Για τους εργολάβους του αμερικανικού Πενταγώνου η σύγκρουση στην Ουκρανία φέρνει μεγάλες δουλειές. Προτού ακόμη ξεσπάσει ο πόλεμος, οι διευθύνοντες σύμβουλοι μεγάλων εταιρειών όπλων συζητούσαν την ένταση στην Ευρώπη και προετοιμάζονταν για αύξηση των κερδών

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία έφερε δεινά για τους πολίτες της χώρας, τεράστια ανησυχία σε ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά ταυτόχρονα πυροδότησε την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Παρόλο που αυτός ο πόλεμος μπορεί να αποδειχθεί τραγωδία για τον κόσμο, οι εργολάβοι- κατασκευαστές των αμερικανικών όπλων είναι οι μόνοι που χαίρονται, με την προοπτική απογείωσης των κερδών τους.  

«Βλέπουμε ευκαιρίες»

Τον περασμένο Ιανουάριο, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Raytheon Technologies, Γκρεγκ Χέιζ, σε συνάντηση με τους μετόχους της εταιρείας, καμάρωνε για τις προοπτικές αύξηση των κερδών της εταιρείας.

Με «ωμή ειλικρίνεια» που δε συνηθίζεται στους επίσημους κύκλους, ο Χέιζ έλεγε ότι η προοπτική σύγκρουσης στην Ανατολική Ευρώπη και σε άλλα καυτά σημεία της γης, θα είναι μια καλή ευκαιρία για δουλειές προσθέτοντας ότι:

«Βλέπουμε, θα έλεγα, ευκαιρίες για διεθνείς πωλήσεις… Οι εντάσεις σε Ανατολική Ευρώπη και στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, όλα αυτά ασκούν πίεση για ορισμένες αμυντικές δαπάνες. Οπότε, περιμένω οπωσδήποτε ότι θα έχουμε όφελος από αυτό».

Big War CEOs: There’s chaos in the world and our prospects are excellent 

Στα τέλη Μαρτίου, σχεδόν έναν μήνα μετά την έναρξη του πολέμου σε συνέντευξή του στο Harvard Business Review, ο Χέιζ μίλησε για το πώς θα επωφεληθεί η εταιρεία του: «Δεν απολογούμαι καθόλου γι’ αυτό.Αναγνωρίζοντας ότι είμαστε πάλι εδώ για να υπερασπιστούμε τη Δημοκρατία, τελικά θα δούμε κάποια οφέλη με την πάροδο του χρόνου.Φυσικά, όσα αποστέλλονται στην Ουκρανία σήμερα, βγαίνουν από τα αποθέματα, είτε από το Υπουργείο Άμυνας, είτε από τους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ, και όλα αυτά είναι υπέροχα νέα. Τελικώς, εμείς θα πρέπει να τα αναπληρώσουμε, και αυτό σημαίνει οφέλη για την επιχείρηση, τα επόμενα χρόνια».

Μπόνους για τους Javelin

Για τα στελέχη της Raytheon και της Lockheed Martin δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πόλεμος στην Ουκρανία σημαίνει μεγάλα μπόνους. Ενώ σύμφωνα με Αμερικανούς ερευνητές του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος, πρώτα απ’ όλα, θα υπάρξουν συμβόλαια για τον ανεφοδιασμό των αντιαρματικών πυραύλων Javelin της Raytheon/Lockheed Martin, που η Ουάσιγκτον έχει στείλει κατά χιλιάδες στην Ουκρανία.

Η μεγαλύτερη ροή κερδών, ωστόσο, θα προέλθει μετά την ουκρανική σύγκρουση από τις αυξήσεις στις δαπάνες για την εθνική ασφάλεια τόσο στις ΗΠΑ όσο στην Ευρώπη, οι οποίες εν μέρει θα δικαιολογηθούν, από τη ρωσική εισβολή και την καταστροφή που ακολούθησε.

Οι άμεσες μεταφορές όπλων στην Ουκρανία, σύμφωνα με τους ίδιους ερευνητές, αντικατοπτρίζουν μόνο ένα μέρος των επιπλέον χρημάτων που πάνε στους στρατιωτικούς εργολάβους των ΗΠΑ.

