά κι απάνθρωπα βασανιστήρια. Η «Κόλαση» ήταν το φόβητρο και τα «συγχωροχάρτια» ένας τρόπος ώστε η Δυτική Εκκλησία αφ’ ενός μεν να ελέγχει το λαό κι αφ’ ετέρου να εξασφαλίζει χρήματα, καθώς οι επιχειρήσεις της παπικής έδρας ήταν χρηματοβόρες.

Στην Ανατολή από την άλλη, την ίδια εποχή, ξεκίνησε η απειλή του αφορισμού. Οι παπάδες μοίραζαν αφορισμούς με το παραμικρό. Ο,τι δεν ταίριαζε στις λογικές τους, έπρεπε ν’ αφοριστεί.

Κι εδώ, και στις δύο περιπτώσεις, υπάρχει ένα μοτίβο. Η απειλή της κόλασης που έκανε το λαό να τρέμει από φόβο. Και κάπου εκεί εμφανίζεται ως από μηχανής θεός ο «διαφωτισμός», να στρέψει τον κόσμο μακρυά από το Θεό, με έναν άθλιο τρόπο: εκμαυλίζοντας το νόημα της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας και επιστήμης.

Ολα αυτά δείχνουν ότι εκείνη την εποχή το παιχνίδι ήταν «στημένο» κανονικά και χρησιμοποιήθηκαν στρατευμένα πιόνια στους αρχιερατικούς θώκους, οι οποίοι ηθελημένα διαστρέβλωσαν τη θρησκεία, προκειμένου να την εξαφανίσουν.

Αλλά έκαναν ένα τραγικό λάθος: ο Θεός δεν είναι ραδίκι για να τον ξεριζώσει κάποιος με μία κίνηση.

Σήμερα τι βιώνουμε; Ο,τι έκαναν επί «μεσαίωνα» οι δύο Εκκλησίες, το κάνει σήμερα η «επιστήμη»: τρομοκρατία, σπορά φόβου, εκβιασμοί, εξαναγκασμός, τυραννία και βαρβαρότητα με απειλές και τιμωρίες.

Το κακό είναι ότι η επιστήμη το έκανε αυτό μόνη της στον εαυτό της. Αυτό που ζούμε είναι η έπαρση και η αλαζονεία της αντίθεης επιστήμης, η οποία πέφτει στο λάκκο που έσκαψε η ίδια. Ολη αυτή η παράνοια, θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε σύγκρουση όπλων. Και μετά…

Μετά έρχεται μία νέα εποχή στην ανθρωπότητα. Καθώς η απάνθρωπη και αντίθεη επιστήμη θα καταρρεύσει από αυτά που πράττει σήμερα, θα έρθει μία νέα πνευματική εποχή για την ανθρωπότητα. Ολα αυτά τα βασανιστήρια και οι ασθένειες που θα προκληθούν από τα «εμβόλια» της επιστημονικής τυραννίας (δε θα ήθελα να αναφέρω τους θανάτους), θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια πίσω στο Θεό. Αλλά αυτήν τη φορά, με ειλικρινή μετάνοια, η οποία θα καθαρίσει τελείως τις ψυχές εκείνων που θα μετανοήσουν πραγματικά. Εκείνων που θα νοιώσουν τη συντριβή από τα σφάλματά τους και πεσμένοι στα γόνατα με τα μάτια γεμάτα δάκρυα θα εξομολογηθούν ενώπιον του Θεού και των εκπροσώπων Αυτού.

Ναι! Θα υποφέρουμε! Αυτό είναι δεδομένο. ΟΜΩΣ αυτή η βάσανος είναι ένα καθαρτήριο για την ψυχή μας. Βρισκόμαστε στο μεταίχμιο όπου κάθε τι υλικό θα αρχίσουμε να το βλέπουμε με αδιαφορία και θα διψάμε για κάθε τι πνευματικό. Κι αυτό γιατί η απάνθρωπη και αντίθεη επιστήμη καταρρέει. Στη θέση της αναδύεται η φιλάνθρωπη και φιλόθεη επιστήμη, που θα σώσει ψυχές και σώματα από πολλές ασθένειες!

Τώρα θα με ρωτήσετε τι σχέση έχουν όλα αυτά με το χωρισμό της Μαριώς από τον Κωστάκη… Ας πούμε ότι δεν περισσεύει κανείς. Κι οι δύο εκφράζουν το σάπιο με τον τρόπο τους. Γι’ αυτό θα χαρώ πολύ να μετανοήσουν, ν’ απαρνηθούν όλη αυτήν τη σαπίλα που έχουν αγκαλιάσει και να στραφούν προς το Δημιουργό με συντριβή, αν θέλουν να σωθούν οι ψυχές τους. Οπότε… «κολλάνε» σε όλα αυτά…

Υπομονή, Πίστη και Αγώνα αδέλφια! Λίγο έμεινε! Πόσο λίγο; Ο Δημιουργός μας ξέρει. Αλλά εμείς, ας είμαστε έτοιμοι για κάθε ενδεχόμενο…