Για το τρέχον οικονομικό έτος, για παράδειγμα, θα αποκομίσουν επιπλέον σημαντικά οφέλη από το Πεντάγωνο, μέσω της  Πρωτοβουλίας  Βοήθειας για την Ασφάλεια στην Ουκρανία (USAI), αλλά και από  το πρόγραμμα Εξωτερικής Στρατιωτικής Χρηματοδότησης (FMF) του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Για τα δύο αυτά προγράμματα που έχουν ξεκινήσει από το 2014, με την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία, οι ΗΠΑ έχουν  δεσμεύσει περίπου 5 δισεκατομμύρια δολάρια.

Pentagon Press Secretary John F. Kirby Holds a Press Briefing 

Η παλιά βοήθεια που ανανεώνεται

Σύμφωνα με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η απόφαση είχε ληφθεί για να βοηθήσουν την Ουκρανία «να διατηρήσει την εδαφική της ακεραιότητα, να εξασφαλίσει τα σύνορά της και να βελτιώσει τη διαλειτουργικότητα με το ΝΑΤΟ».

Τον Μάρτιο του 2021, η Αμερικανική Διοίκηση της συμμαχίας στη  Στουτγάρδη της Γερμανίας, κήρυξε μια «πιθανή επικείμενη κρίση», εκτιμώντας ότι 100.000 Ρώσοι στρατιώτες ήταν ήδη κατά μήκος των Ουκρανικών συνόρων και εντός της Κριμαίας. Στο τέλος του έτους, η κυβέρνηση Μπάιντεν είχε ήδη  δεσμεύσει 650 εκατομμύρια δολάρια για όπλα στην Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένου του αντιαρματικού  πυραύλου Javelin,  της Raytheon/Lockheed Martin.

Πάντως, παρά τα τόσο υψηλά επίπεδα αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας, τον περασμένο Φεβρουάριο τα ρωσικά στρατεύματα εισέβαλαν τελικά στην Ουκρανία.

Από τότε, σύμφωνα με εκθέσεις του Πενταγώνου, οι ΗΠΑ έχουν δεσμευτεί ότι θα δώσουν περίπου 2,6 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια στη χώρα, ανεβάζοντας το σύνολο της κυβέρνησης Μπάιντεν σε περισσότερα από 3,2 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το ποσό εξακολουθεί να αυξάνεται.

$800 Million in Additional Security Assistance for Ukraine 

Καινούργιες συμβάσεις

Μέρος αυτής της βοήθειας περιλαμβανόταν σε ένα πακέτο έκτακτης ανάγκης για την Ουκρανία, το οποίο απαιτούσε την άμεση προμήθεια όπλων από την αμυντική βιομηχανία, συμπεριλαμβανομένων drones, πυραυλικών συστημάτων καθοδηγούμενων με λέιζερ, πολυβόλων, πυρομαχικών και άλλων προμηθειών.

Έτσι, λοιπόν, σύμφωνα με τους αναλυτές William D. Hartung και Julia Gledhill, μεγάλες στρατιωτικές και βιομηχανικές εταιρείες, τώρα,  αναμένεται να ζητήσουν συμβάσεις με το Πεντάγωνο για την παράδοση αυτού του επιπλέον οπλισμού, ενώ ταυτόχρονα ετοιμάζονται να αναπληρώσουν και τα αποθέματα του Πενταγώνου που έχουν ήδη παραδοθεί στους Ουκρανούς.

Εγγυημένες ροές εσόδων

Από αυτό το μέτωπο, οι εργολάβοι φαίνεται πως έχουν να περιμένουν πολλά. Πάνω από το μισό του πακέτου δαπανών έκτακτης ανάγκης του Πενταγώνου, για την Ουκρανία, ύψους  6,5 δις δολαρίων, προορίζεται απλώς για την αναπλήρωση των αποθεμάτων του Υπουργείου Άμυνας. Συνολικά, οι νομοθέτες διέθεσαν 3,5 δις δολάρια σε αυτή την προσπάθεια, 1,75 δις περισσότερα από όσα ζήτησε ακόμη κι ο Αμερικανός πρόεδρος.

Fiscal Year 2022 (FY22) Omnibus versus Ukraine Supplemental Reques 

Αύξησαν επίσης τη χρηματοδότηση κατά 150 εκατ. δολάρια για το πρόγραμμα FMF του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την Ουκρανία. Και αυτά τα στοιχεία δεν περιλαμβάνουν καν τη χρηματοδότηση του Πενταγώνου για τα έξοδα έκτακτης ανάγκης και συντήρησης, τα οποία εγγυημένα παρέχουν περισσότερες ροές εσόδων για τους μεγάλους κατασκευαστές όπλων.

Νέας γενιάς πύραυλοι

Για τις εταιρείες αυτές, υπάρχουν κι άλλες ευκαιρίες να τσιμπήσουν κι άλλο από το μήλο της ουκρανικής στρατιωτικής βοήθειας. Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι «θα δώσουμε στην Ουκρανία τα όπλα για να πολεμήσει και να υπερασπιστεί τον εαυτό της σε όλες τις δύσκολες μέρες που έρχονται». Και οι περισσότεροι υποθέτουν ότι στην πορεία θα υπάρξουν ακόμη περισσότερες δεσμεύσεις.

Μια άλλη «θετική» παρενέργεια του πολέμου, για τη Lockheed, τη Raytheon και άλλους εμπόρους όπλων, είναι η πίεση που ασκούν ο πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας της Βουλής των Αντιπροσώπων, Adam Smith και ο ρεπουμπλικανός, Mike Rogers, της Αλαμπάμα, για επιτάχυνση της παραγωγής μιας επόμενης γενιάς, αντιαεροπορικού πυραύλου, για να αντικαταστήσει τον Stinger

HASC leaders want next-gen Stinger replacement, as stockpile dwindles due to Ukraine 

Στην ακρόαση στο Κογκρέσο, ο William La Plante, ο τελευταίος υποψήφιος της εργολαβίας για το Πεντάγωνο, υποστήριξε ότι η Αμερική χρειάζεται ακόμη περισσότερες «καυτές γραμμές παραγωγής» για βόμβες, πυραύλους και drones!  Εδώ, κυριολεκτικά τυφλώνονται οι εργολάβοι από τα κέρδη που πρόκειται να αποκομίσουν.

Λάστιχο οι δαπάνες

Για τους κατασκευαστές όπλων των ΗΠΑ, ωστόσο, τα μεγαλύτερα οφέλη του πολέμου στην Ουκρανία δε θα είναι οι άμεσες πωλήσεις όπλων, όσο μεγάλες κι αν είναι, αλλά το ότι μεταβάλλεται συνεχώς η συζήτηση γύρω από τις δαπάνες του Πενταγώνου.

Φυσικά, οι εκπρόσωποι τέτοιων εταιρειών είχαν ήδη καλύψει τη «μακροπρόθεσμη κινεζική πρόκληση», για μια μεγάλη απειλή, αλλά η ρωσική εισβολή δεν είναι τίποτα περισσότερο από μάννα εξ ουρανού γι’ αυτούς.

Για το 2023, πάντως, προτείνεται αμυντικός προϋπολογισμός –ρεκόρ που φθάνει τα 813 δις δολάρια, και ξεπερνά τις δαπάνες κατά την κορύφωση των συγκρούσεων σε Κορέα και Βιετνάμ, ενώ είναι 100 δις παραπάνω από όσα λάμβανε το Πεντάγωνο ετησίως στην κορύφωση του Ψυχρού Πολέμου.

Και παρά αυτά τα τρομακτικά μεγέθη, οι Ρεπουμπλικάνοι του Κογκρέσου -στους οποίους προσχώρησε και σημαντικός αριθμός Δημοκρατικών- πιέζουν ήδη για περισσότερα, σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές.

Pathways to Pentagon Spending Reductions: Removing the Obstacles 

The Navy owes the American public an apology,’ Rep. Luria says during rebuke of Biden’s budget proposal 

Ποιος ωφελείται;

Επίσης,  μόνο από την προγραμματισμένη αύξηση των κεφαλαίων για τη ναυπηγική στο νέο προϋπολογισμό, οι πέντε κορυφαίοι εργολάβοι— Lockheed Martin, Boeing, Raytheon, General Dynamics και Northrop Grumman θα βγάλουν ακόμη περισσότερα από την προμήθεια όπλων αξίας 276 δις δολαρίων.

Οι ίδιες εταιρείες ήδη μοιράζονται περισσότερα από 150 δις σε συμβόλαια με το Πεντάγωνο ετησίως, αριθμός που αναμένεται να  εκτοξευθεί εάν η κυβέρνηση και Κογκρέσο βρουν τον τρόπο να το κάνουν.

Το Πεντάγωνο, σύμφωνα με τους ερευνητές, είχε  αναθέσει  για το 2020  σε μία μόνο από αυτές τις πέντε κορυφαίες εταιρείες, στη Lockheed Martin, συμβάσεις 75 δις δολαρίων, ξεπερνώντας ακόμη και το συνολικό προϋπολογισμό του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Πρόκειται για δραματική απόδειξη του πόσο στρεβλές είναι οι προτεραιότητες της Ουάσιγκτον, όταν μάλιστα η κυβέρνηση Μπάιντεν είχε δεσμευτεί ότι θα έβαζε τάχα  «τη διπλωματία στην πρώτη θέση».

Η λίστα των όπλων που ζητάει το Πεντάγωνο για το 2023 είναι ουσιαστικά ένας κατάλογος, από τον οποίο θα βγάλουν χρήματα οι μεγάλοι εργολάβοι. Για παράδειγμα, το νέο υποβρύχιο βαλλιστικών πυραύλων Columbia, που κατασκευάστηκε από το εργοστάσιο General Dynamics Electric Boat στο νοτιοανατολικό Κονέκτικατ, θα δει τον προτεινόμενο προϋπολογισμό του για το 2023 να αυξάνεται από 5,0 δις σε 6,2 δις δολάρια.

Οι δαπάνες για τον νέο διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο (ICBM) της Northrop Grumman, – Επίγειο Στρατηγικό Αποτρεπτικό-, θα αυξηθούν κατά περίπου ένα τρίτο ετησίως, στα 3,6 δις, ενώ η κατηγορία συστημάτων «πυραυλικής άμυνας και ήττας», των Boeing, Raytheon και Lockheed Martin, αναμένεται να λάβει περισσότερα από 24 δις.

Τα προβληματικά F35

Ανάμεσα σε όλες τις αυξήσεις, υπάρχει μια μόνο έκπληξη: η προτεινόμενη μείωση των αγορών του προβληματικού μαχητικού αεροσκάφους Lockheed Martin F-35, από 85 σε 61 αεροπλάνα το 2023. Και αυτό διότι, σύμφωνα με τους ερευνητές, εντοπίστηκαν πάνω από 800 σχεδιαστικά ελαττώματα, αλλά και προβλήματα παραγωγής και απόδοσης.

Βέβαια, για τη Lockheed Martin, αυτή η πτώση των αριθμών δε συνοδεύτηκε από αναλογική μείωση της χρηματοδότησης. Ενώ τα αεροπλάνα που παράγονται ενδέχεται να μειωθούν κατά το ένα τρίτο, η πραγματική κατανομή του προϋπολογισμού για τα F-35 θα μειωθεί κατά λιγότερο από 10%, -από 12 δις σε 11 δις δολάρια,- ποσό μεγαλύτερο από τον πλήρη προϋπολογισμό για τα Κέντρα Ασθενειών Ελέγχου και Πρόληψης.

Από τότε που η Lockheed Martin κέρδισε το συμβόλαιο F-35, το κόστος ανάπτυξης έχει υπερδιπλασιαστεί, ενώ οι καθυστερήσεις στην παραγωγή του αεροσκάφους  φτάνουν σχεδόν μια δεκαετία.

F-35 Program Stagnated in 2021 but DOD Testing Office Hiding Full Extent of Problem

Ωστόσο, οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν αγοράσει τόσα πολλά από αυτά τα αεροσκάφη, που οι κατασκευαστές δε μπορούν να ανταποκριθούν στη ζήτηση για ανταλλακτικά.

Και όμως, κατά τους αμυντικούς ερευνητές,  το F-35 δε μπορεί καν να ελεγχθεί σωστά για αποτελεσματικότητα μάχης, επειδή το λογισμικό προσομοίωσης που απαιτείται δεν είναι μόνο ημιτελές, αλλά δεν υπάρχει ούτε εκτιμώμενη ημερομηνία ολοκλήρωσης. Οπότε, το F-35 απέχει πολλά χρόνια από την πλήρη παραγωγή παρά τις διαφημίσεις, και τις περιγραφές στα χαρτιά.

Εξάλλου, ορισμένα οπλικά συστήματα, για τα οποία εν μέσω Ουκρανίας, είναι βέβαιο ότι θα ρεύσει μετρητό, είναι επικίνδυνα ή δυσλειτουργικά όπως και το F-35, και θα έπρεπε να καταργηθούν σταδιακά, υποστηρίζουν οι ερευνητές.

Για παράδειγμα το νέο ICBM.

Ο ίδιος ο πρώην υπουργός Άμυνας Ουίλιαμ Πέρι είχε αποκαλέσει τα ICBM «από τα πιο επικίνδυνα όπλα στον κόσμο», διότι ένας πρόεδρος σε μία κρίση θα είχε μόνο λίγα λεπτά για να αποφασίσει εάν θα τα εκτοξεύσει, αυξάνοντας σημαντικά τον κίνδυνο ενός τυχαίου πυρηνικού πολέμου βάσει μιας ψευδούς απειλής.

Why It’s Safe to Scrap America’s ICBMs

Προς μια νέα πολιτική

Για τον ερευνητήWilliam D. Hartung (Quincy Institute for Responsible Statecraft) και την αναλύτρια  Julia Gledhill (Center for Defense Information) η υιοθέτηση μιας λογικής, ρεαλιστικής και οικονομικά προσιτής αμυντικής πολιτικής, ακόμη κι εν μέσω του ουκρανικού εφιάλτη, συνιστά μια μεγάλη πρόκληση, διότι έχει μεγάλη σημασία πού πάνε τα χρήματα των φορολογουμένων.

Μια τέτοια νέα προσέγγιση θα πρέπει να περιλαμβάνει τη μείωση του αριθμού των ιδιωτών εργολάβων του Πενταγώνου. Εκατοντάδες χιλιάδες απασχολούνται σε εντελώς περιττές θέσεις, ενώ οι αντίστοιχες δουλειές θα μπορούσαν να γίνουν να γίνουν πιο φθηνά από κρατικούς υπαλλήλους ή απλώς θα μπορούσαν να εξαλειφθούν. Υπολογίζεται ότι η περικοπή των δαπανών για εργολάβους κατά 15% θα εξοικονομήσει περίπου 262 δις δολάρια, σε 10 χρόνια.

Σύμφωνα, επίσης, με τη στρατηγική πυρηνικής αποτροπής του Οργανισμού Global Zero,  το τριακονταετές σχέδιο «εκσυγχρονισμού» του Πενταγώνου, ύψους 2 τρισεκατομμυρίων  δολαρίων, αναφορικά με την κατασκευή μιας νέας γενιάς πυρηνικών για εξοπλισμό βομβαρδιστικών και υποβρυχίων, μαζί με νέες κεφαλές, θα πρέπει να ακυρωθεί.

Πρέπει επίσης, να μειωθεί δραστικά και το συγκλονιστικό παγκόσμιο στρατιωτικό αποτύπωμα των ΗΠΑ –που συνιστά πρόσκληση για περαιτέρω σύγκρουση- και το οποίο περιλαμβάνει περισσότερες από 750 στρατιωτικές βάσεις διάσπαρτες σε κάθε ήπειρο, εκτός από την Ανταρκτική και αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις σε 85 χώρες.

Καταστροφική κούρσα εξοπλισμών

Η επιτροπή Task Force Sustainable Defense του Κέντρου Διεθνούς Πολιτικής και μια μελέτη εναλλακτικών προσεγγίσεων για την άμυνα που πραγματοποιήθηκε από το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου, υπολόγισαν ότι ακόμη και μια σχετικά μινιμαλιστική στρατηγική επανεξέταση θα μπορούσε να εξοικονομήσει τουλάχιστον 1 τρισεκατομμύριο δολάρια την επόμενη δεκαετία.

Με αυτά τα χρήματα θα μπορούσε: να ενισχυθεί η  δημόσια υγεία, να αποτραπούν ή να μετριαστούν οι χειρότερες πιθανές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής ή ακόμη και να ξεκινήσει το πρόγραμμα για τη μείωση της εισοδηματικής ανισότητας που στις ΗΠΑ έχει φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ.

Defense: More Security, Less Spending

Φυσικά, τίποτα από τα παραπάνω δε μπορεί να συμβεί εάν δεν αμφισβητηθεί η δύναμη και η επιρροή του στρατιωτικού-βιομηχανικού συμπλέγματος. Την ώρα της σφαγής στην Ευρώπη, όσο δύσκολο κι αν φαίνεται κάτι τέτοιο, άλλο τόσο είναι επείγον να γίνει. Για την ασφάλεια του κόσμου και για το μέλλον του πλανήτη, υποστηρίζουν οι William D. Hartung και Julia Gledhill.

Σε κάθε περίπτωση είναι απολύτως βέβαιο ότι μια νέα κούρσα εξοπλισμών θα είναι χρυσοφόρα για το βιομηχανικό σύμπλεγμα «άμυνας», αλλά καταστροφική για όλους του άλλους.

Antinews